Μια ομάδα μαμάδων (και μπαμπάδων) που σκοπό έχει να βελτιώσει την κατάσταση στους δρόμους για εμάς και τα παιδιά μας.

Πέμπτη, 6 Απριλίου 2017

Το παράδοξο της πιτζάμας

Δε βγαίνουμε έξω με τις πιτζάμες, σωστά;



Δεν απαγορεύεται.
Δεν είναι επικίνδυνο.
Δεν είναι κακό ή ανήθικο.
Μπορείς να το κάνεις ελεύθερα.
Κι όμως, κανείς δεν το κάνει.
Γιατί;

Γιατί μας φαίνεται γελοίο.

Δεν έχει σημασία πώς και γιατί το πιστεύουμε.
Σημασία έχει πως στα μάτια μας το να βγεις έξω με τις πιτζάμες είναι γελοίο και γι αυτό δε τολμάμε να το κάνουμε.

Γιατί μας τρομάζει τόσο η γελοιότητα;
Γιατί ούτε που μας περνά η ιδέα να κάνουμε αυτό το απλό, άκακο πραγματάκι, που δεν απαγορεύεται καθόλου κι από κανέναν;
Γιατί δε μας πειράζει καθόλου να κάνουμε άλλα, που και απαγορεύονται και επικίνδυνα είναι;


Είμαστε τρελλοί ή ηλίθιοι;
Κι αν δεν είμαστε, τι εξηγεί αυτό το παράδοξο;

Είναι απλό: οι άνθρωποι είμαστε κοινωνικά και μιμητικά ζώα.
Όταν είμαστε μικροί, κάνουμε ό,τι κάνουν οι μεγαλύτεροι για να μάθουμε.
Όταν μεγαλώσουμε, κάνουμε ό,τι κάνουν οι γύρω μας για να "ταιριάξουμε".

Φορούν οι φίλοι μας σκισμένα τζην; Θα τα βάλουμε κι εμείς.
Κάνουν τατουάζ; Θα κάνουμε κι εμείς.
Μιλούν βρίζοντας; Θα πετάμε κι εμείς μια βρισιά σε κάθε πρόταση.
Κι αυτός που φορά σιδερωμένο παντελόνι και μιλάει ευγενικά;
Κοίτα μωρέ τον γελοίο, τον μαμάκια!
Ναι, στην κοινωνία μας, αυτός που είναι διαφορετικός είναι ή μισητός ή γελοίος.


Και, για ένα κοινωνικό ζώο, όπως ο άνθρωπος, η γελοιοποίηση ή ο εξοστρακισμός είναι κοινωνικός θάνατος, που μπορεί να φαίνεται πολύ χειρότερος από τον πραγματικό θάνατο.
Για να το πω πιο απλά,για τους περισσότερους, ο φόβος της γελοιοποίησης είναι πιο τρομακτικός από το φόβο του θανάτου.
Δε με πιστεύετε;
Για να δούμε:

Δε  θα πάθω τίποτα αν πάω στο περίπτερο με τις πιτζάμες, κι όμως, ρίχνω ένα ρούχο πάνω μου για να μη γίνω ρεζίλι.
Θα φάω πρόστιμο ή θα σκοτωθώ αν δε φοράω κράνος, κι όμως, εγώ επιμένω να οδηγώ χωρίς αυτό.

Θέλετε κι άλλα;

Οι άνθρωποι έχουν ακούσει αμέτρητες φορές ότι το κάπνισμα προκαλεί καρκίνο, όμως εξακολουθούν να καπνίζουν.
Ακούνε για το πόση ασφάλεια προσφέρει η ζώνη, αλλά δεν τη χρησιμοποιούν.
Ακούνε για δυστυχήματα στις ειδήσεις κι εξακολουθούν να οδηγούν σα να είναι μόνοι τους στο δρόμο.
Γιατί;
Γιατί ο φόβος του θανάτου δεν είναι αρκετά ισχυρό κίνητρο.

Αφ' ενός, υπάρχει το φαινόμενο της αντιλόπης, που υποβαθμίζει τον κίνδυνο λέγοντας "μπα, εγώ είμαι καλύτερος, πιο σβέλτος, πιο προσεκτικός - αυτά συμβαίνουν στους άλλους."

Αφ' ετέρου, για κοινωνικά ζώα όπως ο άνθρωπος, το κύρος, το γόητρο, η κοινωνική θέση είναι σημαντικότερα από την ίδια την επιβίωση, γιατί εξασφαλίζουν τη διαιώνιση. Ας μην ξεχνάμε πως, σύμφωνα με τους βιολόγους, τα αρσενικά συναγωνίζονται για μια θέση στην αγέλη και, όσο ανώτερη είναι αυτή η θέση, τόσο μεγαλύτερη η πιθανότητα να ζευγαρώσουν και ν' αφήσουν απογόνους.

Πώς λοιπόν το νεαρό θηλαστικό που λέγεται άνθρωπος να δείξει σύνεση, όταν για μια καλή θέση στην αγέλη πρέπει να δείχνεις γενναίος και ν' αψηφάς το θάνατο; Όταν η παραβίαση των κανόνων θεωρείται cool κι επαναστατική και σου εξασφαλίζει "πόντους" στην ομάδα, ενώ αν είσαι προσεκτικός κι επιφυλακτικός είσαι "κότα"; Είναι τυχαίο που στα περισσότερα τροχαία (73%) εμπλέκονται νέοι άνδρες, 16-25 ετών; Και μάλιστα όταν είναι με παρέα, ο κίνδυνος αυξάνεται;

Είναι εξαιρετικά πολύπλοκη η διαδικασία με την οποία κάτι καταξιώνεται σε μια κοινωνία, ενώ κάτι άλλο θεωρείται ανεπιθύμητο, γελοίο ή απαξιωτικό.
Σίγουρα, σημαντικός παράγοντας είναι το "στάτους" εκείνου που προωθεί την τάση.
Για παράδειγμα, το τζην ήταν απλώς ένα ρούχο για τη δουλειά όσο το φορούσαν μόνο καουμπόηδες και χρυσοθήρες.
Μόνο όταν το έβαλαν σταρ, όπως ο Τζέημς Ντην, ξαφνικά άρχισαν να το φορούν όλοι.

Επίσης, μεγάλη σημασία έχουν οι αριθμοί.
Όσο τα ζευγάρια που συζούν χωρίς γάμο μετριούνται στα δάχτυλα, η σχέση τους μπορεί να είναι κατακριτέα και η σύντροφος του κυρίου Κοκοβίκου δακτυλοδεικτούμενη.
Σήμερα, που τα περισσότερα ζευγάρια έχουν σχέσεις ανοιχτά, ποιος παππούς και ποια γιαγιά λένε κάτι;
Η οδήγηση δε διαφέρει.
Οι νόμοι είναι ανεπαρκείς, ή μάλλον δεν είναι τόσο ισχυροί όσο η κοινωνική απαξίωση.
Όσο οι περισσότεροι οδηγούν άναρχα και δεν αντιμετωπίζουν περιφρόνηση από το περιβάλλον τους, τόσο θα συνεχίζουν την επικίνδυνη συμπεριφορά τους.
Όταν όμως ακούν από παντού γύρω τους "Μα καλά, μα*** είσαι;" τότε αργά ή γρήγορα θα μαζευτούν.
Οι άνθρωποι αλλάζουν και προσαρμόζονται στα νέα δεδομένα για να ταιριάξουν.
Δουλειά μας είναι να γίνουμε εμείς οι φορείς της αλλαγής.
Μιλώντας, συζητώντας, διαδίδοντας τις ιδέες μας, ντροπιάζοντας όσους οδηγούν παράνομα κι όσους μας κλέβουν το χώρο που μας ανήκει, εκπαιδεύοντας τα παιδιά μας, μπορούμε να φέρουμε μια νέα αντίληψη στον τρόπο που κυκλοφορούμε στους δρόμους.
Σίγουρα, μια συντονισμένη εκστρατεία (εκπαιδευτική και διαφημιστική) από το κράτος ή από κάποιο φωτισμένο ιδιωτικό φορέα θα βοηθούσε - δεν υπάρχει τίποτα πιο δυνατό από την τιβί για να επηρρεάσει μεγάλο αριθμό ανθρώπων.

Το σημαντικό όμως είναι να περάσει σε πολλούς η αντίληψη ότι αυτές οι συμπεριφορές είναι γελοίες και δείγμα ηλιθιότητας (εκτός από επικίνδυνες).
Όσο περισσότεροι το πιστέψουμε αυτό, τόσο λιγότεροι θα τις κάνουν, γιατί θα έχουν χάσει το γόητρο και την κοινωνική τους αξία τόσο πολύ, που θα γίνουν πια αδιανόητες, θα θεωρούνται δείγμα τρέλλας ή ηλιθιότητας - όπως το να βγεις στο δρόμο με τις πιτζάμες.

Για να το πω πιο απλά, αν οι άνθρωποι που αποχαιρετούν ένα μεθυσμένο, όπως ο Παντελίδης, το θεωρούν δεδομένο πως το να οδηγάς πιωμένος είναι μεγάλη βλακεία, θα τον εμποδίσουν, σώζοντας τη ζωή του ή τη ζωή κάποιου άλλου.
Αν ο νεαρός που κάνει σούζες χωρίς κράνος αντιμετωπίζει δούλεμα αντί για θαυμασμό από τους φίλους του, θα τα παρατήσει.
Αν ένας γνωστός μας, που πάρκαρε πάνω σε ράμπα, μας ακούσει να τον επιπλήττουμε, θα ντραπεί να το ξανακάνει.


Με λίγα λόγια, αν εμείς που τα πιστεύουμε αυτά πάρουμε κι άλλους με το μέρος μας θα γίνουμε πολλοί. Και τότε, η επικίνδυνη οδήγηση και το αντικοινωνικό παρκάρισμα θα γίνουν "uncool" και γελοία, όπως το να βγεις στο δρόμο με τις πιτζάμες. Κι όσο περισσότεροι ντρέπονται να τα κάνουν, τόσο περισσότεροι άνθρωποι θα γυρίζουν στο σπίτι τους σώοι, καθημερινά.

Άντε λοιπόν. Βγείτε εκεί έξω και δείξτε τη γνώμη σας σε όλους. Ξεκινήστε τη χιονοστιβάδα που θ' αλλάξει τα πράγματα. Ξεκινήστε τώρα, γιατί κάθε μέρα χάνονται δυο ζωές. Βιαστείτε....
_______________________

Πηγή εικόνας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου