Μια γυναίκα πετά βιτριόλι σε μιαν άλλη. Γίνεται πρώτη είδηση παντού. Το θέμα παίρνει διαστάσεις, το πανελλήνιο ζητά δικαίωση. Έντυπα και κανάλια παρακολουθούν και μας ενημερώνουν συνεχώς για τις έρευνες της αστυνομίας, πότε πήρε κατάθεση από το θύμα, τι έδειξαν οι κάμερες, πού συγκεντρώνονται οι υποψίες τους. Ακόμη και τώρα, σχεδόν τρεις μήνες μετά, περισσεύει χώρος για να μάθουμε την κατάσταση του θύματος, που μόλις πήρε εξιτήριο.
Ένας οδηγός χτυπά έναν άνθρωπο και εξαφανίζεται. Το θέμα "θάβεται" στα ψιλά των εφημερίδων. Δε θα μάθουμε ποτέ τι έγινε τελικά. Αν έζησε, αν υπέστη μόνιμες βλάβες, πότε βγήκε από το νοσοκομείο. Με εξαίρεση ελάχιστες θεαματικές περιπτώσεις (π.χ. τη γιαγιά με το εγγόνι στο Αίγιο) δε μαθαίνουμε ποτέ αν βρέθηκαν οι δράστες των περισσότερων τροχαίων. Π.χ. βρέθηκε τελικά ποιος παρέσυρε μάνα και παιδί στην Πάτρα; Τον παππού στο κέντρο της Αθήνας; Πώς είναι αυτοί οι τραυματίες; Γιατί δεν συνωστίζονται οι δημοσιογράφοι για ένα ιατρικό ανακοινωθέν;
