Με το μηχανάκι στο πεζοδρόμιο (πάλι)

Σήμερα είμαι ιδιαίτερα περήφανη. Και χαρούμενη. Όχι γιατί ένας οδηγός δικύκλου ανέβηκε οδηγώντας πάνω στο πεζοδρόμιο για να πάει στο μαγαζί όπου ήθελε να ψωνίσει. Ούτε γιατί όταν τον σταμάτησα και του μίλησα άρχισε τα γνωστά "Άσε μας κοπέλα μου" "Και τώρα τι θες επιτέλους" κτλ. 

 

Κάν' το όπως το Ρέθυμνο!

Έπρεπε να χαθούν δυο νέοι στο Πολυτεχνείο Κρήτης, για να παραδεχτούν οι "ιθύνοντες" ότι «Εάν υπήρχε πεζοδρόμιο δεν θα γινόταν το τραγικό δυστύχημα με τα δύο παιδιά» και να ζητήσει ο δήμαρχος Χανίων από την Περιφέρεια να γίνουν οι απαραίτητες απαλλοτριώσεις για να δημιουργηθούν πεζοδρόμια.

Με αφορμή αυτό, η Ε. Ζουμαδάκη, ως γνήσια μαμά στο δρόμο, ανιχνεύει με μωρό και καρότσι τις κακοφτιαγμένες και επικίνδυνες υποδομές των πεζών στην πόλη της. Έπειτα

Το καψόνι του Facebook και η αλλαγή διεύθυνσης

Και πάνω που είχαμε γιορτάσει τα πεντάχρονα του ιστολογίου και χαιρόμασταν τη θάλασσα, νά 'το το χαστούκι από το Facebook:
το προφίλ "Μαμά στο Δρόμο" έκλεισε, γιατί, λέει, "δεν αντιστοιχεί σε πραγματικό όνομα".