Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Κινητικότητας 2020

H Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Κινητικότητας τιμάται κάθε χρόνο μεταξύ 16 και 22 Σεπτέμβρη.

Οι Μαμάδες+ στο Δρόμο συμμετέχουν, όπως κάθε χρονιά, με τρεις δράσεις:

• Χρωματισμό των διαβάσεων έξω από το 12^ο Δημοτικό Σχολείο Νέας Σμύρνης.
• Χοροθεατρική δράση σε διαβάσεις του κέντρου της Αθήνας 
• Πρόσκληση στους δημάρχους του Λεκανοπεδίου να περπατήσουν μαζί μας στα πεζοδρόμια των δήμων τους.

 

Μετά τον κορωνοϊό

Ζούμε πρωτόγνωρες καταστάσεις.
Μετά την αρχική δυσπιστία για τον ιό, ακολούθησε ο πανικός, που σύντομα αντικαταστάθηκε από την υποδειγματική συμμόρφωση της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών, την προσαρμογή μας σε νέα δεδομένα και την αλλαγή των συνηθειών μας.
Η προσπάθεια απέδωσε: αυτή τη στιγμή η Ελλάδα μπορεί να καυχηθεί πως έχει καταφέρει να ανακόψει τη μετάδοση της ασθένειας και να αποτρέψει τις εκατόμβες θυμάτων που είδαν άλλες χώρες.
Έτσι, σιγά-σιγά αρχίζουμε να προετοιμαζόμαστε για μια σταδιακή επάνοδο στην "ομαλότητα".

Για το μέλλον των παιδιών μας

Είμαστε μαμάδες.
Στη ζωή μας, το σημαντικότερο πράγμα είναι τα παιδιά μας, το μέλλον μας.
Σκουπίζοντας μύτες, μαζεύοντας παιχνίδια, διδάσκοντας και μαλώνοντας, το μεγαλύτερο μέρος της μέρας μας το επενδύουμε σε ένα αύριο που το θέλουμε όμορφο, ευτυχισμένο, όσο καλύτερο γίνεται για τα παιδιά και (αν είμαστε τυχερές) και τα εγγόνια μας.
Δε φρικάρετε όταν βλέπετε ότι το αύριο αυτό κινδυνεύει;
Ένας από τους κινδύνους είναι ο ίδιος μας ο πλανήτης, που καταστρέφεται από κάποιους *&^%$# που δε μπορούν να δουν πέρα από το πορτοφόλι τους.
Κάντε κάτι, γιατί αν δεν κάνουμε, τα παιδιά μας θα το πληρώσουν.
Ελάτε να βγούμε στους δρόμους, 21 Σεπτεμβρίου,  4 μμ στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου (λεπτομέρειες θ' ανακοινωθούν σύντομα).
Η δράση διοργανώνεται από εθελοντές της Avaaz (που σημαίνει "φωνή").
Ας φωνάξουμε λοιπόν μαζί ότι θέλουμε έναν ζωντανό πλανήτη για τα παιδιά μας.

Η κινητοποίηση είναι παγκόσμια. Σ' όλα τα μέρη του κόσμου, άνθρωποι θα φωνάξουν το ίδιο μήνυμα, την ίδια μέρα. Δείτε το βίντεο της δράσης (με ελληνικούς υπότιτλους) εδώ.

  

Η ανακοίνωση της Avaaz:

Στην Σύνοδο Κορυφής του ΟΗΕ στις 23 Σεπτέμβρη 2014, τα ισχυρά κράτη μέλη θα συναντηθούν για να σχεδιάσουν την ενεργειακή πολιτική για τα επόμενα χρόνια, δηλαδή το πώς θα κινηθούμε στον τομέα της παραγωγής ενέργειας. Στην Σύνοδο θα προσδιοριστούν τα ποσοστά επί τοις εκατό αφενός της καθαρής, πράσινης ενέργειας, αφετέρου της ρυπογόνου ενέργειας.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΜΑΣ: ο στόχος για τα επόμενα χρόνια θα πρέπει να είναι: 100% ΚΑΘΑΡΗ, ΠΡΑΣΙΝΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ

Τα άσχημα νέα είναι πως Μαγικό Ραβδί Δεν Υπάρχει, παρά μόνο Σκληρή Δουλειά.

Τα καλά νέα τώρα!
Στις 21 Σεπτέμβρη 2014 έχουμε μια μοναδική ευκαιρία. Πολίτες από όλα τα μήκη και πλάτη της γης να συναντηθούμε, σε δρόμους, πλατείες, πάρκα, σε βουνό και θάλασσα, να ενώσουμε τις φωνές μας για ένα μήνυμα και μόνο: είναι πλέον καιρός τα κράτη να θέσουν σοβαρούς στόχους με συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα για την μετάβαση σε Πράσινη Καθαρή Ενέργεια. Να ξεκινήσει άμεσα ο σχεδιασμός ενεργειών και η χρηματοδότηση για έρευνα επάνω στο τομέα της Πράσινης Ενέργειας.
Είναι καιρός να τεθεί ο στόχος για 100% Καθαρή Πράσινη Ενέργεια!
Την Κυριακή στις 21 Σεπτέμβρη 2014 και ώρα 16:00 (το ΠΟΥ; μείνετε συντονισμένοι!) η Αθήνα δίνει την δική της γιορτή-φόρο τιμής στην ΖΩΗ και στο μέλλον. Μέσα από ένα όμορφο πολιτιστικό φεστιβάλ, με καλλιτεχνικές δραστηριότητες (μουσικούς, χορευτές, ζωγράφους και πολλά άλλα), ελάτε να περάσουμε και το δικό μας μήνυμα.
Ένα μήνυμα αλληλεγγύης των λαών. Ένα μήνυμα σε όλους τους πολίτες των ισχυρών κρατών-μελών του ΟΗΕ: «Δείτε όλους αυτούς τους Έλληνες που αφήνουν πίσω τα προβλήματα τους 
και ενώνουν τις φωνές τους ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ. 
Για το δικό μου καλό. Και Εγώ; Τι κάνω;»
Στις 21 Σεπτέμβρη, Παγκόσμια Ημέρα Ειρήνης, χρησιμοποιούμε την φωνή μας για να ενωθούμε για όσους και όσα δεν έχουν φωνή. Για ένα δέντρο, για ένα μυρμηγκάκι, για ένα παιδάκι, για κάθε σπόρο που θε’ να ‘ρθεί.

Σας ευχαριστούμε και σας περιμένουμε ΟΛΟΥΣ και ΟΛΕΣ!!!
Με σεβασμό και εκτίμηση
Τα μέλη της Avaaz Αττικής

Υπογράψτε το ψήφισμα της Avaaz:

https://secure.avaaz.org/el/join_to_change_everything/?slideshow

Αν χρησιμοποιείτε Facebook, μπορείτε να δηλώσετε συμμετοχή εδώ.

Ενημέρωση: Η δράση έγινε και είχε μεγάλη επιτυχία. Οργανώθηκαν δράσεις σε 2000 πόλεις του κόσμου και μαζεύτηκαν εκατομμύρια υπογραφές (μόνο στην Ελλάδα, ξεπέρασαν τις 300.000). Για περισσότερες πληροφορίες και φωτογραφίες, δείτε εδώ.

Οι δρόμοι της αγάπης μου

Σήμερα δε θα μιλήσω για τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν οι πεζοί στους δρόμους και στα πεζοδρόμια.
Σήμερα θα μοιραστώ μαζί σας μια προσωπική στιγμή:
Ο δευτερούλης μας αποφάσισε ότι δεν του φτάνει πια το καρότσι αλλά προτιμά να εξερευνήσει τον κόσμο με τα πόδια.
Με παράτησε λοιπόν μ' ένα καρότσι φορτωμένο ψώνια, κι αποφάσισε να περπατά από εδώ κι εμπρός μόνος του - στο πεζοδρόμιο ευτυχώς (τουλάχιστον αυτό το έχουμε εμπεδώσει).
Κι ενώ εγώ καρδιοχτυπώ τρέχοντας να τον προφτάσω, παρακάμπτοντας εμπόδια και αυτοκίνητα, τι θαύματα άραγε ανακαλύπτει το μωρό μου λίγα βήματα πιο 'κει, τι νέος κόσμος είναι αυτός που ανοίγεται μπροστά στα μόλις δυόμισι ετών ματάκια του;
Δείτε τον - αυτό είναι το περιβάλλον που του έχουμε φτιάξει για να ζήσει:

Εδώ, κλεισμένος ανάμεσα σε δυο τοίχους, έναν από τούβλα κι έναν δεύτερο από λαμαρίνες, το μωρό μου περιεργάζεται τις πλαστικές σακκούλες και τα πεταμένα φυλλάδια, τα περιτυλίγματα των κρουασάν και τα σκορπισμένα αποφάγια, τις γόπες και τα περιττώματα των σκύλων.

Σκέφτομαι ένα παλιό τραγούδι που έλεγε:
"πού να σε ταξιδέψω,
γυαλιά και λαμαρίνες..."

Και ντρέπομαι.


Κι έπειτα σκέφτομαι λίγο ακόμα:
Οι ινδοί λένε: Όποιος γεννήθηκε σε παλάτι, θυμάται το παλάτι, όποιος γεννήθηκε σε φυλακή, θυμάται τη φυλακή.
Αυτό το υπέροχο περιβάλλον διαμορφώνει την αισθητική των παιδιών μου και όλων των παιδιών στις πόλεις μας, τους μαθαίνει να νιώθουν άνετα μέσα στην ασχήμια, τους διδάσκει να αναπαράγουν αύριο την αισθητική του πλαστικού, του σκουπιδιού και του τσιμέντου.
Αυτό το χώρο φτιάξαμε για να ν' απολαύσουν τα παιδιά μας κι αυτό τον πολιτισμό τους μεταδίδουμε για κληρονομιά.

Και φοβάμαι.

Ναι, τώρα ντρέπομαι και φοβάμαι, ephee.
.

Πόλεις χωρίς αυτοκίνητο

Υπάρχει ένας ιστότοπος, που λέγεται carfree.com και αποτελεί προέκταση δύο βιβλίων, των Carfree cities και Carfree Design Manual ("Πόλεις χωρίς αυτοκίνητο" και "Εγχειρίδιο σχεδιασμού χωρίς αυτοκίνητα", αντίστοιχα).
Ο ιστότοπος και τα βιβλία προτείνουν μια δραστική λύση για το πρόβλημα της υποβάθμισης του αστικού περιβάλλοντος. Υπάρχει επίσης και ηλεκτρονικό περιοδικό, αφιερωμένο στο ίδιο θέμα.

Αξίζει τον κόπο να τους ακούσουμε.

Εισαγωγή

Ηλιοβασίλεμα, Πάρμα Ιταλίας

Το Πρόβλημα Τα βιομηχανικά κράτη έκαναν ένα τρομερό λάθος όταν στράφηκαν προς το ΙΧ αυτοκίνητο ως όργανο βελτίωσης της αστικής κινητικότητας. Το αυτοκίνητο προκάλεσε σημαντικές και απρόβλεπτες επιπτώσεις στη ζωή της πόλης και έχει γίνει ένας σημαντικός παράγοντας περιβαλλοντικών, κοινωνικών και αισθητικών προβλημάτων τους. Η αυτοκίνηση στην πόλη: Σκοτώνει τη ζωντάνια των δρόμων Καταστρέφει τον κοινωνικό ιστό των οικισμών Απομονώνει τους ανθρώπους Υποθάλπει την άναρχη επέκταση των προαστίων (sprawl) Αποτελεί απειλή για τους υπόλοιπους χρήστες του δρόμου Αμαυρώνει την ομορφιά της πόλης Ενοχλεί τους ανθρώπους με το θόρυβο που προκαλεί Προκαλεί ατμοσφαιρική ρύπανση Εξολοθρεύει χιλιάδες ανθρώπους κάθε χρόνο Επιδεινώνει την υπερθέρμανση του πλανήτη Σπαταλάει ενέργεια και φυσικούς πόρους Φτωχαίνει τα έθνη Η πρόκληση που μας παρουσιάζεται είναι να απομακρύνουμε τα αυτοκίνητα και τα φορτηγά από τις πόλεις ενώ ταυτόχρονα να βελτιώσουμε την κινητικότητα και να μειώσουμε το συνολικό κόστος της. Η λύση Η αυτοκίνηση στην πόλη μπορεί να εκτοπιστεί μόνο αν είναι διαθέσιμη κάποια καλύτερη εναλλακτική λύση. Τι θα συνέβαινε αν σχεδιάζαμε μια πόλη που θα μπορούσε να λειτουργεί χωρίς κανένα αυτοκίνητο; Θα ήθελε κανείς να ζει σε μια τέτοια πόλη; Είναι εφικτό κάτι τέτοιο από κοινωνική, οικονομική και περιβαλλοντική άποψη; Είναι δυνατόν να απαλλαγούμε από τα αυτοκίνητα διατηρώντας παράλληλα τη γρήγορη και άνετη κινητικότητα που προσέφερε κάποτε;Η δημόσια συγκοινωνία θεωρείται συνήθως ένα δυσάρεστο και αργό υποκατάστατο του αυτοκινήτου. Πρέπει να γίνει πιο ευχάριστη εμπειρία και να αποκτήσει τη μέση ταχύτητα ενός ΙΧ αυτοκινήτου που κινείται σε ευνοϊκές κυκλοφοριακές συνθήκες. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί χρησιμοποιώντας δοκιμασμένη τεχνολογία, αλλά γειτονιές με μεγάλη οικιστική πυκνότητα είναι προϋπόθεση για γρήγορη μετακίνηση και οικονομική δημόσια συγκοινωνία. Ευτυχώς, οι πυκνοκατοικημένες πόλεις μπορούν να προσφέρουν παράλληλα και καλύτερη ποιότητα ζωής. Πρέπει να χτίσουμε περισσότερες πόλεις χωρίς αυτοκίνητα. Η Βενετία, το μεγαλύτερη υπαρκτό παράδειγμα, αρέσει σχεδόν σε όλους και είναι μια όαση ηρεμίας παρόλον οτι είναι μια από τις πιο πυκνοκατοικημένες αστικές περιοχές στον κόσμο. Μπορούμε επίσης να μετατρέψουμε και άλλες υπάρχουσες πόλεις σύμφωνα με το πρότυπο της πόλης χωρίς αυτοκίνητο σε μια χρονική περίοδο μερικών δεκαετιών. Πλατεία Αγίου Μάρκου, Βενετία Ένας από τους σπουδαιότερους κοινόχρηστους χώρους στον κόσμο Σχεδιαστικοί στόχοι Ο σχεδιασμός των πόλεων εξυπηρετεί τρεις κύριες απαιτήσεις: Υψηλή ποιότητα ζωής Αποτελεσματική χρήση των πόρων Γρήγορη μεταφορά ανθρώπων και αγαθών Σχεδιαστικά πρότυπα Η εκπλήρωση αυτών των απαιτήσεων επιβάλλει τα παρακάτω σχεδιαστικά πρότυπα: Ταχύ μεταφορικό μέσο Παρέχει ταχεία πρόσβαση σε όλα τα τμήματα της πόλης. Σε μια πόλη του ενός εκατομμυρίων κατοίκων πρέπει να είναι δυνατόν να πάει κανείς οπουδήποτε σε χρόνο πολύ μικρότερο από μία ώρα. Οι επιβάτες δεν θα πρέπει να μετεπιβιβάζονται περισσότερο από μία φορά. Κοντινοί σταθμοί Τόσο για λόγους χρόνου, όσο και για λόγους περιορισμένης κινητικότητας των μικρών παιδιών, των ηλικιωμένων και των ασθενέστερων, απαιτείται οι στάσεις των μεταφορικών μέσων να είναι σε μικρές αποστάσεις. Το σχεδιαστικό πρότυπο είναι απόσταση πέντε λεπτών με τα πόδια. Κοντινοί χώροι πρασίνου Οι πράσινοι χώροι πρέπει να είναι πρακτικά διαθέσιμοι σε απόσταση πέντε λεπτών με τα πόδια από κάθε εξώπορτα. Τετραώροφα κτήρια Βενετία: μια καλοχτισμένη πόλη με τετραώροφα κτήρια Τα κτήρια πρέπει να περιορίζονται σε τέσσερεις ορόφους, γιατί υψηλότερα κτήρια φαίνεται οτι έχουν δυσμενείς επιπτώσεις για τους κατοίκους τους. (Βλ. Μια γλώσσα προτύπων (A Pattern Language) για μια αναλυτική συζήτηση στο θέμα αυτό.) Οικονομικές εμπορευματικές μεταφορές Η οικονομία των πόλεων εξαρτάται από τις γρήγορες και οικονομικές εμπορευματικές μεταφορές. Μια πόλη που σκοπεύει να κρατήσει τα φορτηγά αυτοκίνητα έξω από τους δρόμους της, θα πρέπει να προβλέψει λειτουργικούς τρόπους για τις εμπορευματικές μεταφορές economies depend on fast, economical freight transport. Πηγαίνοντας χωρίς αυτοκίνητο Η πόλη χωρίς αυτοκίνητο μπορεί να πραγματοποιηθεί. Η Βενετία είναι επαρκής απόδειξη.Τα τέσσερα δισεκατομμύρια των κατοίκων του αναπτυσσόμενου κόσμου φαίνονται πρόθυμα να υιοθετήσουν  τα δυτικά πρότυπα στη χρήση του αυτοκινήτου. Θα πρέπει να ειδοποιηθούν για το κόστος και να ενθαρρυνθούν να σκεφτούν καλύτερες λύσεις. Μπορεί ο πλανήτης να αναλάβει το οικολογικό κόστος; Τα ανεπτυγμένα κράτη δεν μπορούν να αρνηθούν στα αναπτυσσόμενα κράτη τη χρήση της τεχνολογίας και των πόρων που χρησιμοποιούνται από τα πιο ανεπτυγμένα κράτη. Αφού τα περισσότερα αυτοκίνητα στον κόσμο βρίσκονται στα ανεπτυγμένα κράτη, αυτά είναι που θα πρέπει να πάρουν την πρωτοβουλία για το σχεδιασμό και την κατασκευή των πόλεων χωρίς αυτοκίνητα. Οι πόλεις χωρίς αυτοκίνητο θα πρέπει να γίνουν το κυρίαρχο πρότυπο μέχρι το τέλος του 21ου αιώνα, λόγω των ενεργειακών περιορισμών. Θα πρέπει να αρχίσουμε τώρα να ετοιμαζόμαστε για την αλλαγή, που είναι μια ευκαιρία για να χτίσουμε ένα αστικό περιβάλλον ανώτερο από τα μέχρι τώρα γνωστά.

Ελληνικές πόλεις και αυτοκίνητο

"Η ελληνική πόλη φτιάχτηκε ανυποψίαστη για το αυτοκίνητο και τώρα δεν το χωράει. Ακριβώς επειδή οι δρόμοι της είναι στενοί, πρέπει να στηρίξει τη λειτουργία της σε μέσα και τρόπους μετακίνησης που καταναλώνουν τον λιγότερο χώρο. Το περπάτημα, το ποδήλατο, η δημόσια συγκοινωνία... Το να αρνούμαστε την πραγματικότητα της ελληνικής πόλης συντηρώντας το μύθο ότι είναι κάτι σαν την αμερικανική, για κουρσάρες, δεν οδηγεί πουθενά. Ας σοβαρευτούμε."

Αυτά από τον Θάνο Βλαστό, συγκοινωνιολόγο καθηγητή του ΕΜΠ, σε συνέντευξή του εδώ.

Καθαρίζουμε το Φάληρο!

Αναδημοσιεύω αυτό από τους Αthenistas:

Κυριακή 19 Ιουνίου, 10 το πρωί


Επιστρέφουμε στο Φάληρο και αυτή τη φορά όχι μόνοι. Μαζί και η ομάδα δράσης Πειραιωτών Pire-A-ctive καθώς και οι εθελοντές δύτες «Υδροναύτες» που θα βουτήξουν να καθαρίσουν το βυθό.

Πιο αποφασισμένοι, πιο εξοπλισμένοι και απαιτώντας από τον Δήμο Πειραιά να λάβει επιτέλους τέλος η κατάσταση εγκατάλειψης της παραλίας του ΣΕΦ.

Τι φέρνεις:

Γάντια και σακούλες, κι όσοι έχετε εύκαιρες τσουγκράνες!

Πρόσβαση:

ΗΣΑΠ Φάληρο, περνάτε την γέφυρα, ιδού ο χάρτης με την διαδρομή, επίσης υπάρχει ο τερματικός σταθμός του τραμ και το μεγάλο πάρκιγνκ του Σταδίου

Σας περιμένουμε

Η χώρα των παιδιών μας

Υπάρχει μια χώρα που ξέρουμε όλοι, με υπέροχο κλίμα και μοναδική φύση. Τα παιδιά της όμως δε χαίρονται αυτά τα δύο αγαθά: Παίζουν σε σχολεία-κλουβιά και πλαστικούς παιδότοπους, αθλούνται σε τσιμεντένιες αυλές και μαραζώνουν σε άδεια μπαλκόνια. Αναπνέουν καυσαέριο και περπατούν στην άσφαλτο. Η επαφή τους με τη φύση γίνεται στα πάρκα της πόλης, όπου αντί για χώμα έχουν ταρτάν και χαλίκι και, αντί για λουλούδια, αποτσίγαρα, σκουπίδια και  κόπρανα σκύλων.

Αυτή η υπέροχη χώρα είναι η δική μας. Ναι, ήμουν πολύ απασχολημένη με τις σπουδές, τα ταξίδια και τις βόλτες μου για να τη δώ πριν. Τώρα που κατέβηκα στο ύψος των 80 εκατοστών,  άνοιξαν τα μάτια μου και ντρέπομαι. Ζητώ συγνώμη από τα παιδιά μου που τα έφερα να μεγαλώσουν σ' αυτό το σκουπιδότοπο.

Οι φωτογραφίες αριστερά είναι από τη χώρα των παιδιών μας. Οι άλλες, δεξιά, είναι από πιο ευλογημένες χώρες.

 

Οι φωτογραφίες δεξιά, κατά σειρά: 1) Παγκάκι σε πάρκο, Sklepspozywczy, Piotr Antonów,  2) Κούνιες,  3) Αμμοδόχη, άγνωστο, 4) Παιδιά στο γρασίδι, 5) Σαν Φρανσίσκο, ΗΠΑ,  6) Παιδότοπος, άγνωστο, 7) Σχολείο στη Δανία.

Κήποι

Τορόντο: μια πόλη σκεπασμένη από το χιόνι, πολύ μακριά από εδώ.
Τι σχέση έχει με την Αθήνα; Γιατί την αναφέρω εδώ;
Γιατί ανακάλυψα αυτό το βιντεάκι με κάτι κήπους που εδώ ούτε να τους ονειρευτούμε.

Γιατί εμείς δεν έχουμε χώρο ν' ανασάνουν τα παιδιά μας;
Γιατί στο εύκρατο κλίμα μας, αντί ν' ανθίζουν κήποι και λουλούδια, ευδοκιμεί μόνο το τσιμέντο και τα σκουπίδα;
Πώς διαμορφώνεται η αισθητική των παιδιών μας και η αντίληψή τους για τον κόσμο, όταν το μόνο σκηνικό γύρω τους είναι τσιμέντα, ακάλυπτοι και άσφαλτος;
.