Μια ομάδα μαμάδων (και μπαμπάδων) που σκοπό έχει να βελτιώσει την κατάσταση στους δρόμους για εμάς και τα παιδιά μας.

Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2015

Εφιάλτες σε δύο ρόδες



Όταν οι δρόμοι γέμισαν και η οδήγηση έγινε βασανιστήριο, ήρθε το μηχανάκι, για να σώσει όσους δεν είχαν χρόνο, όσους δε μπορούσαν να περιμένουν μέσα στην ακίνητη «κίνηση».

Κι εξοικειωθήκαμε τόσο πολύ μαζί του, που ξεχνάμε βολικά πόσο επικίνδυνο είναι αυτό το μέσο, πάνω σε δυο μόνο ρόδες, χωρίς αερόσακκους και ζώνες ασφαλείας.

Και βάζουμε πάνω τα παιδιά μας, χωρίς κράνος, γιατί κράνη δεν υπάρχουν γι αυτές τις ηλικίες, εκτός μόνο από τα ποδηλατικά. 

Αλλά ούτε αυτά δεν παίρνουμε, γιατί πού να τα κουβαλάς κι αυτά, άλλωστε «Σιγά μωρέ, δε βαριέσαι, για δυο λεπτά δρόμο». 

Κι αυτά τα δύο λεπτά δε μπορούν να γίνουν με τα πόδια, γιατί βιαζόμαστε, έχουμε πολλές δουλειές, γιατί δεν έχουμε συνηθίσει να περπατάμε, και πού να κουβαλάς δυο τσάντες και τη μπάλα του μεγάλου που έχει προπόνηση, άσε που δεν υπάρχουν πεζοδρόμια. 

Κι εντάξει την πρώτη φορά δε θα γίνει τίποτα, τη δεύτερη φορά επίσης, εκατό φορές θα πάμε στο σχολείο, στα αγγλικά, στο μπάσκετ χωρίς απρόοπτο.

Όμως, την εκατοστή πρώτη, τη χιλιοστή ίσως φορά, θα βρεθούν λίγα νερά στο δρόμο, μια λακκούβα, κάποιος που θα παραβιάσει το στοπ κι ο θησαυρός μας θα εκτοξευτεί με κατεύθυνση το κράσπεδο, χωρίς τίποτα να προστατεύει το κεφαλάκι αυτό που με τόση προσπάθεια κατάφερε να χωρέσει την προπαίδεια, τίποτα ανάμεσα σ’ αυτό και τη σκληρή γωνία του πεζοδρομίου, τίποτα ανάμεσα στην αγάπη μας και το τίποτα.

Έτσι γύρω μας κυκλοφορούν ανέμελοι, βιαστικοί, χαρούμενοι, μικροί μηχανόβιοι με τσάντες σπάιντερμαν, μικρές μοτοσικλετίστριες με ροζ μποτίνια, μικροί -όχι, μεγάλοι ήθελα να πω- ζωντανοί, αμείλικτοι, εφιάλτες πάνω σε ρόδες. 

Πείτε μου σας παρακαλώ, είμαι τρελλή, ή και η δική σας καρδιά σφίγγεται όταν τους βλέπετε;


ΥΓ. Για το θέμα αυτό έχει γράψει και μια άλλη μαμά, η Μαρία. Από την ανάρτησή της κρατάω μια μόνο αχτύπητη και αξεπέραστη στιχομυθία που τα λέει όλα:

- Επειδή έχω αργήσει λίγο, πειράζει να πάω να τον πάρω με το μηχανάκι;
- Θα φοράς το κράνος σου;
- Βέβαια! 
- Και το παιδί τι θα φοράει;
- ... ... ...

Να είστε όλοι καλά και τα παιδιά σας καλύτερα.

Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2015

Κλήση για δράση

Αγαπητές μαμάδες, αγαπητοί μπαμπάδες.

Αν σας απασχολεί η ασφάλεια των παιδιών σας όταν βγαίνετε από το σπίτι, παρακαλούμε διαβάστε τα παρακάτω. Θέλουμε τη γνώμη σας και τη συμμετοχή σας.

Εξηγούμαστε: Η Παγκόσμια Εβδομάδα Οδικής Ασφάλειας γιορτάζεται κάθε χρόνο στις αρχές Μάη. Φέτος η εβδομάδα αυτή (4-10 Μάη) είναι αφιερωμένη στα παιδιά.


'Ολα τα μέλη της ομάδας μας θέλουμε να οργανώσουμε κάποιες δράσεις για να υπενθυμίσουμε σε όλους πόσο επικίνδυνοι είναι οι ελληνικοί δρόμοι για τα ελληνόπουλα.

Αυτά που σκεφτόμαστε είναι:
- Να κλείσουμε έναν δρόμο και να τον αφιερώσουμε στο παιχνίδι.
- Να καλέσουμε τους δημάρχους των περιοχών μας να περπατήσουμε μαζί σε όποιο πεζοδρόμιο θέλουν (είμαστε σίγουρες ότι δε θα βρουν ούτε μία διαδρομή κατάλληλη για καρότσι)
- Να οργανώσουμε ποδηλατοβόλτα γονιών-παιδιών στο νέο ποδηλατόδρομο Πετράλωνα-Καλλιθέα.
- Να οργανώσουμε ξενάγηση στα αρχαία της Αθήνας για παιδιά.
- Να ζητήσουμε τη δωρεάν μετακίνηση των ανηλίκων για όλη την εβδομάδα σε όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς.
- Να οργανώσουμε μαθήματα σε πάρκο κυκλοφοριακής αγωγής

και πολλές άλλες ιδέες.

Δεν είμαστε μόνοι μας κι ούτε αυτές είναι αποκλειστικά δικές μας ιδέες. Μαζί μας είναι κι άλλοι σύλλογοι (Πεζή, Ποδηλάτισσες, SOSΤΕ, κά).

Εκτός από τις παραπάνω προτάσεις που ακόμη δεν έχουν οριστικοποιηθεί, υπάρχουν άλλες που έχουν ήδη δρομολογηθεί:


-  Η πανελλαδική ποδηλατοπορεία (Κυριακή 10 Μαίου) θα εντάξει στη θεματολογία της το ζήτημα της ασφάλειας των παιδιών ποδηλατών.
-  Στο Μουσείο Μπενάκη, από 20 Απρίλη εως 20 Μάη, στα πλαίσια της διοργάνωσης του grdesign, θα υπάρξει έκθεση αφίσσας με θέμα «Ένα παιδί είναι ένα παιδί. Δεν είναι κινούμενος στόχος» και «Η Ταχύτητα σκοτώνει»
-  Στη Γέφυρα του Σόλωνα στη διασταύρωση Κηφισίας και Στεφάνου Δέλτα θα υπάρξει επίσης έκθεση αφισσών από Δευτέρα 4 εως και Κυριακή 10 Μαίου, με πιθανές παράλληλες εκδηλώσεις.
-  Η Εφημερίδα των Συντακτών θα διαθέτει κάθε μέρα όλη την εβδομάδα ένα δίστηλο για το θέμα Οδική Αφάλεια και Παιδιά  που θα καλυφθεί από όλους μας.
-  Το διαδικτυακό portokaliradio.gr θα έχει επίσης καθημερινά εκπομπές για το θέμα.
- Σωματεία Εκπαιδευτών Οδήγησης, οργανώνουν δράσεις σε διαφορους Δήμους της Αθήνας που θα διαρκέσουν όλο το Μάιο (αναλυτικά: εδώ)
- Γιορτή Παιδικής Οδικής Ασφάλειας (Σάββατο 9 Μαΐου, 11.00-15.00). Θα περιλαμβάνει:
Επίδειξη τοποθέτησης/έλεγχο λειτουργίας παιδικού καθίσματος, Μάθημα Ασφαλούς οδήγησης ποδηλάτου, Περπάτημα με και χωρίς γυαλιά προσομοίωσης μέθης, Ζωντανή Μουσική απο παιδιά και "ξενάγηση" στα προβλήματα των πεζών του Πεδίου του Άρεως.
Θέλουμε λοιπόν να σας ρωτήσουμε:
Συμφωνείτε μ' αυτές τις ιδέες;
Μήπως έχετε άλλες καλύτερες; Αν ναι, πείτε μας.
Από όλες αυτές τις δράσεις, σε ποιες θα θέλατε να συμμετάσχετε;

Παρακαλούμε στείλτε μήνυμα ή κάντε σχόλιο, δηλώστε προτιμήσεις και συμμετοχή. Αν δεν αγωνιστούμε εμείς για το καλό των παιδιών μας, ποιος θα το κάνει;

Να είστε όλοι καλά και τα παιδιά σας καλύτερα.


Περισσότερες πληροφορίες:
Αν δεν ξέρατε για την Εβδομάδα Οδικής Ασφάλειας δεν πειράζει, ακόμη και το ίδιο το κράτος την αγνοεί ή τη θυμάται για 2 λεπτά στο δελτίο των 8.00. Βέβαια, στην Ελλάδα του παραλόγου, οι 920 οροθετικοί της χώρας είναι (και πολύ σωστά) αρμοδιότητα του Υπουργείου Υγείας, αλλά οι  802 νεκροί (και 1107 βαριά τραυματίες) από τροχαία δεν είναι.

Όσον αφορά τα τροχαία, η χώρα μας είναι η πιο επικίνδυνη σ' ολόκληρη την ΕΕ. Στην Ελλάδα, δύο άνθρωποι πεθαίνουν από τροχαίο κάθε μέρα. Κάθε δύο εβδομάδες, ένα παιδί χάνεται στην άσφαλτο (31 συνολικά το 2014). Τα βασικά αίτια που αναφέρονται είναι η συμπεριφορά των οδηγών και λιγότερο η κατάσταση του οδικού δικτύου, θέματα που και τα δύο μπορούν να αντιμετωπιστούν με εκπαίδευση και σωστό σχεδιασμό.


Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2015

Το περίπτερο που έφαγε το πεζοδρόμιο



Φαίνεται πως και τα περίπτερα έχουν ανάγκη «ζωτικού χώρου». Και για να τον αποκτήσουν, φυσικά, πρέπει να τον πάρουν από εμάς. Κι έτσι απλά, μας κλείνουν όλο το πεζοδρόμιο για να χωρέσουν τα ψυγεία, το σταντ, το κρεμαστό με τα δώρα-έκπληξη, ο πάγκος με τις κυριακάτικες εφημερίδες.


Κι εμείς; Αντί να αγανακτήσουμε που κάνουμε ζιγκ-ζαγκ, που μας καθυστερούν, που μας μας αναγκάζουν να βγούμε στο δρόμο με κίνδυνο να μας πατήσει κανένα αυτοκίνητο τι κάνουμε;

Θα μου πείτε "Πού να τηλεφωνώ στο δήμο, βιάζομαι κιόλας... Άσε που δεν πρόκειται να γίνει τίποτα." Εντάξει, αφήστε το δήμαρχο. Μην ειδοποιήστε τις αρχές. Άλλωστε, δε θέλετε να τιμωρήσετε το φουκαριάρη τον περιπτερά, σωστά;  Όμως να τον ανταμείβετε κιόλας, αυτό πάει πολύ.

"Εγώ τον αμείβω;" θα με ρωτήσετε με απορία.


Κι όμως ναι. Σας έχω δει. Κάθε μέρα αμείβετε τον περιπτερά, σκύβοντας κάτω από την τέντα κι αγοράζοντας νερό, τσιγάρα κι εφημερίδα από το περίπτερο που έβγαλε εσάς, το παιδί και τη γριά μητέρα σας στο δρόμο για να βάλει άλλο ένα ψυγείο. 

Σας βλέπω ν' αγοράζετε αναψυκτικά απ' αυτό το ψυγείο που σας κλείνει το δρόμο. Σας βλέπω ν' αγοράζετε παγωτό στα παιδιά σας μαθαίνοντάς τους ότι πως είναι εντάξει που ο κύριος τους αναγκάζει να παραβιάσουν τον κώδικα που μόλις έμαθαν στο σχολείο: "οι πεζοί πρέπει να κινούνται στα πεζοδρόμια..." Και το παιδί τρώει το παγωτό κι αφομοιώνει το μάθημα του να σκύβει το κεφάλι.

Γιατί; Δεν υπάρχουν άλλα μαγαζιά; Άλλα περίπτερα; 

Μπορεί να μη θέλετε σκηνές, χάσιμο χρόνου, γραφειοκρατία. Δεκτό. Εκτός όμως από πολίτης είστε και καταναλωτής. Γιατί αρνείστε να κάνετε χρήση αυτής της τελευταίας σας δύναμης, εκείνης που έχετε στο πορτοφόλι σας;

Διαλέξτε ποιον θα ανταμείψετε με τα λεφτά σας και ποιον όχι. Όσα έχετε, φροντίστε να πάνε σε καλό τόπο. Μην ανταμείβετε αυτούς που σας καταπιέζουν. Τιμωρήστε τους εκεί που τους πονάει: στην τσέπη τους.

Έχετε τη δύναμη. Μην την αφήνετε να πάει χαμένη. Χρησιμοποιείστε την για να βελτιώσετε τη ζωή σας.

Καλή επιτυχία!