Πρόστιμο στη χαροκαμένη γιαγιά

Βρήκανε τη γιαγιά έξω από το σπίτι χωρίς χαρτί εξόδου και ταυτότητα και της έκοψαν πρόστιμο. Κι ενώ όλοι αγανακτούν για την αδικία του προστίμου και τα τρία κατοστάρικα που θα πληρώσει, κανείς δε λέει τίποτα για την αδικία του να χάσει τρία αγαπημένα πρόσωπα από τροχαία. Τρία διαφορετικά τροχαία που της πήραν τα δυο παιδιά και το εγγόνι της.
Αγανάκτησε ο κόσμος με το πρόστιμο ώσπου σβήστηκε. Γιατί δεν αγανακτούμε με το αίμα που χάνεται κάθε μέρα στην άσφαλτο; Γιατί δεν τρέχουμε να πάρουμε μέτρα ώστε να πάψουν τα τροχαία στους δρόμους μας;

Πόσες τραγωδίες αυτή τη στιγμή στη χώρα; Πόσες χαροκαμένες οικογένειες; Πού είναι το εθνικό σχέδιο οδικής ασφάλειας; Τι κάναμε στη δεκαετία οδικής ασφάλειας, στην οποία μπήκαμε με φανφάρες και την οποία βιαστήκαμε να ξεχάσουμε;
Η μόνη μείωση τροχαίων που είδαμε ήταν λόγω μνημονίων, όταν λιγόστεψαν τα ΙΧ, και λόγω πανδημίας, για τον ίδιο λόγο.

Αχ καημένη γιαγιάκα... Ποιος να σε πάρει αγκαλιά να σε παρηγορήσει...😢😢😢

 

Το αστικό που έσπειρε το θάνατο

Θυμάμαι ακόμη την αγωνία στη φωνή της μάνας μου όταν επιτέλους με πέτυχε στο τηλέφωνο πριν από 26 χρόνια.
"Είσαι καλά;"

"Ναι μαμά, μια χαρά. Τι τρέχει;"
Τότε ήταν που έμαθα ότι ένα λεωφορείο είχε πέσει πάνω σε μια στάση στην οδό Ακαδημίας, παρασέρνοντας τον κόσμο και σκοτώνοντας πέντε, από τους οποίους οι τέσσερις νέα παιδιά, 19-23 ετών.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Ενός λεπτού σιγή

Οι άνθρωποι αυτοί τηρούν ενός λεπτού σιγή.
Δεν έχει σημασία πού, πώς και γιατί.
Σημασία έχει πως κι εμείς θα έπρεπε να κάνουμε το ίδιο.

Ούτε μια ζωή χαμένη

Ο δημοσιογράφος ρωτά:
"Πέρυσι στους δρόμους μας πέθαναν 291 άνθρωποι από τροχαία. Εσείς ποιος θεωρείτε πως θα ήταν ένας πιο αποδεκτός αριθμός;"
Ο πολίτης διστάζει. "Εμμμ... Αποδεκτός;"

Έπειτα αποφασίζει:

Καμία δικαιολογία!

Τι φταίει που χάνονται τόσες ζωές στους ελληνικούς δρόμους;

Του Μάνου Βουλαρίνου

Την επομένη του δεκαπενταύγουστου οδήγησα περίπου 25 χιλιόμετρα στον  δρόμο που συνδέει το Αλιβέρι με την Κύμη. Στα 25 αυτά χιλιόμετρα κατάφερα να δω 2 αυτοκίνητα τουμπαρισμένα και ένα καρφωμένο σε δέντρο. Δεν ξέρω αν οι επιβάτες των οχημάτων ήταν ζωντανοί, αλλά, αν ήταν, σίγουρα θα βρίσκονταν ξαπλωμένοι στο κρεβάτι κάποιου νοσοκομείου.

Λίγες μέρες μετά έμαθα ότι,

Ζούμε σε μια ρώσικη ρουλέτα

Σήμερα όλη η Ελλάδα πενθεί. Συμπληρώνεται ακριβώς ένας χρόνος από τη μέρα που μια εκατόμβη ψυχών θυσιάστηκε στο βωμό της ανοργανωσιάς και της απρονοησίας μας. Φοβερή καταστροφή, θεομηνία, τραγωδία, είναι λέξεις που ειπώθηκαν και θα ξαναειπωθούν.

Αυτό που δεν αλλάζει είναι πως η πυρκαγιά στο Μάτι δε θα είχε συμβεί αν...

Ετών 16, 29 και 40

Την ημέρα των εκλογών, η Λέσβος μετρά τρεις ακόμη σταυρούς...

Αναβολή Δράσης

Λόγω καιρικών συνθηκών, η σημερινή μας δράση (και η κατοπινή συγκέντρωση) αναβάλλονται.

Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης Θυμάτων Τροχαίων 2018

Αυτή την Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2018, συμμετέχουμε στη

Συγκέντρωση Μνήμης Θυμάτων Τροχαίων  

που διοργανώνεται από τον σύλλογο SOS-Τροχαία Εγκλήματα.

Ώρα: 13.00

Σημείο: μπροστά στον Άρειο Πάγο, Λ. Αλεξάνδρας & Κ. Λουκάρεως. Αθήνα 

Μετά τη συγκέντρωση, θα πραγματοποιηθεί συνάντηση μελών σε κοντινό καφέ.

Να μη λείψει κανείς/καμία!

Ενημέρωση: Λόγω καιρικών συνθηκών, η δράση (και η κατοπινή μας συγκέντρωση) ΑΝΑΒΛΗΘΗΚΑΝ.

Με αφορμή το τροχαίο στον Κηφισσό

Κατηγορώ!
Κατηγορώ τον οδηγό της νταλίκας, που σκόρπισε το θάνατο και δε γύρισε να ρίξει μια ματιά στα θύματά του, σφηνωμένα ανάμεσα στις λαμαρίνες.

Κατηγορώ τον άνθρωπο, που αποφάσισε να πάρει ένα όχημα τόνων στα χέρια του, ενώ είχε πιει τα ποτηράκια του.
Κατηγορώ τους φίλους του, που κανείς δεν προσπάθησε να τον αποτρέψει.

Κατηγορώ την οικογένειά του,

Να γιατί είμαστε στο δρόμο

Πολλές φορές μας ρωτούν "Γιατί τέλος πάντων τόσο κόλλημα με τους πεζούς και τα πεζοδρόμια;"

Και συνεχίζουν: "Δεν υπάρχουν τόσα άλλα σημαντικότερα ζητήματα για τα οποία αξίζει ν' αγωνιστείτε; Οικογένειες που πεινούν, που τους παίρνουν το σπίτι, άρρωστα παιδιά, οικονομική κρίση, εκμετάλλευση, δικαιώματα που καταπατούνται, άλωση της δημοκρατίας...Για το περπάτημα θα νοιαστούμε τώρα; Αφού μπορούμε και πηγαίνουμε σπίτια μας, πού το πρόβλημα;"

Τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά.

Πρώτον, δε μπορούμε όλοι να πάμε σπίτια μας μ' αυτές τις συνθήκες. Πολλοί από εμάς δε μπορούν καν να βγουν από το σπίτι τους, λόγω της κατάστασης που επικρατεί. Όταν άνθρωποι στερούνται την ελευθερία τους λόγω των δικών μας επιλογών, πώς μπορούμε να κοιμόμαστε ήσυχοι;

Δεύτερον, όσοι πηγαίνουμε σπίτι, το κάνουμε κινδυνεύοντας. Καθημερινά στους ελληνικούς δρόμους θερίζονται πεζοί, αλλά δεν το μαθαίνουμε γιατί δε θεωρείται αρκετά σημαντικό από τα ΜΜΕ. Η τροχαία υπολογίζει ότι το 16,2% των νεκρών από τροχαία είναι πεζοί. Από μόνο του, είναι ένα σεβαστό ποσοστό, αλλά σίγουρα θα ήταν πολύ μεγαλύτερο αν υπήρχαν διαθέσιμα και στοιχεία για τους τραυματίες.

Γράφημα βασισμένο στα στοιχεία της Ελλ. Αστυνομίας.

 

 

 

 

(Προσωπικά, θα είμαι ευχαριστημένη αν αυτό το ιστολόγιο καταφέρει να σώσει έστω και μία ζωή - έστω μόνο μία. Θα πω χαλάλι όλες οι ώρες στον υπολογιστή, τα τηλεφωνήματα, οι επιστολές, αν είναι να σωθεί έστω κι ένας άνθρωπος.)

Τέλος, ο τρίτος λόγος είναι αυτός για τον οποίο μίλησα στη χτεσινή μου ανάρτηση: όταν, εξ απαλών ονύχων, η νέα γενιά αφομοιώνει το δίδαγμα ότι ο ισχυρός μπορεί ενώ ο αδύναμος οφείλει να υποκύπτει, τότε πώς μπορούμε να περιμένουμε βελτίωση σε οποιονδήποτε από τους άλλους τομείς νοσεί αυτή τη χώρα;

Δεκαετία Δράσης για την Οδική Ασφάλεια

Όλοι γνωρίζουμε ότι τα τροχαία θερίζουν.
Κάθε κοινότητα, κάθε κοινωνική ομάδα πληρώνει την ευκολία της μετακίνησης θυσιάζοντας τα παιδιά της - δεν υπάρχει χρονιά χωρίς θύματα.
Τα τροχαία αποτελούν τη 10η αιτία θανάτου παγκοσμίως. Κάθε χρόνο υπολογίζεται πως περίπου 1, 3 εκατομμύρια άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους στην άσφαλτο, αριθμός που υπολογίζεται να αυξηθεί σε 1,9 εκατομμύρια ως το 2020, λόγω της αύξησης του αριθμού των οχημάτων στις αναπτυσσόμενες χώρες. Περίπου 20-50 εκατομμύρια ακόμη άνθρωποι τραυματίζονται κάθε χρόνο, πολλοί από αυτούς σοβαρά.

Είναι ασύλληπτο το μέγεθος της οδύνης που προκαλούν τόσοι θάνατοι, τραυματισμοί και αναπηρίες σε όλο το μήκος και το πλάτος της γης.