Οι Άνθρωποι με Αναπηρία είναι εδώ. Τουλάχιστον ένας στους 10 έχει κάποιας μορφής
αναπηρία. Η ιατρική κάνει θαύματα, αλλά τα μυαλά μας νομίζουν ακόμη πως είμαστε στην
εποχή που ήσουν ή γερός ή νεκρός. Καιρός να τα βγάλουμε από τη ναφθαλίνη.
Το να σχεδιάζουμε σπίτια, ταβέρνες, μαγαζιά κτλ χωρίς μέριμνα για τους
ανάπηρους συνανθρώπους μας ισοδυναμεί με το να βάζουμε πινακίδα
"απαγορεύεται ή είσοδος σε ανάπηρους" ή "είστε
ανεπιθύμητοι". Πινακίδες ρατσιστικές, σαν αυτές που βλέπουμε σε
ταινίες για τον Αμερικάνικο νότο.
Όταν όμως το ίδιο το κράτος σχεδιάζει πόλεις στις οποίες οι ανάπηροι δεν
μπορούν να κυκλοφορήσει, είναι σαν να τους κλειδώνει στο σπίτι. Τους
καταδικάζει σε κάτ' οίκον περιορισμό γιατί ...έτσι. Χωρίς να έχουν διαπράξει
κανένα έγκλημα. Απλά, για να μην καταβάλει την προσπάθεια να κάνει την πόλη
ελεύθερη για όλους. Έτσι επιβάλει το ίδιο διακρίσεις μεταξύ των πολιτών του:
"εσύ μπορείς να κάνεις ό,τι θες, εσύ όχι".
Εκτός από βαθιά άδικο κι αντιδημοκρατικό, είναι απάνθρωπο, αισχρό και
εγκληματικό. Κι αν αγαπάμε τον συνάνθρωπο, τους γονείς μας, τα παιδιά μας, τον
ίδιο τον εαυτό μας στα γεράματά του, πρέπει ν’ αγωνιζόμαστε κάθε μέρα ν’
αλλάξει αυτή η κατάσταση.
Περιγραφή βίντεο. Οθόνη χωρισμένη στα δύο. Αριστερά, χρήστης αμαξιδίου προσπαθεί ξανά και ξανά να ανέβει ράμπα κτιρίου με μεγάλη κλίση. Δεξιά, σκάλα κτιρίου μετατρέπεται σε πλατφόρμα-ασανσέρ για άνετο και ασφαλές ανέβασμα χρήστριας αμαξιδίου. Βλέπουμε πρώτα το βίντεο αριστερά και, με την αλλαγή της μουσικής, το βίντεο δεξιά.
