Καμία δικαιολογία!

Τι φταίει που χάνονται τόσες ζωές στους ελληνικούς δρόμους;

Του Μάνου Βουλαρίνου

Την επομένη του δεκαπενταύγουστου οδήγησα περίπου 25 χιλιόμετρα στον  δρόμο που συνδέει το Αλιβέρι με την Κύμη. Στα 25 αυτά χιλιόμετρα κατάφερα να δω 2 αυτοκίνητα τουμπαρισμένα και ένα καρφωμένο σε δέντρο. Δεν ξέρω αν οι επιβάτες των οχημάτων ήταν ζωντανοί, αλλά, αν ήταν, σίγουρα θα βρίσκονταν ξαπλωμένοι στο κρεβάτι κάποιου νοσοκομείου.

Λίγες μέρες μετά έμαθα ότι,

Κάν' το όπως οι Beatles!

Πριν πενήντα χρόνια οι Beatles πέρασαν μια διάβαση κι έγραψαν ιστορία.

Σήμερα, δεν τολμάμε να περάσουμε απέναντι, γιατί οι οδηγοί δεν παραχωρούν ποτέ προτεραιότητα.

Οι «Μαμάδες+ στο Δρόμο» γιορτάζουμε

Κάν' το όπως οι Beatles!

Έχουμε βαρεθεί να περιμένουμε στις διαβάσεις. Με φανάρι ή χωρίς φανάρι, πάντα κάποιος θα τις παραβιάσει και πάλι δε θα προλάβουμε να περάσουμε. Πάλι θα περιμένουμε.


Κι επειδή έχουμε βαρεθεί, αποφασίσαμε να κάνουμε κάτι γι αυτό: θα το γιορτάσουμε!

Η αδιαφορία των άλλων

Μια φίλη, η Ιωάννα, μου περιέγραψε τι τραβά στη γειτονιά της:

«Κάθε μέρα βρίσκουμε παντού παράνομα παρκαρισμένα. Κάθε μέρα κατεβαίνουμε στο δρόμο γιατί δεν υπάρχει περίπτωση να περάσουμε απ’ το πεζοδρόμιο. Είναι θαύμα πώς δε μας έχει χτυπήσει κανείς ως τώρα.

»Αυτό που με απασχολεί πάρα πολύ είναι η αναισθησία. Για παράδειγμα, χτες ζήτησα από δύο διαφορετικά άτομα να μετακινήσουν τη μηχανή τους. Στην πρώτη περίπτωση ο οδηγός ήταν καθισμένος σε ένα παγκάκι και είχε δίπλα του το μηχανάκι με τα κλειδιά στη μηχανή. Του είπα πολύ ευγενικά να μετακινήσει το μηχανάκι και να το κατεβάσει στο δρόμο, όπου υπήρχε χώρος. 

Πεζοδρόμιο, η νέα γυμναστική

Πραγματικά θα έπρεπε να είμαστε περήφανοι. Ζούμε στην πιο πρωτοποριακή χώρα του κόσμου – μια χώρα τόσο μπροστά σε θέματα δημόσιας υγείας, που έχει μετατρέψει όλες τις διαδρομές στον αστικό ιστό σε πίστες για την άθληση των πολιτών.

Πεζοδρόμιο, το δωρεάν γυμναστήριο

Νέοι και γέροι ασκούν τους μυς τους ανεβοκατεβαίνοντας πολυεπίπεδα πεζοδρόμια. Πλάγιοι κοιλιακοί, γλουτιαίοι και μηριαίοι δυναμώνουν με τη λοξοπορεία πάνω σε κεκλιμένα επίπεδα, ενώ νεραντζιές, κάδοι και παρκαρισμένα κάνουν πρόκληση ακόμη και την πιο απλή διαδρομή. 

Η δράση στο Ηράκλειο

Με νωπό ακόμη το σοκ από τις πυρκαγιές, στο καυτό καλοκαιρινό Ηράκλειο, πραγματοποιήθηκε η προγραμματισμένη δράση "Επιστρέφω σε δύο λεπτά".

Παιδί, καρότσι, λεωφορείο

Όσοι έχουν χρησιμοποιήσει συγκοινωνία με παιδί σε καροτσάκι, ξέρουν καλά πόσο πονεμένη ιστορία είναι: το λεωφορείο αργεί, όταν φτάνει είναι γεμάτο, το ν' ανεβάσεις το καρότσι είναι μπελάς, κανείς δε βοηθά, κτλ. Μερικές φορές τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα: οδηγός αρνείται να επιβιβάσει ή επιμένει να διπλώσεις το καρότσι και να κρατήσεις παιδί, μωρό, καρότσι και ψώνια στα χέρια. Λες και είσαι χταπόδι. Λες και δεν έχεις δικαίωμα να μετακινηθείς σαν άνθρωπος, αλλά πρέπει να μαρτυρήσεις, έστω και για λίγες στάσεις, επειδή τόλμησες να βγεις με το παιδί...

 

Τέλος πάντων, κάποια στιγμή τα περιστατικά παραέγιναν πολλά κι είπαμε να στείλουμε επιστολή στον ΟΑΣΑ για να του πούμε κι εμείς την άποψή μας. 

Και να τι τους είπαμε:

Τρελή ή λογική;

Σήμερα το πρωί, τρέχαμε με τον μεγάλο μου να προλάβουμε το κουδούνι. Στο δρόμο για το σχολείο, περνάμε από μια διάβαση, χωρίς φανάρι.
Έχουμε ήδη αρχίσει να περνάμε, όταν  ...

Ο υπερήρωας των πεζών!

Στην τεράστια και χαοτική πόλη του Μεξικού ζουν 21 εκατομμύρια άνθρωποι και ένας σούπερ ήρωας.

Με το παιδί στο λεωφορείο

Η λέξη λεωφορείο είναι σύνθετη από τις λέξεις λεώς (=λαός) και το ρήμα φέρω (= μεταφέρω).

Με λίγα λόγια, τα λεωφορεία σκοπό έχουν να μεταφέρουν το λαό.

Και, ως λαός, σύμφωνα με το Σύνταγμα, νοείται το σύνολο των πολιτών, ανεξαρτήτως ηλικίας, φύλου, σωματικής ικανότητας, πολιτικών ή θρησκευτικών πεποιθήσεων.
Σωστά;

Αν είναι έτσι τα πράγματα, τότε γιατί

Έξω από την πόρτα του σχολείου

Πριν λίγο καιρό έφτασε ως εμένα η ιστορία μιας μαμάς:

«Αφού είχα μια δύσκολη μέρα, με τρέξιμο και δουλειές κάτω από τη βροχή, αφού σαβουρδίστηκα σε μια κατηφόρα λόγω γλίτσας κι έσκισα το παντελόνι μου, παίρνω τα παιδιά από το σχολείο κι ενώ ψιχαλίζει και φοράω κουκούλα, ακούω από πίσω μου ήχο ντεμπραγιάζ που ουρλιάζει (στο δρόμο έξω από το σχολείο), γυρνάω έκπληκτη να κοιτάξω

Απάνθρωπη!

Χθές βράδυ,8 περίπου η ώρα,στο δρόμο Καπανδριτίου-Βαρνάβα ένα αυτοκίνητο παρέσυρε και χτύπησε τον 12χρονο Κωνσταντίνο. Η οδηγός εγκατέλειψε το παιδί στο δρόμο, αφού πρώτα μάζεψε τον χτυπημένο προφυλακτήρα της. Ο φίλος του Κωνσταντίνου κατάφερε να δει την ξανθιά κυρία που έφευγε με το ασημί αυτοκίνητο της (ίσως τύπου Golf). Το παιδί είναι σε άσχημη κατάσταση στο νοσοκομείο, με αρκετά χτυπήματα στο κεφάλι και πρόσωπο. Αν κάποιος γνωρίζει κάτι, ας επικοινωνήσει με την Ελένη Τοτόμη στο Facebook ή με το αστυνομικό τμήμα Καπανδριτίου, Καλάμου 224, τηλ. 2295052111, 2295052240.

(φωτογραφία αρχείου)

Πεζοδρομολογία Νο 2: Η άκρη του δρόμου

Τις προάλλες πήγαινα με τα παιδιά στην παιδική χαρά.

Για να φτάσουμε στο πάρκο πρέπει να περάσουμε απ’ αυτό το πεζοδρόμιο – μπορεί να μη φαίνεται στη φωτογραφία, αλλά ίσα-ίσα που χωράει ένα καρότσι, αν είναι αρκετά μικρό ώστε να ελίσσεται παρακάμπτοντας τα δέντρα.

Αυτή τη φορά έπρεπε να βγούμε στο δρόμο και η αιτία, όπως βλέπετε, ήταν αυτά τα μπάζα που κάποιοι μάστορες είχαν αφήσει δίπλα στον κάδο.

Κοιτάξτε τα: οι άνθρωποι δεν ήταν ασυνείδητοι – τα μάζεψαν όσο καλύτερα μπορούσαν και, αφού δε χωρούσαν στον κάδο, τα έβαλαν στην άκρη για να μην εμποδίζουν.

Ποιά άκρη όμως;

Τουρίστες, οδηγοί και διαβάσεις

Τριγυρνώντας στο δίκτυο, βρήκα αυτό το μαργαριτάρι:

"Η φορα που θυμαμαι χαρακτηριστικά ήταν όταν σταμάτησα σαν οδηγος σε μια διάβαση να περάσουν κάτι τουριστες και με κοίταξαν... και άρχισαν να βαράνε παλαμάκια.... οτι επιτέλους καποιος Ελληνας οδηγός ειχε σταματήσει!
Ενοιωσα ντροπή για οσους περασαν πριν απο μενα και δεν σταμάτησαν."
(http://www.e-steki.gr/archive/index.php/t-3746.html)

Τι άλλο να πει κανείς; Τι να απαντήσω σε μια φίλη που μου έγραφε τις προάλλες ρωτώντας αν η Αθήνα είναι "stroller-friendly";
Λένε ότι ο τουρισμός είναι η βαριά βιομηχανία της Ελλάδας. Είμαστε σε κρίση κι όμως, κάνουμε ό,τι μπορούμε να τρομοκρατήσουμε και ν' αποθαρρύνουμε όσους τουρίστες έρχονται ακόμα.