Μια ομάδα μαμάδων (και μπαμπάδων) που σκοπό έχει να βελτιώσει την κατάσταση στους δρόμους για εμάς και τα παιδιά μας.

Κυριακή, 5 Αυγούστου 2012

Ο εφιάλτης στο νησί χωρίς αυτοκίνητα

Υπάρχει ένα νησί όπου απαγορεύεται η κυκλοφορία των αυτοκινήτων. Και μόνο αυτή η φράση όταν τη διαβάζεις σε κάνει να σκέφτεσαι "παράδεισος". Ονειρεύεσαι πριν φθάσεις καθαρή ατμόσφαιρα, ησυχία,ελευθερία για τα μικρά παιδιά και οδική ασφάλεια για όλους. Ο οικισμός εκτείνεται στα 5 περίπου χλμ ενώ τα υπόλοιπα 20 είναι θεωρητικά ακατοίκητα και δάσος.
Πατώντας όμως το πόδι σου στο νησί για να ζήσεις το μύθο σου, καταρρέουν αυτοστιγμή οι φαντασιώσεις σου.
Αυτοκίνητα δεν κυκλοφορούν όμως εσύ βλέπεις. Ρωτώντας λίγο μαθαίνεις πως: "Απαγορεύεται η κυκλοφορία του ΙΧ αυτοκινήτου. Εξαίρεση στο μέτρο αφορά τους δημότες του νησιού, τους ιδιοκτήτες ή μόνιμους ενοικιαστές σπιτιών και τους δημοσίους υπαλλήλους που υπηρετούν στο νησί. Αυτοί μπορούν να φέρουν το αυτοκίνητό τους, αλλά μόνο για στάθμευση καθότι η κυκλοφορία του ΙΧ απαγορεύεται σε όλους μέσα στον οικισμό. Απαγορεύεται η στάθμευση στους πεζόδρομους, στα πλακόστρωτα, στα βοτσαλωτά, καθώς και στις πλευρές των δρόµων που υπάρχει κίτρινη διαγράμμιση ή πινακίδα απαγόρευσης της στάθμευσης.
Και ψάχνοντας λίγο ακόμα: Στον οικισμό, ο οποίος έχει κηρυχθεί ως παραδοσιακός, ζουν σήμερα 3.500 περίπου μόνιμοι κάτοικοι. Ο πληθυσμός το καλοκαίρι μαζί με τους χιλιάδες Αθηναίους που διατηρούν τη δεύτερη κατοικία τους στο νησί και τους τουρίστες ξεπερνά τις 20.000.
Υποθέτωντας ότι το 1/4 (ανά 4μελή οικογένεια ας πούμε) των κατοίκων και των επισκεπτών είναι κάτοχος και έχει δικαίωμα να φέρει το ΙΧ του στο νησί, μιλάμε αμέσως αμέσως για 11.750 μετακινήσεις μπες-βγες σε μια περίοδο 3 μηνών και δεδομένου ότι το κάθε ΙΧ θα μετακινηθεί μονάχα 1 φορά! Δηλαδή 130 μετακινήσεις αυτοκινήτων την ημέρα στις 90 ημέρες του καλοκαιριού!
Αν υπολογίσω επίσης το χώρο που πιάνουν αυτά τα 5.875 αυτοκίνητα όταν παρκάρουν συν τις απαγορεύσεις στάθμευσης συν το γεγονός ότι ο οικισμός είναι παραδοσιακός, άρα τα σπίτια δεν έχουν πυλωτές ή υπόγεια πάρκινγκ, καταλαβαίνω αμέσως πως το όνειρό μου για ελεύθερο/δημόσιο χώρο για παιχνίδι των παιδιών ήταν απλά ένα όνειρο.
Και να μην ξεχνάμε πως οι περιορισμοί είναι για τα ΙΧ, σκεφτείται πως αυτοί οι 20.000 άνθρωποι θέλουν να τραφούν και να εφοδιαστούν με προϊόντα που με τι άλλο θα μεταφερθούν, αν όχι με φορτηγά;
Αν ήδη νιώθετε τον εφιάλτη, είστε ακόμα στην αρχή....
Αυτοί οι περιορισμοί στη μετακίνηση με ΙΧ, έχουν αναγκάσει τους νέους κατά κύριο λόγο κατοίκους -καθώς βλέπω αρκετούς ηλικιωμένους ακόμα να περπατούν-  αλλά και πάρα πολλούς από τους επισκέπτες να είναι ιδιοκτήτες ή ενοικιαστές μηχανοκίνητου δικύκλου για να μπορούν να μετακινηθούν. Γιατί μη μου πει κανείς ότι ένας οικισμός με διάμετρο 5 χλμ είναι εύκολα προσβάσιμος απ' όλους με τα πόδια ή με ποδήλατο. Για εγκυκλοπαιδικούς αλλά και λόγους εντυπωσιασμού:
Το νησί έχει σχήμα ωοειδές, περίμετρο ακτογραμμής 11 μιλίων, έκταση 22,5 τ.χλμ. με μέγιστο μήκος 4 μίλια και μέγιστο πλάτος 2,5 μίλια. Με απλά λόγια ο γύρος του νησιού με ποδήλατο μ' όλες τις ανηφοροκατηφόρες του, προσωπικά δε μου παίρνει πάνω από 1ώρα και 40 λεπτά με τις στάσεις μου, όπου και όποτε μου έρθει. Ενώ θέλω περίπου 10 λεπτά για να πάω από τη μια άκρη του οικισμού στην άλλη. Γνωρίζω επίσης προσωπικά αρκετούς 70χρονους και 80χρονους, αλλά και μεγαλύτερους που κάνουν τις καθημερινές μετακινήσεις τους (δουλειές, ψώνια, βόλτες) με τα πόδια, από τότε που γεννήθηκαν και πιστέψτε με, ω ναι, το ίδιο έκαναν και οι πρόγονοί τους, αλλά όχι, βεβαίως-βεβαίως τα παιδιά τους.
Κι αν για εσάς είναι εύκολο να το περπατήσετε οι κάτοικοι και οι επισκέπτες εδώ κατά πλειοψηφία διαφωνούν.



Συνεχίζω διαβάζοντας  (31/10/2011) τον τοπικό τύπο : Τα καλοκαίρια στις Σπέτσες κυκλοφορούν 10.000 μηχανάκια! Σε 2-3 χρόνια πόσα θα είναι; 12.000, 15.000; Διευκολύνουν τις μετακινήσεις κατοίκων και επισκεπτών, αλλά με ένα τεράστιο τίμημα κυκλοφοριακής φόρτισης και θορύβου. Οι επισκέπτες νιώθουν συχνά ανασφαλείς και «κυνηγημένοι», δυσκολεύονται να απολαύσουν τον περίπατό τους, το περιβάλλον. Ελεύθερη κυκλοφορία σημαίνει πρώτα και κύρια ανεμπόδιστη κυκλοφορία του πεζού, του ανάπηρου, των παιδιών, των ηλικιωμένων. Ο θόρυβος, όσο και αν νομίζουμε ότι τον συνηθίζουμε και δεν μας ενοχλεί, είναι πηγή σοβαρών δυσλειτουργιών στην ανθρώπινη συμπεριφορά και υγεία. Σύμφωνα με μελέτες της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας, προκαλεί ψυχικές ασθένειες, επιθετική συμπεριφορά, κώφωση, αϋπνίες κ.ά.
Καμία αναφορά δεν κατάφερα να βρω διαδικτυακά (για να σας βάλω λινκ δηλαδή) σε τροχαία-τραυματισμούς-θανατηφόρα από τη χρήση μηχανοκίνητων όμως η συστηματική παρουσία μου στο νησί την τελευταία και βάλε δεκαετία, άλλα μου λέει.
 Κι εδώ απότομα κι ενοχλητικά, ίσως τόσο ενοχλητικά όσο ένα μηχανάκι που μαρσάρει σε μια ανηφόρα ένας 13χρονος, σταματώ να γράφω. Τα συμπεράσματα δικά σας.
To be continued.....

Σημ. Η φωτο είναι από εδώ, όπου θα βρείτε άλλη μια άποψη για την κυκλοφορία των δικύκλων στις Σπέτσες (μεταξύ άλλων).

2 σχόλια:

  1. Είναι τόσο λυπηρό να βλέπεις τα έφηβα ελληνόπουλα να κυκλοφορούν κατά κύριο λόγο με μηχανάκια-σκοτώστρες αντί με ποδήλατα.Ενδεικτικό κι αυτό της παιδείας που δεν έχουμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δε φταίνε τα παιδιά γι' αυτό. Τα παιδιά μεγαλώνουν στη κοινωνία αυτή και είναι ευθύνη της πολιτείας,των γονιών αλλά και όλων των ενήλικων μελών -όλων εμάς δηλαδή- να τα κοινωνικοποιήσουμε με αρχές-αξίες-ιδανικά. Εμείς μαθαίνουμε στα παιδιά τι επιτρέπεται, εμείς τους μαθαίνουμε τα όρια, εμείς και την αξία της ανθρώπινης ζωής.

    ΑπάντησηΔιαγραφή