Χάνουμε ένα νησί το χρόνο!

 

Τι σημαίνουν τα νούμερα των στατιστικών;
Πολύ απλά, για τα ελληνικά δεδομένα θα ήταν σα να μην είχε μείνει ψυχή ζώσα στα Ψαρά, σαν όλοι οι κάτοικοι του Καστελλόριζου να ήταν στην εντατική με ακρωτηριασμούς κι άλλες αναπηρίες, κι ολόκληρη η Κάρπαθος με σπασμένα χέρια και πόδια.
Αν οι Τούρκοι έκαναν απόβαση σε κάποιο από αυτά τα νησιά και ξαναγινόταν "των Ψαρών η ολόμαυρη ράχη" όλη η χώρα θα ήταν στα όπλα.
Σήμερα που χάνουμε ένα νησί κάθε χρόνο, γιατί καμία κυβέρνηση δεν έχει κινητοποιηθεί απέναντι σ' αυτόν τον πολύ πραγματικό και σοβαρό κίνδυνο; Γιατί τα κανάλια δεν αφιερώνουν πάνελ και συζητήσεις και παράθυρα; Γιατί δεν είμαστε στο Σύνταγμα διαδηλώνοντας;

Καταστάσεις

• Σε διεθνές επίπεδο, στην μια μετά την άλλη χώρα τα όρια ταχύτητας σε κατοικημένες περιοχές περιορίζονται στα 30 km/h.
• Στην Ελλάδα θεωρείται απόλυτα φυσιολογικό να υπάρχουν όρια όπως 90 km/h στη Συγγρού, 70 km/h στην Κηφισίας, 60 km/h στην Αθηνών κλπ.
• Ακόμη κι αυτά όμως τα όρια παραβιάζονται διαρκώς και δεν επιτηρούνται από κανένα.
• Η χώρα μας κατέχει την πρώτη θέση σε θανάτους και τραυματισμούς από τροχαίες συγκρούσεις στην Ευρώπη.
• Η πιθανότητα θανάτου ή τραυματισμού στο ελληνικό οδικό δίκτυο είναι διπλάσια απο τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
• Κι όμως, η πολιτεία δεν κάνει τίποτα για τη βελτίωση της κατάστασης και κανένα από τα κόμματα δεν το θέτει ως προτεραιότητα.
• Από την άλλη οι πολίτες υποτάσσονται στο μοιραίο, σα να είναι φυσιολογικές κι αναμενόμενες οι καταστάσεις αυτές, σα να μην οφείλονται σε κακό σχεδιασμό της υποδομής και της οδικής πολιτικής.

Προτεραιότητες

Μπορεί κάποιος που κατηγορείται για επικίνδυνη οδήγηση έχοντας προκαλέσει θανατηφόρο τροχαίο να δικάζεται πρωτοδίκως 5 ή 6 χρόνια μετά το συμβάν και όλο αυτό το διάστημα να συνεχίζει να οδηγεί; Αποτελεί ή όχι ένας τέτοιος πολίτης δημόσιο κίνδυνο;
Δεν είναι υποχρέωση της πολιτείας η προστασία των πολιτών;
Γιατί η οδική ασφάλεια απουσιάζει από όλα τα προεκλογικά προγράμματα;