Πώς καθαρίζουμε το χιόνι

Είναι προφανές πως το χιόνι δεν θα φύγει μόνο του, ιδίως όσο οι θερμοκρασίες είναι χαμηλές.
Είναι επίσης προφανές πως οι ποσότητα που έπεσε ξεπερνά τις υπάρχουσες δυνατότητες καθαρισμού.
Δεν θα ασχοληθώ με το γιατί. Αυτή τη στιγμή προέχει να ξεφορτωθούμε το χιόνι.

Τι μπορούμε να κάνουμε για να πάμε στις δουλειές μας χωρίς να μας κουβαλήσουν στο ΚΑΤ;
Παρακάτω θα βρείτε μερικές απλές οδηγίες, για όσους δεν ξέρουν από χιόνι. Παρακαλώ διαδώστε.

Πεζοί στο δρόμο

Ο Κωνσταντίνος Π., παρακολουθεί τους πεζούς να περπατούν στο δρόμο κι αναρωτιέται:

«Μπορώ να καταλάβω ότι αναγκαζόμαστε να περπατάμε στον δρόμο γιατί τα πεζοδρόμια είναι πολύ στενά....Γιατί είναι κατειλημμένα από αυτοκίνητα/μηχανάκια/λεκάνες/στρώματα/νάρκες/υποβρύχια κτλ.... Δεν ζω στις Άλπεις, ε;

Αλλά αυτό το πράγμα, να περπατάνε λες και είναι στην περιφορά του Επιταφίου... μόνοι τους σε αυτό το σύμπαν... οικογένειες ολόκληρες, όταν δίπλα υπάρχουν πεζοδρόμια μεγάλα... πολύ μεγάλα (7-8 μέτρα πλάτος), δεν το έχω εξηγήσει ακόμα.

Κάν' το όπως οι Beatles!

Πριν πενήντα χρόνια οι Beatles πέρασαν μια διάβαση κι έγραψαν ιστορία.

Σήμερα, δεν τολμάμε να περάσουμε απέναντι, γιατί οι οδηγοί δεν παραχωρούν ποτέ προτεραιότητα.

Οι «Μαμάδες+ στο Δρόμο» γιορτάζουμε

Απίστευτη μανούβρα - πώς κατεβαίνουμε από το πεζοδρόμιο με αμαξίδιο

Τις προάλλες συνάντησα το Σπύρο Ντ.

Η ζωή του είναι ένας διαρκής δρόμος μετ' εμποδίων, αλλά ο Σπύρος δεν το βάζει κάτω. Αγωνίζεται κάθε μέρα και κερδίζει το χρυσό μετάλλιο της ζωής.

Τον είδα να παιδεύεται να κατέβει με το αμαξίδιό του μία συνηθισμένη ράμπα, από αυτές που συναντάς παντού στην Ελλάδα. Δεν ήταν εύκολο, γιατί η ράμπα είχε "δόντι" (ή σκαλοπάτι) κι έπρεπε να προσέξει πολύ να μην ανατραπεί το αμαξίδιό του. Του πήρε ειδική τεχνική, καλό υπολογισμό θέσης, κλίσης και γωνίας και κάμποση ώρα να κατέβει από αυτό που οι περισσότεροί μας περνάμε μ' έναν απλό διασκελισμό. Θαυμάστε τον:

"Να σε τραβήξω;" τον ρώτησα. "Ναι, για να το δούνε όλοι" μου απάντησε. Δυστυχώς, πρόλαβα μόνο το τέλος της όλης διαδικασίας. Λίγο πιο πάνω

Επικίνδυνο προσκύνημα

Σύνοψη
Οι προσκυνητές του Δεκαπενταύγουστου στη Λέσβο κινδυνεύουν, γιατί ο δρόμος είναι στενός και γεμάτος κίνηση.
Μολονότι το έθιμο προσελκύει χιλιάδες κόσμου, ούτε η εκκλησία ούτε οι τοπικές ή κρατικές αρχές έχουν φροντίσει για τις ανάλογες υποδομές.

Ένα ωραίο έθιμο
Στη Λέσβο ο Δεκαπενταύγουστος γιορτάζεται με ένα ωραίο έθιμο: κάθε παραμονή, οι προσκυνητές ξεκινούν απ’ όλες τις γωνιές του νησιού και πηγαίνουν με τα πόδια στην Αγιάσο, την κωμόπολη όπου φυλάσσεται η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας. 

Ανάλογα με το σημείο από το οποίο ξεκινούν,

Πεζοδρόμιο, η νέα γυμναστική

Πραγματικά θα έπρεπε να είμαστε περήφανοι. Ζούμε στην πιο πρωτοποριακή χώρα του κόσμου – μια χώρα τόσο μπροστά σε θέματα δημόσιας υγείας, που έχει μετατρέψει όλες τις διαδρομές στον αστικό ιστό σε πίστες για την άθληση των πολιτών.

Πεζοδρόμιο, το δωρεάν γυμναστήριο

Νέοι και γέροι ασκούν τους μυς τους ανεβοκατεβαίνοντας πολυεπίπεδα πεζοδρόμια. Πλάγιοι κοιλιακοί, γλουτιαίοι και μηριαίοι δυναμώνουν με τη λοξοπορεία πάνω σε κεκλιμένα επίπεδα, ενώ νεραντζιές, κάδοι και παρκαρισμένα κάνουν πρόκληση ακόμη και την πιο απλή διαδρομή. 

Πεζοδρόμιο; Ποιο πεζοδρόμιο;

Σήμερα το μεσημέρι, δέχτηκα ένα αναπάντεχο τηλεφώνημα από την Κέρκυρα.
Ήταν ο ιδιοκτήτης ενός από τα καταστήματα δίπλα στο σημείο όπου η οχτάχρονη μικρούλα έχασε τη ζωή της.
Ο άνθρωπος μου ζήτησε να κατεβάσω, από πρόσφατη ανάρτηση, τη φωτογραφία στην οποία με άσπρα βέλη έχω σημειώσει τα διάφορα εμπόδια σ' αυτά που φαίνονται ως "πεζοδρόμια" στην περιοχή.

Είπε πως στην εικόνα φαίνεται καθαρά το επαγγελματικό του όχημα και μπορεί κάποιοι να νομίσουν ότι τον θεωρώ συνυπαίτιο για το δυστύχημα.
Πρόσθεσε επίσης πως δεν είναι παράνομα παρκαρισμένος. Το σημείο στο οποίο είναι παρκαρισμένο το εταιρικό φορτηγό αποτελεί τμήμα της πρασιάς του κτιρίου και συνεπώς είναι ιδιωτικός χώρος.
Μου έστειλε μάλιστα και φωτογραφίες για να επιβεβαιώσει του λόγου το αληθές.

Αν ο Hawking ζούσε στην Ελλάδα....

Ναι, εντάξει, έχουμε όλοι συγκινηθεί με τον Hawking.
Όμως, την ίδια ώρα που όλοι εκφράζουμε θλίψη και σεβασμό, τι κάνουμε για τους δικούς μας Hawking;

Πείτε μου, πώς θα ζούσε και τι θα μπορούσε να καταφέρει αυτός ο άνθρωπος αν είχε γεννηθεί στην Ελλάδα;

 

Το άγχος του σχολικού

Τώρα που αρχίζουν τα σχολεία, οι μαμάδες ανησυχούν:
Πόσο ασφαλή είναι τα παιδιά μας στο δρόμο για το σχολείο;
Τις προάλλες, μιλήσαμε για τα παιδιά που πηγαίνουν στο σχολείο με τα πόδια.
Σήμερα θα μιλήσουμε για τα σχολικά.

Πόσο ασφαλή είναι;

Τα παιδιά πηγαίνουν από το δρόμο στο σχολείο

Σεπτέμβρης.
Καλό μας μήνα.
"Μύρισε γράμματα" έλεγε η μαμά μου.
Οι νονοί σπεύδουν ν' αγοράσουν τσάντες, κασετίνες κι όλα τα χρειαζούμενα για το σχολείο.
Οι γονείς έχουν ήδη κάνει ό,τι μπορούσαν για να πάει το παιδί στο καλύτερο δυνατόν σχολείο.
Έχουν ήδη κλείσει (ή θα κλείσουν σύντομα) μαθήματα αγγλικών, μπάσκετ, μουσικής, μπαλέτου, καράτε...

Όμως, ενώ κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε για να προμηθεύσουμε τα παιδιά μας με τα εφόδια που πιστεύουμε ότι θα χρειαστούν για το μέλλον,

Τα έργα στο Δήμο Δάφνης-Υμηττού

Το Δεκέμβριο του 2015 είχαμε αναφερθεί στην πολύ επικίνδυνη κατάσταση που επικρατεί γύρω από τα σχολεία στην οδό Προύσης, στο Δήμο Δάφνης-Υμηττού, καθώς και στα έργα που γίνονταν τον καιρό εκείνο στην περιοχή.
Στείλαμε μάλιστα και επιστολή στο Δήμο, προσπαθώντας να επισύρουμε την προσοχή τους στο πρόβλημα και υποδεικνύοντας λύσεις.

Ο (επικίνδυνος) δρόμος για το σχολείο

Δυο φορές τη μέρα τα παιδιά μας κάνουν την ίδια διαδρομή, προς το σχολείο και πίσω.
Όταν δεν τα πηγαίνουν οι γονείς τους με το αυτοκίνητο, τα παιδιά περπατούν.
Μόνα, με τους γονείς ή τη γιαγιά τους ή με τους φίλους τους, τα παιδιά κάνουν διαδρομές που δε σχεδιάστηκαν ποτέ από κανέναν πολεοδόμο και σίγουρα δεν κατασκευάστηκαν με γνώμονα τα παιδιά.