Αγανάκτηση

Έχουμε φτιάξει ένα σύστημα στο οποίο τα παιδιά πρέπει να είναι πιο προσεκτικά από τους ενήλικες γιατί αν κάνουν λάθος πληρώνουν με τη ζωή τους. 

 

Δεκατρία χρόνια, δεκατρείς διαπιστώσεις

Η ομάδα μας ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2010. 

Εδώ και 13 χρόνια κρούουμε τον κώδωνα του κινδύνου για την κατάσταση των ελληνικών δικτύων μεταφορών. 

Εδώ και 13 χρόνια δεν έχουμε πάψει να επαναλαμβάνουμε τις ίδιες βασικές αρχές, τα ίδια βασικά αιτήματα. 

Εδώ και 13 χρόνια ζούμε με την αγωνία ώσπου τα παιδιά μας να γυρίσουν σπίτι. 

Σ’ αυτά τα 13 χρόνια έχουμε βαρεθεί τις υποσχέσεις που δεν πραγματοποιούνται. 

Εδώ και 13 χρόνια, έχουμε καταλάβει 13 πράγματα:

1. Καμία ανθρώπινη ζωή δεν είναι αναλώσιμη στο βωμό της μετακίνησης ενός ή περισσότερων ανθρώπων.
2. Οι υποδομές πρέπει να είναι ασφαλείς για όλους τους χρήστες τους, όποιο μέσο κι αν χρησιμοποιούν για τη μετακίνησή τους.
3. Οι υποδομές της χώρας πολύ απέχουν από το παραπάνω ιδανικό, με αποτέλεσμα τραγικά δυστυχήματα
4. Η αναρχία του δικτύου συνοδεύεται από (και πιθανώς υποθάλπτει) αντίστοιχα άναρχη συμπεριφορά, που με τη σειρά της προκαλεί περισσότερα δυστυχήματα.
5. Οι υποδομές μπορούν να γίνουν ασφαλέστερες με συγκεκριμένα, διεθνώς δοκιμασμένα μέτρα.
6. Και η άναρχη οδική συμπεριφορά μπορεί να μειωθεί με κατάλληλα μέτρα.
7. Η κατάσταση στον τομέα των μεταφορών οδηγεί στην αύξηση της χρήσης του ΙΧ. Αυτή μας στερεί δημόσιο χώρο (παρκάρισμα) χρόνο (κίνηση) και κλέβει χρόνια από τη ζωή μας (ακινησία, ατμοσφαιρική ρύπανση, τροχαία).
8. Δουλειά των κρατικών και τοπικών αρχών είναι να φροντίζουν για την ασφάλεια και ευζωία των πολιτών.
9. Κατά κανόνα, οι ελληνικές κρατικές και τοπικές αρχές, δεν φαίνεται να θέτουν τα παραπάνω ως προτεραιότητα.
10. Αντίθετα, είτε αδιαφορούν, είτε επιλέγουν πολιτικές που διαιωνίζουν ή ακόμη και επιδεινώνουν το πρόβλημα
11. Όμως, ενώ οι εκκλήσεις πολιτών από διάφορους φορείς αγνοούνται επανειλημμένα,
12. τα θέματα της ασφάλειας, της προσβασιμότητας των μεταφορών και του περιβάλλοντος τίθενται πάντα προεκλογικά (άρα, κανείς "άρχων" δεν μπορεί να προφασιστεί πως δεν ήξερε τι θέλουν οι πολίτες). Τέλος,
13. Ενώ οι τοπικές ή κρατικές αρχές δεν εφαρμόζουν όσα οι νόμοι ορίζουν, η δικαιοσύνη αδυνατεί να τις υποχρεώσει να το κάνουν.
    

 

Είναι χρέος μας να ανατρέψουμε αυτή την απελπιστική πραγματικότητα. 

Είναι χρέος μας, ως πολίτες, να καταβάλλουμε κάθε προσπάθεια πιέζοντας τις αρχές να εφαρμόσουν τα αυτονόητα, επιβραβεύοντας όσες το πράττουν και αποδοκιμάζοντας όσες αδιαφορούν. 

Είναι χρέος μας να πάψουμε να αδιαφορούμε. 

Είναι χρέος μας να συμμετέχουμε ενεργά.

 

Αν θέλουμε να είμαστε υπεύθυνες/οι πολίτες. 

Αν τα δάκρυά μας για κάθε φρικτό δυστύχημα είναι αληθινά. 

Αν, τέλος, μας νοιάζει για τη ζωή μας και τη ζωή των παιδιών μας.

 Περιγραφή εικόνας: Πλήθος ανθρώπων από τη χτεσινή συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην πλατεία Συντάγματος. Φορούν μαύρα, έχουν σοβαρή έκφραση και κρατούν μαύρα μπαλόνια ή κεριά.Στο μεσαίο πλάνο, μια κοπέλα κρατά ένα χαρτόνι όπου έχει γράψει με μαρκαδόρο "Πάρε με (ότ)αν φτάσεις".

Πηγή εικόνας: https://www.ertnews.gr/eidiseis/ellada/pare-me-otan-ftaseis-eikones-apo-ti-siopili-diamartyria-sto-syntagma/

#πάρεμεότανφτάσεις

Το χρέος μας απέναντι στα Τέμπη

Η ομάδα μας είναι συγκλονισμένη από το τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη. 😢😢😢 Θα θέλαμε να εκφράσουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στις οικογένειες των αδικοχαμένων.😢😢😢 Ως φόρο τιμής, υποσχόμαστε να καταβάλλουμε κάθε προσπάθεια για να αποτρέψουμε άλλες τέτοιες τραγωδίες.

Πώς όμως εμείς, απλές/οί πολίτες, χωρίς υπεύθυνη θέση, μπορούμε να το κάνουμε αυτό;

Βιώσιμη κινητικότητα & μια χαμένη ευκαιρία

Στη διάρκεια της Ευρωπαϊκής Εβδομάδας Κινητικότητας (16-22 Σεπτεμβρίου) Ευρωπαϊκής Εβδομάδας Κινητικότητας περιμένουμε συνήθως να δούμε "Μέρα χωρίς αυτοκίνητο" και δράσεις για την προώθηση βιώσιμων τρόπων μετακίνησης. Πέρυσι, η Περιφέρεια Αττικής  είχε ανακοινώσει ένα ευρύ πρόγραμμα δράσεων, αλλά φέτος η μόνη δράση της Περιφέρειας που βλέπουμε είναι κάθετα αντίθετη με το πνεύμα της εβδομάδας. Εννοούμε βέβαια την έκθεση 20 αγωνιστικών αυτοκινήτων στον Πειραιά.

Ήταν που μας χρωστούσαν, ζητάνε και το βόδι...

Κάποιοι κάτοικοι του τριγώνου Πατρόκλου-Πλαταιών-Θερμοπυλών στον Ελαιώνα Χαϊδαρίου, έχουν καταθέσει καταγγελία στο Δήμαρχο γιατί -λένε- τώρα τελευταία η Τροχαία περνά συχνά και κόβει πολλές κλήσεις.

Αντικοινωνικό παρκάρισμα και αντικοινωνική πόλη

Ξέρω ότι θα θυμώσω πολλούς μ’ αυτό που θα πω, αλλά δεν είναι νέτα-σκέτα θέμα ατομικής ευθύνης το ότι παρκάρουμε σε ράμπες, πεζοδρόμια και θέσεις ΑμεΑ.
Σίγουρα φταίει ο οδηγός που αφήνει το αμάξι του στη ράμπα αναπήρων. Όμως, πριν μπλοκάρει τη ράμπα ο οδηγός, κάποιοι έφτιαξαν μια πόλη που μπλοκάρει τους ανάπηρους σε κάθε βήμα κι όχι μόνο σ’ αυτή τη ράμπα. 

Ποιος είναι ο πιο αντικοινωνικός; Ο πιο ασυνείδητος; Ο οδηγός που παρκάρει κλείνοντας τη ράμπα ή ο δήμαρχος που έφτιαξε ένα πεζοδρόμιο με σκαλιά και νεραντζιές αμέσως μετά τη ράμπα; Ή μήπως οι δήμαρχοι, οι Υπουργοί και οι πολεοδόμοι που επέτρεψαν πόλεις όπου δεν υπάρχει χώρος να κινηθεί κανείς με ασφάλεια, ακόμη κι αν έχει πόδια, μάτια και αυτιά στην εντέλεια;

Όσοι φυτεύουν νεραντζιές στο πεζοδρόμιο των 50 εκατοστών, δίνουν ξεκάθαρα το μήνυμα ότι αυτός, προφανώς, δεν είναι χώρος για να περπατάτε. Όταν χωροθετούν τον κάδο στη ράμπα, δίνουν το ξεκάθαρο μήνυμα ότι είναι ΟΚ να την μπλοκάρεις.

Ο οδηγός που βλέπει το πεζοδρόμιο αδιάβατο, νιώθει δικαιολογημένος να βάλει το αυτοκίνητο ή το μηχανάκι του εκεί, γιατί προφανώς, δεν θα ενοχλήσει κανέναν εκτός από τα αδέσποτα.

Ναι, πρέπει με κάθε τρόπο να εκπαιδεύσουμε τους οδηγούς να σέβονται το πεζοδρόμιο και τις ράμπες όπου υπάρχουν. Το μάθημά μας όμως δεν θα πιάσει τόπο αν το πεζοδρόμιο ή η ράμπα είναι αδιάβατο λίγα μέτρα πιο πέρα. Αν οι υποδομές δεν σέβονται, τότε οι περισσότεροι πολίτες δεν θα σεβαστούν. Το να περιμένουμε το αντίθετο είναι παράλογο. Το να το απαιτούμε, είναι ουτοπικό.

Η ομάδα «Μαμάδες+ στο Δρόμο» ξεκινά μια προσπάθεια καταγραφής όλων των σημείων που δεν είναι προσβάσιμα από Ανθρώπους με Αναπηρία. Εννοείται φυσικά πως από τον χώρο που μπορεί να περάσει ένας ΑμεΑ, μπορεί να περάσει ένα ηλικιωμένο άτομο με συνοδό, ένα παιδί για το σχολείο, ένα μωρό στο καροτσάκι του, ένας τραυματίας με πατερίτσες, ένας ταξιδιώτης με βαλίτσες και όλοι μας (γιατί όλοι είμαστε πεζοί από τη στιγμή που θα βάλουμε τα κλειδιά στην τσέπη).
Σας καλούμε να συμμετέχετε στην προσπάθειά μας, καταθέτοντας στη διεύθυνση των "Μαμάδων στο Δρόμο" ή στο αντίστοιχο event στο Facebook, τις διευθύνσεις των προβληματικών σημείων που συναντάτε στις καθημερινές σας διαδρομές. Όλα τα προβληματικά σημεία θα καταγραφούν και θα προωθηθούν στις αρμόδιες αρχές, τις οποίες θα πιέσουμε να αρχίσουν δράσεις για τη διόρθωσή τους.

Θέλουμε να αρχίσουμε να κάνουμε τον τόπο μας καλύτερο για όλους αλλά κυρίως για τους πιο ευάλωτους συμπολίτες μας. Σας καλούμε να συμβάλετε στην προσπάθειά μας. 

Τι από τα δύο μας λείπει;

Στη Μανίλα των Φιλιππίνων, λειτουργεί η MMDA (Metropolitan Manila Development Authority), μια υπηρεσία που σύμφωνα με την περιγραφή στην ιστοσελίδα τους,σκοπό έχει να συντονίσει τους 17 "δήμους" της πόλης σε ένα ενιαίο σχέδιο, για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα της πόλης, από τα σκουπίδια και το κυκλοφοριακό ως την κλιματική αλλαγή και τις φυσικές καταστροφές.

Ένας από τους κλάδους της υπηρεσίας διαθέτει κινητό τμήμα το οποίο βγαίνει κάθε μέρα στους δρόμους για να ελευθερώσει τα πεζοδρόμια και να βελτιώσει την πρόσβαση για τους πεζούς.
Δείτε τους επί το έργον:

Με λίγα λόγια, όλα γίνονται, αρκεί να υπάρχει όραμα και θέληση.
Σ' εμάς τι από τα δύο λείπει και δε μπορούμε να κάνουμε το ίδιο;

Ξαφνιάστηκε ο δήμαρχος

Ένας πατέρας σκοτώθηκε παρασυρμένος από αμάξι. O σύλλογος του σχολείου του γιού του ξεσηκώθηκε. «Μα είναι δυνατόν;» απορεί ο δήμαρχος.

Φυλακισμένοι στο Χαϊδάρι

Φυλακισμένα παιδιά και γονείς. Ελεύθεροι να σκορπουν χρήματα οι δημοτικοί άρχοντες και αρχόντισσες, λεφτά υπάρχουν ........

"Γιατί παιδιά; Γιατί κάθεστε μέσα, αφου δεν έχετε διάβασμα και  ο καιρός καλός ; ευκαιρία να βγείτε να παίξετε στο παρκάκι και στη παιδική χαρά."

Η απορία στα πρόσωπα των τριών ανηψιών , μεταφράστηκε από τη μαμά τους:

Με αφορμή το τροχαίο στον Κηφισσό

Κατηγορώ!
Κατηγορώ τον οδηγό της νταλίκας, που σκόρπισε το θάνατο και δε γύρισε να ρίξει μια ματιά στα θύματά του, σφηνωμένα ανάμεσα στις λαμαρίνες.

Κατηγορώ τον άνθρωπο, που αποφάσισε να πάρει ένα όχημα τόνων στα χέρια του, ενώ είχε πιει τα ποτηράκια του.
Κατηγορώ τους φίλους του, που κανείς δεν προσπάθησε να τον αποτρέψει.

Κατηγορώ την οικογένειά του,

Θα φέρω τα κανάλια!

Ποιός από 'μας δεν τό 'χει πει;
Σε στιγμές αγανάκτησης, όταν οι "Λειτουργοί" που πληρώνονται από τους φόρους μας, αντί να επιλύουν προβλήματα μας παιδεύουν;
Θα φέρω τα κανάλια!
Ε, λοιπόν, ας το κάνουμε!

Μικρή νίκη στο Χαϊδάρι

Για την επικινδυνότητα των δρόμων του Χαϊδαρίου έχουμε μιλήσει πολλές φορές (για όσους δε γνωρίζουν, μια πυκνοκατοικημένη συνοικία που διασχίζεται από δρόμους υψηλής κυκλοφορίας, όπως η Ιερά Οδός, με ανεπαρκή πεζοδρόμια και πρακτικώς ανύπαρκτες διαβάσεις). Είχαμε μάλιστα κάνει και αφιέρωμα στην απαράδεκτη κατάσταση μπροστά στο Βοτανικό  Κήπο, ένα υπέροχο πάρκο, υπερτοπικής εμβέλειας. Είχαμε στείλει επιστολές στο Δήμο και διοργανώσει δύο δράσεις εκεί, στη μία από τις οποίες συναντηθήκαμε και με το Δήμαρχο.

Ο Δήμος ανταποκρίθηκε και απέδειξε πως, όταν δραστηριοποιούνται οι πολίτες, μπορούν ν' αλλάξουν τα πράγματα.

Συγκεκριμένα, άρχισαν οι εργασίες για τη δημιουργία διάβασης πεζών, με φανάρι, μπροστά από το Βοτανικό (ή Διομήδειο) Κήπο.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει το άρθρο της ιστοσελίδας "Χαϊδάρι Σήμερα" που δημοσίευσε την είδηση, σειρά έχει η ανακατασκευή των πεζοδρομίων, με ανθρώπινες προδιαγραφές.

Οι "Μαμάδες στο Δρόμο" και οι φίλοι μας συνεχίζουμε!

_____________________
Πηγή εικόνας: "Χαϊδάρι Σήμερα"

Ο Δωδεκάλογος των Μαμάδων στο Δρόμο

1. Ως οδηγός, έχω δικαίωμα να κυκλοφορώ σε δρόμους που φτιάχτηκαν για αυτοκίνητα και μηχανές. Οι δρόμοι πληρώνονται από τους φόρους μου και απαιτώ να είναι ελεύθεροι από εμπόδια και ασφαλείς.

 

Παρανομίες; Στις τέσσερις, οι τρεις δώρο! (πρόστιμα 1)

Οδηγείς πολιτισμένα. Δεν παραβιάζεις το κόκκινο, σταματάς στα στοπ, δίνεις προτεραιότητα όπου χρειάζεται. Δεν πίνεις όταν έχεις να οδηγήσεις. Δε μιλάς στο κινητό. Δεν παρκάρεις έτσι που να κλείνεις το δρόμο. Δεν έχεις εμπλακεί ποτέ σε τροχαίο με δική σου υπαιτιότητα.
Το κράτος θα έπρεπε να χαίρεται που υπάρχουν τέτοιοι οδηγοί. Θα έπρεπε να κάνει τα πάντα για να τους ενθαρρύνει.

Μαμάδες στο Δρόμο: περπατώντας με τους οδηγούς του αύριο

Χθες Σάββατο, ως εκπρόσωπος των Μαμάδων στο Δρόμο, μίλησα στα Πλαίσια του 2ου Διεπιστημονικού Τριημέρου Οδικής Ασφάλειας, το οποίο διοργανώνει ο Πανελλήνιος Σύλλογος Εκπαιδευτών Οδήγησης και  πραγματοποιείται μεταξύ 7-9 Ιανουαρίου, στο Ξενοδοχείο Hilton.

Η παρουσίαση είχε διττό στόχο:

'Ολες οι διαδρομές αρχίζουν περπατώντας

Όλες οι διαδρομές αρχίζουν και τελειώνουν περπατώντας.

Δεν υπάρχει επιλογή - όλοι θα περπατήσουμε, άλλος λίγο, άλλος πολύ.
Γιατί απαιτούμε άνετους, ελεύθερους δρόμους όταν οδηγούμε, αλλά δεν απαιτούμε το ίδιο για τα πεζοδρόμια στα οποία περπατούμε;

Δήμαρχε, περπατήστε μαζί μας!

Στα πλαίσια των δράσεων για την Παγκόσμια Εβδομάδα Οδικής Ασφάλειας, οι "Μαμάδες στο Δρόμο" απευθύνουν την πρόσκληση που θα διαβάσετε παρακάτω προς όλους τους Δημάρχους του Λεκανοπεδίου:

Πάσχα στους Ελληνικούς δρόμους

Είναι κρίμα που ο νέος υπουργός μεταφορών αποφασίζει, όπως και οι προκάτοχοί του, να "χαρίσει" ποινές ατόμων που οδηγούσαν επικίνδυνα, επιστρέφοντάς τους τα διπλώματα και τις άδειες κυκλοφορίας για τις διακοπές του Πάσχα.

Συγνώμη κύριε Υπουργέ, αλλά με ποιο δικαίωμα αποφασίζετε την αναίρεση των ελληνικών νόμων; Οι νόμοι αυτοί και οι ποινές που επιβάλλει θεσπίστηκαν για την προστασία των πολιτών, πώς λοιπόν εσείς αποφασίζετε την επιλεκτική τους ακύρωση;

Ευτυχώς, η απόφαση εξαιρεί όσους οδηγούσαν μεθυσμένοι ή παραβίασαν κόκκινα φανάρια ή ακόμη οδηγούσαν στο αντίθετο ρεύμα. Όμως, δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για όσους οδηγούσαν σε πεζόδρομους ή πεζοδρόμια, παραβίασαν στοπ, και άλλα, επίσης επικίνδυνα.

Παραδόξως, όσοι αρνήθηκαν να πληρώσουν διόδια ή έχουν ανασφάλιστο το όχημά τους δε θα πάρουν τις πινακίδες, τα διπλώματα και τις άδειές τους πίσω. Γιατί άραγε; Είναι πιο επικίνδυνοι; Ή μήπως η ζημιά που υφίστανται οι αντίστοιχες εταιρείες είναι απείρως σοβαρότερο ατόπημα από την πιθανή αφαίρεση μιας ζωής;

Λυπούμαστε ειλικρινά κύριε Υπουργέ που, αυθαίρετα, επιτρέπετε σε επικίνδυνους οδηγούς να κυκλοφορήσουν ξανά στους δρόμους, χωρίς προηγούμενη επανεκπαίδευση, ή οποιαδήποτε άλλη τιμωρία. Εκφράζουμε την ανησυχία μας που αυτό γίνεται ακριβώς την εποχή που λόγω διακοπών, οι δρόμοι θα είναι γεμάτοι από πολίτες, κυρίως οικογένειες με τα παιδιά τους.

Δεν είναι υποχρέωσή σας να προστατεύετε το σύνολο των πολιτών;

Ποιον εξυπηρετεί η απελευθέρωση τόσων επικίνδυνων οδηγών στους ελληνικούς δρόμους;

Άραγε, αν επιστρέψουν σώοι και χωρίς να έχουν προκαλέσει άλλα δυστυχήματα, οι παραβάτες θα επιστρέψουν τα διπλώματα, τις πινακίδες και τις άδειές τους στο υπουργείο, μετά τις διακοπές; Αυτό που εννοώ είναι αν η επιστροφή των διπλωμάτων ισχύει για λίγες μέρες, όπως οι περίφημες άδειες των φυλακών, ή αν πρόκειται για πλήρη και οριστική αμνήστευση των παραβατών. Τι από τα δύο ισχύει;

Πηγή εικόνας και πληροφοριών: το Βήμα.

Οδική Ασφάλεια: σχέδια επί χάρτου

Η ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ ΩΣ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ-2

Τις τελευταίες δεκαετίες, σύμφωνα με τους στόχους που έθεταν τα ευρωπαϊκά κράτη, εκπονήθηκαν πολλά, στρατηγικά κυρίως, «σχέδια» για την οδική ασφάλεια. Η εκπόνησή τους έγινε από εξαιρετικούς επιστήμονες του ΕΜΠ, οι οποίοι, παρακολουθώντας τις διεθνείς καλές πρακτικές και πολιτικές, και ενσωματώνοντας τις ιδιαιτερότητες της χώρας μας, προσπάθησαν να διαμορφώσουν τους βασικούς άξονες των πολιτικών και των μέτρων για την αντιμετώπιση του προβλήματος της οδικής ασφάλειας. Πρόσφατα, εκπονήθηκε και το 3ο Στρατηγικό Σχέδιο για την Οδική Ασφάλεια από ομάδα επιστημόνων, υπό την καθοδήγηση του καθηγητή Γ. Κανελλαΐδη του ΕΜΠ.

Ο καλοπροαίρετος πολίτης αναρωτιέται γιατί όλα αυτά τα σχέδια δεν απέδωσαν, το πρόβλημα της Οδικής Ασφάλειας παραμένει οξύ, και το πλήθος των θυμάτων από τα οδικά τροχαία δυστυχήματα είναι συγκρίσιμο με τα θύματα ενός διαρκούς ακήρυχτου πολέμου. Η απάντηση προκύπτει εύκολα, αν αναζητήσει κανείς τι ακολούθησε τα Στρατηγικά Σχέδια: δεν ακολούθησε τίποτα. 

Οι προτάσεις του 1ου και 2ου Στρατηγικού Σχεδίου ελάχιστα λήφθηκαν υπόψη από τους αρμοδίους, μολονότι οι επιστήμονες που τις συνέταξαν προσπαθούσαν με επιμονή να γίνουν αποδεκτές. Αποτέλεσμα είναι η σημαντική παρέκκλιση της χώρας μας από τους ευρωπαϊκούς στόχους σχετικά με τη μείωση των Οδικών Τροχαίων Δυστυχημάτων κατά 50%, ενώ μόνο μελαγχολία προκαλεί, στα καθ’ ημάς, ο στόχος, που θέτουν πλέον κάποιες χώρες, για μηδενισμό τους την επόμενη δεκαετία … Δεν υπάρχουν έστω και αποχρώσες ελπιδοφόρες ενδείξεις ότι θα εφαρμοστούν οι αντίστοιχες προτάσεις του πρόσφατου 3ου Στρατηγικού Σχεδίου, μολονότι έχουν παρουσιαστεί, με μεγάλη αποδοχή, τόσο σε επιστημονικά ακροατήρια όσο και σε ακροατήρια όπου συμμετείχαν οι φορείς που ασκούν πολιτική.

Οι ανυποψίαστοι που διαβάζουν τα στοιχεία των οδικών τροχαίων δυστυχημάτων για τα δύο τελευταία χρόνια θεωρούν ότι η παρατηρούμενη μείωση είναι αποτέλεσμα της εφαρμογής ορθών πολιτικών για την οδική ασφάλεια. Δυστυχώς και μερίδα των ΜΜΕ υιοθετεί τέτοιες εκτιμήσεις, αγνοώντας ότι αυτό οφείλεται κυρίως στη δραματική μείωση των κυκλοφορικών φόρτων (για οικονομικούς λόγους), αλλά και στην ύπαρξη νέων ή βελτιωμένων τμημάτων αυτοκινητοδρόμων.

Είναι προφανές ότι το πρόβλημα της οδικής ασφάλειας πρέπει να αντιμετωπιστεί μέσα το πλαίσιο που προτείνει το 3ο Στρατηγικό Σχέδιο, με την εξειδίκευση, μελέτη και υλοποίηση των στόχων που θέτει. Ενδεικτικά, κάποιες σημαντικές δράσεις:

Να υπάρχει ένας φορέας ο οποίος δεν θα συντονίζει απλώς τους δεκάδες φορείς οι οποίοι σχετίζονται με τη Οδική Ασφάλεια, αλλά:

α) Θα επεξεργάζεται επιμέρους πολιτικές, θα έχει την εξουσία να επιβάλλει και να παρακολουθεί την εφαρμογή τους σε όλα τα επίπεδα διοίκησης (κεντρική, περιφερειακή και τοπική) και να αξιολογεί την αποτελεσματικότητά τους.

β) Θα αναθεωρεί αναποτελεσματικές πολιτικές, μετά από επιστημονική επεξεργασία και δημόσια διαβούλευση.

γ) Θα καθορίζει, έπειτα από διαβούλευση με την επιστημονική κοινότητα και τους κοινωνικούς φορείς, τους στρατηγικούς στόχους στους οποίους θα επικεντρώνεται η Εθνική Επικοινωνιακή Πολιτική για την οδική ασφάλεια. Οι στόχοι θα αφορούν τόσο τις διάφορες ηλικιακές ομάδες, τους ευάλωτους χρήστες όσο και θεματικές ενότητες: οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ, κόπωση, απόσπαση προσοχής κ.ά. Πρέπει επιτέλους να σταματήσει ο καταιγισμός των πολιτών με εκστρατείες αμφίβολης επιστημονικής τεκμηρίωσης, ποιότητας και αποτελεσματικότητας από διάφορους φορείς (ΜΚΟ, ΜΜΕ κλπ.), γιατί συνήθως έχουν αποτέλεσμα τον εθισμό των πολιτών και την απαξίωση των μηνυμάτων που θέλουν να διαχύσουν στην κοινωνία.

Πρέπει να υπάρξει μάθημα «κυκλοφοριακής αγωγής», υποχρεωτικό τόσο στην πρωτοβάθμια όσο και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, με σαφές περιεχόμενο που θα καθοριστεί από συγκοινωνιολόγους, εκπαιδευτικούς και εφαρμοσμένους ψυχολόγους. Τα πάρκα κυκλοφοριακής αγωγής πρέπει να ξαναζωντανέψουν, αποτελώντας πολύτιμα εργαλεία για την εκπαίδευση των μαθητών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Οι εκπαιδευτικοί πρέπει να επιμορφώνονται από κατάλληλους επιστήμονες, τόσο αρχικά όσο και περιοδικά, να τους δίνεται κατάλληλο σύγχρονο και ελκυστικό εκπαιδευτικό υλικό ώστε να καταστούν οι σημαντικότεροι μοχλοί επίτευξης των στόχων. Οι Έλληνες εκπαιδευτικοί έχουν πολύ υψηλό μορφωτικό και συνειδησιακό επίπεδο και έχουν αποδείξει ότι ανταποκρίνονται με ζήλο στις προσκλήσεις που τους γίνονται να συμβάλουν σε πολύ σημαντικά θέματα που απασχολούν την ελληνική κοινωνία. Έπειτα από τόσα χρόνια, πρέπει πλέον να συγκεκριμενοποιηθούν ως στόχοι οι ανθρωπογενείς παράμετροι που συμβάλλουν στην οδική ανασφάλεια.

Του Νικόλαου Ηλιού, πολιτικού μηχανικού, καθηγητή Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, και συντονιστή Παρατηρητηρίου Οδικής Ασφάλειας του ΤΕΕ.

Αναδημοσίευση από εδώ.