Ο Βύρωνας μισεί τα παιδιά

Ο δήμος Βύρωνα καταστρέφει την παιδική χαρά της Αγίας Τριάδας. Το λένε ανάπλαση, όταν όμως η παιδική χαρά μετατρέπεται σε τσιμεντένιο κλουβί, όταν ο χώρος των παιδιών περιορίζεται, δε μιλάμε για αναβάθμιση ούτε για ανάπλαση. Μιλάμε για υποβάθμιση και υποτίμηση τόσο των παιδιών όσο και των γονιών τους.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Το άλσος της Αγίας Τριάδας είναι μια μικρή πράσινη όαση μέσα σε μια θάλασσα πολυκατοικιών. Σε ένα δήμο με ελάχιστους ελεύθερους χώρους, εξυπηρετεί εκατοντάδες οικογένειες. Όταν οι καιρός είναι καλός δεκάδες, ίσως εκατοντάδες παιδιά παίζουν εκεί. 

Δυστυχώς, εδώ και πολλά χρόνια, το άλσος είχε παραμεληθεί. Οι κάδοι ξέχειλοι, τα παιχνίδια σπασμένα και κάθε επιφάνεια γεμάτη συνθήματα. Στο χώμα σκουπίδια κι αποτσίγαρα, καμιά φορά και περιττώματα, γιατί όσοι βγάζουν το σκύλο τους περνούν μέσα από την παιδική χαρά, συχνά χωρίς λουρί. Πολλά μηχανάκια διασχίζουν το άλσος, ανάμεσα στα παιδιά που παίζουν. 

 

Είναι η "ΤΙΝΑ" ανόητη!

Η παράδοση των δικαιωμάτων μας, η απεικοδόμηση του αυτονόητου, η εγκατάλειψη του ονείρου, ο θάνατος της ελπίδας, το αδιέξοδο του αγώνα, το προδιαγεγραμμένο της μάχης είναι το τίμημα που καλούμαστε να πληρώσουμε όταν χάνουμε τη συλλογική μας συνείδηση, την ανθρωπιά, την επαφή με το περιβάλλον μας.

Δυστυχώς αυτές είναι οι σκέψεις που ξεπηδάνε απ' το μυαλό μου οταν καλούμαι το 2016, ζώντας σε μια τσιμεντούπολη, να βρίσκομαι στη δυσάρεστη θέση να εξηγήσω στα παιδιά μου, γιατί η παρούσα Δημοτική αρχή Καμίνη, αλλά και προηγούμενες αποφάσισαν να τσιμεντώσουν ένα πάρκο, με την πρόφαση ότι οι κάτοικοι ζητούσαμε εδώ και 16 χρονια – από τότε που παροπλίστηκε το παλιό- ένα νέο κολυμβητήριο στη θέση του.