"Μνημονιακός" νόμος για τα θύματα τροχαίων

Στις 4/10 ο υπουργός Οικονομικών Γ. Στουρνάρας αιφνιδιαστικά κατέθεσε σαν τροπολογία σε άσχετο νομοσχέδιο μια ρύθμιση που αφορά τις αποζημιώσεις θυμάτων τροχαίων από το Επικουρικό Κεφάλαιο των ασφαλιστικών εταιρειών. Αποτελεί επανάληψη (σε χειρότερη για τα θύματα εκδοχή) μιας τροπολογίας που πριν ένα χρόνο επιχείρησε να περάσει το υπουργείο Οικονομικών αλλά τελικά την απέσυρε μπρος στην γενική κατακραυγή. Με την τροπολογία αυτή, στο όνομα της σωτηρίας των ασφαλιστικών εταιριών, περιορίζεται δραστικά το ποσό της αποζημίωσης των θυμάτων τροχαίων που καλύπτει το επικουρικό (για θύματα ανασφάλιστων οδηγών αλλά και οδηγών που είχαν ασφαλιστεί σε εταιρίες που κήρυξαν πτώχευση). Η αποζημίωση υποβιβάζεται νομοθετικά στο 1/10 (!) της σήμερα ισχύουσας, καταργείται η υποχρέωσή  αποζημίωσης για ψυχική οδύνη, ενώ η ισχύς της (αν ψηφιστεί) αφορά και τις υποθέσεις που βρίσκονται στα δικαστήρια αλλά δεν έχουν τελεσιδικήσει.

-      Η προκλητική αυτή ρύθμιση που προωθείται από τον κ. Στουρνάρα αποτελεί απόρροια μονομερούς συζήτησης  αποκλειστικά με τους εκπροσώπους των ασφαλιστικών εταιριών μια και τα θύματα των τροχαίων εκτός από ζωή δεν έχουν και λόγο. Περίεργο βέβαια  θα ήταν να είχε ζητηθεί η γνώμη των οικογενειών των θυμάτων ή των οργανώσεων των ατόμων με αναπηρία.

-      Αλλά εκτός των θυμάτων ο υπουργός Οικονομικών «παρέλειψε» να συζητήσει το θέμα και με συναρμόδιους υπουργούς, όπως της Δικαιοσύνης  και της Υγείας, συνεχίζοντας την παράδοση ότι για τα ζητήματα των θυμάτων τροχαίων και της οδικής ασφάλειας ο κάθε υπουργός κάνει ότι επιθυμεί με τραγικές στην συντριπτική πλειοψηφία επιπτώσεις. Εκτός των υπουργών φυσικά για ένα τέτοιο θέμα θεωρήθηκε περιττό να ερωτηθεί η «Ειδική μόνιμη επιτροπή οδικής ασφάλειας της Βουλής».

-      Σοβαρό θέμα τέλος τίθεται μια και η επιχειρούμενη ρύθμιση παραβιάζει ανοιχτά τόσο το Σύνταγμα όσο και την (με καθυστέρηση πραγματοποηθείσα) εναρμόνιση της χώρας μας με την υπόλοιπη ΕΕ στο ζήτημα του ύψους της αποζημίωσης των θυμάτων τροχαίων εγκλημάτων.Είναι γνωστό πως στη χώρα μας οι επιδικαζόμενες αποζημιώσεις στα θύματα των τροχαίων και τις οικογένειες τους, παρά τις νομοθετικές ρυθμίσεις, είναι κατά πολύ κατώτερες των προβλεπομένων. Επίσης είναι γνωστό ότι όταν τις αποζημιώσεις τις καταβάλουν οι ασφαλιστικές εταιρείες είναι κατά πολύ μικρότερες από αυτές που καταβάλει το δημόσιο ή ενας ιδιώτης. Σε συνέχεια αυτής της «ειδικής» συμπεριφοράς η τροπολογία Στουρνάρα επιχειρεί να φορτώσει την κριση των ασφαλιστικών εταιρειών στα θύματα των τροχαίων. Το Επικουρικό Κεφάλαιο έχει αναλάβει όλες τις αποζημιώσεις των ασφαλιστικών που έκλεισαν αφήνοντας ακάλυπτους τους ασφαλισμένους τους και πετώντας στο δρόμο τους εργαζόμενους τους. Αντί να πληρώσουν οι μεγαλόσχημοι ιδιοκτήτες τους, χαϊδεμένα παιδιά μέχρι χθες του συστήματος που σήμερα κανείς δεν θέλει να τους ξέρει (μόνο στην ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ του κ. Ψωμιάδη -το μεγαλύτερο σκάνδαλο στο χώρο- είχαν ασφαλιστεί 838.000 ιδιοκτήτες αυτοκινήτων), αντί να λειτουργήσουν οι υποτιθέμενοι μηχανισμοί ασφαλείας, όπως το Επικουρικό Κεφάλαιο, επιλέγεται η περικοπή των αποζημιώσεων από τα θύματα για να διασφαλίσει την βιωσιμότητα και την κερδοφορία των εταιριών. Χωρίς καμιά υπερβολή ο τίτλος αυτής της τροπολογίας θα μπορούσε να είναι «ο θάνατος σου η ζωή μου».

-      Ζητάμε την άμεση απόσυρση της τροπολογίας.

-      Αν αυτό δεν συμβεί καλούμε βουλευτές και κόμματα να τοποθετηθούν δημόσια και να την καταψηφίσουν. Το ότι ο υπουργός οικονομικών είναι εξωκοινοβουλευτικός δεν θα αποτελέσει άλλοθι για κανένα. Η τροπολογία πρέπει να περάσει από την Βουλή. Κάθε σηκωμένο χέρι βουλευτή σ’ αυτή την ψηφοφορία σημαίνει μια συνειδητή απόφαση περιφρόνησης των θυμάτων των τροχαίων.

-  Τέλος αλλά όχι τελευταίο: αν το κράτος και οι ασφαλιστικές επιθυμούσαν να καταβάλλονται λιγότερα ποσά για αποζημειώσεις, ένας είναι ο δρόμος: μια συστηματική μακρόχρονη πολιτική για την οδική ασφάλεια, τον περιορισμό των τροχαίων συγκρούσεων και την ελαχιστοποίηση των θυμάτων.

Το κείμενο συντάχθηκε από τους συλλόγους:

Πανελλαδικός Σύλλογος «SOS Τροχαία Εγκλήματα»

Ε.Υ.ΘΥ.Τ.Α. –Ρόδου (μέλος Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Θυμάτων Τροχαίων)

You Are What U Do –Κώστας Κουβίδης (μέλος Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Θυμάτων Τροχαίων)

και συνυπογράφεται από τις Μαμάδες στο Δρόμο.

Όσοι θέλετε, προσθέστε τις υπογραφές σας ως σχόλια κ θα προστεθούν στο κείμενο της διαμαρτυρίας.

Στο Σύνταγμα ξανά

Αυτό το άρθρο μετακινήθηκε στο νέο μου μπλογκ, Μαμά στο Σύνταγμα.

Μπορείτε να το διαβάσετε εδώ.

This post has been moved. You may read it in English here.

Πορεία με καροτσάκια (ή χωρίς)

Το Σάββατο, 17 Σεπτεμβρίου, στις 12 το μεσημέρι ελάτε μαζί μας στην οδό Ακαδημίας, μπροστά από το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων.

Θα περπατήσουμε μαζί μέχρι το Μοναστηράκι, διεκδικώντας το χώρο που μας ανήκει, τη θέση μας στην πόλη.

Ελάτε με το παιδί στο καροτσάκι, ελάτε με αναπηρικό αμαξίδιο, με καρότσι της λαϊκής, με σχολική τσάντα με ρόδες, με βαλίτσα, με πατίνια.

Ελάτε χωρίς τίποτα από αυτά.

Ελάτε με τα παιδιά, τους φίλους σας, τους επισκέπτες.

Ελάτε να παλέψουμε ενάντια στην καθημερινή υποβάθμιση της ζωής μας σ' αυτή την πόλη.

Η πορεία διοργανώνεται από την οργάνωση ΠΕΖΗ, στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Εβδομάδας Κινητικότητας.

Τσάμπα συμπάθεια

Καλημέρα σε όλους και καλό μήνα!

Όλοι όσοι χρησιμοποιούν συγκοινωνίες το ξέρουν, τα δρομολόγια έχουν αραιώσει και δε φταίει το καλοκαίρι. Τώρα τον Αύγουστο μάλιστα θα γίνουν ακόμη αραιότερα.

Σιγά, θα μου πείτε, τι κι αν το λεωφορείο κάνει 40 λεπτά να εμφανιστεί;
Είναι καλοκαίρι - χαλάρωσε κι απόλαυσε την αναμονή στη στάση, άσε το άγχος και τη γκρίνια.
Και μη μου πείς ότι θα πρέπει να ξυπνήσεις αξημέρωτα γιατί θα χρειαστείς δυο ώρες και βάλε για να πας στη δουλειά σου.
Όχι βέβαια. Είναι προφανές πως όσοι μένουν στην πόλη τον Αύγουστο είναι εδώ για ν' απολαύσουν την καλοκαιρινή Αθήνα, κι όχι επειδή δουλεύουν.
Τι;
Δουλεύεις;
Ας πρόσεχες.
Αν δεν έχεις BMW με κλιματισμό (κι άλλη μια για τον άντρα σου) είσαι άξια της τύχης σου.

Η κατάσταση με τα δρομολόγια έχει αρχίσει από μήνες.

Οι οδηγοί λεωφορείων άρχισαν να κολλούν ανακοινώσεις στις στάσεις με τις οποίες ζητούν την κατανόηση και τη συμπάθειά μας γιατί δε φταίνε οι ίδιοι.

Είναι αλήθεια πως δε φταίνε.
Ως υπάλληλοι δεν έχουν άλλη επιλογή από το να εκτελούν τις εντολές της διοίκησης, η οποία δε φαίνεται να ενδιαφέρεται ιδιαίτερα ούτε για το επιβατικό κοινό, ούτε για την κερδοφορία του ΟΑΣΑ.
Την κατανόησή μου λοιπόν την έχουν.

Τη συμπάθειά μου όμως, όχι.
Δεν την κέρδισαν.

Δε συμφωνείτε κύριοι με τις επιλογές της διοίκησης;
Πιστεύετε ότι καταστρέφουν τον Οργανισμό, ταλαιπωρούν τους επιβάτες και σας φέρνουν σε δύσκολη θέση απέναντι στο επιβατικό κοινό;
Θέλετε την υποστήριξη αυτού του κοινού στην επόμενη κινητοποίησή σας ενάντια στην υποβάθμιση των συγκοινωνιών, τις περικοπές των μισθών σας, τις απολύσεις κτλ;
Ε, τότε γιατί δεν κάνετε κάτι;

Αν ζητάτε τη συμπάθεια του κοινού με τα χέρια στραυρωμένα, δεν πρόκειται να την κερδίσετε.
Για σκεφτείτε λιγάκι - αν θέλετε βοήθεια και συμπαράσταση, δε θα πρέπει κι εσείς οι ίδιοι να βοηθήσετε και να συμπαρασταθείτε;

Δεν είστε ανήμποροι - τρόποι και δυνατότητες υπάρχουν.

Σίγουρα ξέρετε τα δρομολόγια κι ασφαλώς ενημερώνεστε πρώτοι από όλους για κάθε αλλαγή.
Πόσο δύσκολο είναι λοιπόν να τοιχοκολλήσετε τα νέα δρομολόγια (με δική σας πρωτοβουλία, όχι με εντολή της διοίκησης) στις στάσεις;
Δε βλέπω να δυσκολευτήκατε να τοιχοκολλήσετε εκείνο το χαρτί με το οποίο ζητάτε τη συμπάθειά μας.
Γιατί λοιπόν δεν το κάνετε;

Θα προτείνω κι ένα ακόμη βήμα:
Η ιστοσελίδα του ΟΑΣΑ υπάρχει, δέχεται εκατοντάδες επισκέψεις, αλλά όλα τα δρομολόγια που βρίσκονται εκεί δεν ισχύουν (με πρωτοβουλία της διοίκησης, όπως λέτε, όχι δική σας).
Γιατί λοιπόν δεν τραβάτε το χαλί κάτω από τα πόδια της διοίκησης, δημοσιεύοντας τα - σωστά - δρομολόγια σε δική σας ιστοσελίδα;
Το να φτιάξει κανείς ένα blog ή μια σελίδα στο facebook δεν κοστίζει τίποτα και παίρνει 5-10 λεπτά. Φτιάξτε λοιπόν ένα για κάθε γραμμή ή για κάθε γειτονιά κι αναρτάτε εκεί τα δρομολόγια κάθε φορά που γίνεται μεταβολή.
Η πλειοψηφία των ανθρώπων που ζουν σήμερα βασίζονται στο δίκτυο όλο και περισσότερο για πληροφορίες, ιδίως οι νέοι. Ακόμα και οι μεγαλύτεροι το χρησιμοποιούν έμμεσα, μέσω των παιδιών και των εγγονιών τους.
Πολύ σύντομα οι αλλαγές θα γίνονταν γνωστές σε μεγάλο μέρος του επιβατικού κοινού και θα εξυπηρετούσαν χιλιάδες πολίτες με ελάχιστο κόπο από την πλευρά σας.

Γιατί λοιπόν δε σηκώνετε το δαχτυλάκι σας να κάνετε κάτι για το κοινό σας; Πώς περιμένετε να σας υποστηρίξουν οι πολίτες αν εσείς πρώτοι δεν κάνετε την παραμικρή προσπάθεια να ελαφρύνετε την καθημερινή τους ταλαιπωρία;

Και, όταν έρθει η ώρα της απεργίας (που θα έρθει) γιατί δεν κάνετε άλλη μια κίνηση ματ; Κυκλοφορήστε τα λεωφορεία κανονικά, αλλά χωρίς εισητήριο, για να πάρετε όλους τους επιβάτες με το μέρος σας και να βγάλετε επιτέλους τη διοίκηση από την απάθειά της.

Ή μήπως νομίζετε ότι οι αφεντάδες μας θα συγκινηθούν αν κάποιοι πολίτες ξυπνήσουν αξημέρωτα για να περπατήσουν ως τη δουλειά ή πληρώσουν τα μαλλιοκέφαλά τους σε ταξί;

Μαμά στο Σύνταγμα

Αυτό το άρθρο μετακινήθηκε στο νέο μου ιστολόγιο, Μαμά στο Σύνταγμα, που ξεκίνησε φυσικά με αφορμή τα όσα έγιναν εκεί.
Μπορείτε να το διαβάσετε εδώ.

Μαμάδες στο Δρόμο και στη Βουδαπέστη

Δεν είμαστε οι μόνες μαμάδες που ταλαιπωρούμαστε σε πόλεις σχεδιασμένες για ευκίνητους ενήλικες.

Χτες ανακάλυψα τυχαία τις Μαμάδες της Βουδαπέστης: είναι μαχητικές, μπόλικες, έχουν πιασάρικο όνομα και οργανώνουν εκδήλωση σήμερα!

Καλή τους επιτυχία!

Υπάρχει πρόβλημα!

Πόσες φορές βρίσκεις το πεζοδρόμιο στενό, ανύπαρκτο ή μπλοκαρισμένο από αμάξια, μηχανές, αντικείμενα;
Πόσες φορές δε διαμαρτυρηθήκατε, γκρινιάξατε, παραπονεθήκατε για να εισπράξετε την αδιαφορία και σχόλια του τύπου, "Σιγά μωρέ, πώς κάνεις έτσι; Κανείς δε νοιάζεται!"
Πράγματι, οι έλληνες φαίνεται να μη νοιάζονται για την επικίνδυνη κατάσταση των πεζοδρομίων τους. Κυκλοφορούν στην άσφαλτο με την αδιαφορία της συνήθειας και την άνεση της εξοικείωσης.
Οι περισσότεροι παρακάμπτουν τα εμπόδια χωρίς να τους δίνουν μεγαλύτερη σημασία από όση θα έδιναν σ' ένα ξερό φύλλο.
Κι όμως το πρόβλημα είναι εδώ και πολλοί άνθρωποι παιδεύονται και ταλαιπωρούνται. Είναι παντού, απλά, μέσα στην τρεχάλα της ημέρας επιλέγουν να μη φορτώσουν τον εαυτό τους με άλλη μια έγνοια ή ν' αρχίσουν μια ατέρμονη μάχη με το ελληνικό σύστημα.
Υποφέρουν, κινδυνεύουν, αγανακτούν και οργίζονται. Οι φωνές τους είναι παντού, ακούστε τις:
Οι έλληνες πάνθηρες των δρόμων: http://www.streetpanthers.gr/
Η οργάνωση ΠΕΖΗ: http://www.pezh.gr/
Ένωση Πεζών: http://www.enosipezon.gr/
Τα πεζοδρόμια δεν είναι για τ' αυτοκίνητα: http://www.facebook.com/topic.php?topic=13647&post=279432&uid=25585178885#!/group.php?gid=25585178885
Σεβάσου τον άνθρωπο με αναπηρία, μην παρκάρεις στο πεζοδρόμιο: http://www.facebook.com/pages/Sebasou-to-synanthropo-me-anaperia-Men-parkareis-pano-sto-pezodromio/269581159023
Σεβασμός στους πεζούς: http://www.facebook.com/group.php?gid=70400247243
Πεζοί free: http://www.facebook.com/posted.php?id=70400247243&share_id=56959402861&comments=1#!/group.php?gid=145192555462&ref=share
Αυτές δεν είναι οι μόνες. Αν ψάξετε, θα βρείτε και πολλές άλλες φωνές, που όλες επιβεβαιώνουν αυτό που ήδη ξέρουμε: όποιος άνθρωπος περπατά σ' αυτή την πόλη, αλλά και σε όλες τις πόλεις της χώρας, δυσκολεύεται, κινδυνεύει και αγανακτεί.
Είμαστε όλοι πεζοί. Αυτή η κατάσταση δε μας αξίζει. Θέλουμε άνεση και ασφάλεια. Απαιτούμε την αρωγή των αρχών και περιμένουμε λίγο πιο πολιτισμένη συμπεριφορά από τους συμπολίτες μας.

Κι όμως, είναι δυνατό!

Είναι εξαιρετικά δύσκολο να καταφέρεις την αστυνομία ν' ασχοληθεί με παρκαρισμένα οχήματα, εκτός αν εμποδίζουν τη διέλευση άλλων αυτοκινήτων. Οι αστυνομικοί σε παραπέμπουν στην τροχαία, η τροχαία στη Δημοτική Αστυνομία, που με τη σειρά της δηλώνει αναρμόδια, με λίγα λόγια βρίσκουν προφάσεις για να μην έρθει κανείς.
Υπάρχει όμως λύση, αν και απαιτεί πολύ κόπο και προσπάθεια από τον πολίτη.
Για να υποχρεώσετε λοιπόν σε εφαρμογή του νόμου, αν η αστυνομία μένει αδρανής, θα πρότεινα να κινηθείτε ως εξής:

Ειδοποιήστε το 100 να έρθει και φωτογραφίστε (όχι όμως προκλητικά) τη μη σύννομη κατάσταση σε βάρος των πεζών με μια ψηφιακή. Στη συνέχεια, αν δεν έρθουν (θα επικαλεστούν φόρτο εργασίας - έτσι κάνουν συνήθως), ακολουθήστε τα εξής βήματα:

α) κάντε κλήσεις για τρεις-τέσσερις τέτοιες καταστάσεις που επαναλαμβάνονται και μαζέψτε τις αντίστοιχες φωτογραφίες.
β) Τυπώστε τις φωτογραφίες, αλλά προσέξτε να μη φαίνονται οι αριθμοί των αυτοκινήτων (επεξεργαστείτε την εικόνα ώστε να σβηστούν, καθώς είναι προσωπικά δεδομένα).
γ) πάρτε αντίγραφα των δελτίων συμβάντων (των κλήσεών σας) από κεντρικά της αστυνομίας (στην Αθήνα, από το κτίριο της αστυνομίας στην Αλεξάνδρας).
δ) καταθέστε μηνυτήρια αναφορά στην εισαγγελία (στην Αθήνα στην Ευελπίδων) επισυνάπτοντας τις φωτογραφίες και τα δελτία συμβάντων. Προσθέστε τα ονόματα δυο φίλων σας ως μάρτυρες, που είδαν ή άκουσαν από εσάς την περίπτωση. Η αναφορά δε χρειάζεται παράβολο, άρα δε θα πληρώσετε τίποτα.

Ο/Η εισαγγελέας που θα παραλάβει (δηλ. θα χρεωθεί) την υπόθεση, είναι υποχρεωμένος/-η να τη μελετήσει και να ξεκινήσει ανακριτική διαδικασία για πιθανή παράβαση καθήκοντος.

Μετά θα πρέπει οι αστυνομικοί που γράφτηκαν στο δελτίο συμβάντων, να αποδείξουν τη μη ενοχή τους (ότι έτρεξαν έγκαιρα αλλά ήταν ανθρωπίνως δυνατό να προλάβουν ή να φέρουν χαρτιά που να αποδεικνύουν σε ποια άλλη σοβαρή υπόθεση έτρεχαν).

Αν το κάνετε μια-δυο φορές θα σας μάθουν τοπικά και θα προσέχουν την κάθε κλήση σας.

Ένας φίλος πεζός που εφάρμοσε τα παραπάνω, αναφέρει χαρακτηριστικά:

"Μέχρι πριν ένα χρόνο έμενα στην Άνω Νέα Σμύρνη και είχα παρόμοια προβλήματα. Κατάφερα να κάνω το οικοδομικό μου τετράγωνο ΕΛΒΕΤΙΑ (στα πεζοδρόμια). Πήγαινα σπίτι μου με ασφάλεια το βράδυ. Το πάλεψα πολύ.

Το τοπικό τμήμα δε με βοήθησε. Μ έστελναν από τον έναν στον άλλον. Μάλιστα κάποια στιγμή με έστελναν στον Άγιο Δημήτριο για πρόβλημα που ήταν μέσα στα όρια του τμήματος Νέας Σμύρνης. Μπαλάκι κανονικό!

Τότε λοιπόν, φωτογράφισα όλα τα μη σύννομα και τα έστειλα με γραπτή συνοδευτική αναφορά στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης. Κι ενώ δεν το περίμενα, το υπουργείο (επί Πολύδωρα) κινήθηκε κι έστειλε την αναφορά στον εισαγγελέα. Της υπόθεσης επιλήφθηκε το Τμήμα Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΛΑΣ, με το ερώτημα του εισαγγελέα για παράβαση καθήκοντος. Και ξεκίνησε ανάκριση στην Κηφισίας τόσο που είναι τα γραφεία των Εσ. Υποθέσεων... τους καλούν για ανάκριση κλπ κλπ. Δεν ξέρω τελικά αν τους τιμωρήσουν, αν τους βρουν ένοχους γιατί η ενοχή πρέπει να δεθεί 100% κι όχι 99%, αλλά και μόνο η αγωνία τους για το μέλλον τους, θα τους κανει πιο συνετούς μελλοντικά.

Κάποια στιγμή μετακόμισα σε άλλη περιοχή. Περνάω τώρα απο εκεί καμιά φορά και βλέπω ακόμα χειρότερη την κατάσταση!"

Δημοσιεύτηκε στο: http://groups.yahoo.com/group/pezh/message/60
Βέβαια ο φίλος πεζός διέσχισε όλη την Αθήνα και δαπάνησε άγνωστο αριθμό ωρών για να πετύχει το σκοπό του, τα κατάφερε όμως.
Μια βροχή όμως από τέτοιες μηνυτήριες αναφορές από όλη την πόλη (και άλλες ομάδες σε άλλες πόλεις) σίγουρα θα πείσει την αστυνομία ότι είναι καιρός να πάρει τους πεζούς στα σοβαρά.