Μια ομάδα μαμάδων (και μπαμπάδων) που σκοπό έχει να βελτιώσει την κατάσταση στους δρόμους για εμάς και τα παιδιά μας.

Δευτέρα, 23 Σεπτεμβρίου 2013

Η δράση της Κυριακής

Υπάρχει αθηναίος που δεν έχει περπατήσει στον πεζόδρομο γύρω από την Ακρόπολη; Υπάρχει "πρωτευουσιάνος" που δεν έχει κάνει βόλτα στην Αποστόλου Παύλου και τη συνέχειά της, τη Δ. Αρεοπαγίτου;
Ωραίο πλακόστρωτο, ατμόσφαιρα καλλιτεχνική και μποέμικη, με την Ακρόπολη από τη μια μεριά, του Φιλοπάππου από την άλλη. Το φεγγαράκι φωτίζει τη γλυκιά βραδιά κι εσύ νομίζεις πως έχεις μεταφερθεί σ' άλλη διάσταση ώσπου ξαφνικά ακούγεται....

ΒΒΒΡΟΥΜΜΜ!

Υπάρχει κανείς που δεν έχει αγανακτήσει από τη διέλευση των τροχοφόρων που διαλέγουν πάντα την πιο ακατάλληλη στιγμή για να μαρσάρουν στην ανηφόρα; Τα μηχανάκια που κόβουν τις παρέες στη μέση και διαλύουν την ατμόσφαιρα της βραδιάς; Τα αυτοκίνητα που κατεβαίνουν πιάνοντας όλο τον πεζόδρομο λες και τους ανήκει;

Κι εμείς τι κάνουμε; Κάνουμε στην άκρη να μη μας πατήσουν.
Λάθος!
Το μπάστακα έπρεπε να κάνουμε και τις χελώνες ώσπου μια-δυο να το καταλάβουν ότι δε συμφέρει να κάνουν μια ώρα να κατέβουν τον πεζόδρομο.
Αλλά δεν το κάνουμε.

Οι "Πεζή" και οι "Μαμάδες στο Δρόμο" σκεφτήκαμε να μην τους αφήσουμε. Στηθήκαμε στην αρχή του πεζόδρομου, απλώσαμε το πανό που βλέπετε εδώ (από παλιότερη δράση, συγνώμη, είχα ξεχάσει τη φωτογραφική μηχανή) και δεν κάναμε στην άκρη όταν ερχόταν μηχανάκια κι αυτοκίνητα.


Τους σταματήσαμε και μιλήσαμε μαζί τους. Οι περισσότεροι φάνηκαν να καταλαβαίνουν - έκαναν επιτόπου στροφή και δε συνέχισαν. Υπήρχαν φυσικά και κάποιοι που δεν εννοούσαν να καταλάβουν και συνέχισαν την πορεία τους, μολονότι ήξεραν καλά ότι είναι πεζόδρομος. Αθάνατη ελληνική φύτρα. Θα μου πεις τι να κάνουν όταν βλέπουν τις θηριώδεις μοτοσικλέτες της ΔΙΑΣ να δίνουν το κακό παράδειγμα;

Μέσα σε μισή ώρα μετρήσαμε κάπου 60 μηχανάκια και καμιά δεκαριά αυτοκίνητα που προσπάθησαν να μπουν στον πεζόδρομο. Μετά χάσαμε το λογαριασμό. Άλλωστε έπειτα από λίγο υποχώρησα στα τραβήγματα των ζουζουνιών: έφυγα αφήνοντας το ρόλο της "Μαμάς στο Δρόμο" για να γίνω "Μαμά στην Παιδική Χαρά." Άφησα όμως άλλους στο πόστο μου που συνέχισαν να εμποδίζουν οδηγούς ν' ανέβουν στον πεζόδρομο (δείτε εδώ).

Πόσοι άραγε θα είχαν μπει στον πεζόδρομο αν δεν τους είχαμε σταματήσει; Πόσοι μπαίνουν καθημερινά; Πόσο δύσκολο είναι να υπάρχει ένα σύστημα που θα προστατεύει τον ομορφότερο πεζόδρομο της πόλης

Μην αφήνετε να τους περνάει. Σταματήστε τους, μιλήστε τους ή καθυστερήστε τους. Όσοι είναι σωστοί, καταλαβαίνουν. Όσοι δεν είναι σιγά-σιγά θα το πάρουν χαμπάρι ότι πεζόδρομος ίσον χασομέρι. Ή θα αναγκαστούν να συμμορφωθούν αν αντιμετωπίζουν γενική αποδοκιμασία. Όχι, δε μπορείς να τους σταματήσεις όλους. Μπορούμε όμως να κάνουμε τη βόλτα μας καλύτερη.

Πάνω από όλα, μη σηκώνετε τους ώμους.

Ραντεβού στην επόμενη δράση μας, το Νοέμβριο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου