+ Μια ομάδα ανθρώπων (γυναικών και ανδρών, με παιδιά ή χωρίς) για την ασφαλή μετακίνηση όλων μας.

Τρίτη 22 Νοεμβρίου 2011

Οχήματα και πεζοί σημαίνει θάνατος


Μηχανάκι σκότωσε αρχαιολόγο σε πεζόδρομο, στην Αθήνα.
Αυτοκίνητο σκότωσε καθηγητή πανεπιστημίου σε πεζοδρόμιο της Θεσσαλονίκης.
Μηχανάκι παρέσυρε άνδρα, στην Πάτρα.
Αυτοκίνητο παρέσυρε γυναίκα, πάλι στην Πάτρα.
Αυτοκίνητο παρέσυρε δεκατρείς (ναι, δεκατρείς) ανθρώπους σε πεζόδρομο της Θάσου.

Σε όλα τα πεζοδρόμια και τους πεζόδρομους της Ελλάδας, συνεχίζεται το ίδιο θανάσιμο "παιχνίδι" μεταξύ πεζών και τροχοφόρων.
Κάθε μέρα ο χώρος στον οποίο οι πεζοί θα έπρεπε να κυκλοφορούν ελεύθερα, ήρεμα και άνετα, αλώνεται βίαια και συστηματικά από τροχοφόρα (ιδιαίτερα δίκυκλα) τα οποία κυκλοφορούν με την άνεση και την ασυδοσία που τους δίνει η σιγουριά ότι δεν πρόκειται να υποστούν καμία απολύτως κύρωση.

Στο φίλο που διατηρεί τον ιστότοπο I love Athens οφείλουμε αυτό το εξαιρετικό βίντεο που εικονογραφεί την κατάσταση:



Άραγε, πόσο ακόμη θα συνεχίζεται αυτό το χάλι;
Αρκεί λίγη βιασύνη, λίγο σκοτάδι, ένας βραδυκίνητος υπερήλικας, ένα απρόσεκτο παιδί, ένα τακούνι στη σχάρα του υπονόμου, μια σπασμένη πλάκα, για να γίνει το κακό.

Τα οχήματα δεν έχουν θέση ανάμεσα στους πεζούς.
Οι πεζοί δεν έχουν ούτε κράνη, ούτε προφυλακτήρες, ούτε αερόσακους.
Όλοι είμαστε πεζοί, και όλοι μας, στο δρόμο για τη στάση, το μετρό ή το δικό μας, παρκαρισμένο, όχημα, μπορεί να βρεθούμε κάτω από τις ρόδες ενός βιαστικού διανομέα που τρέχει να προλάβει τις παραγγελίες.
.

Δευτέρα 21 Νοεμβρίου 2011

Κι άλλος τραγικός θάνατος


Αλήθεια, θυμάται κανείς την Ηώ Ζερβουδάκη;


Αρχαιολόγος διεθνούς κύρους και πρώην διευθύντρια του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, παρασύρθηκε από μηχανάκι στον "πεζόδρομο" της Τοσίτσα, βγαίνοντας από το Μουσείο.
Αυτό έγινε τον Απρίλιο του 2008.
Τριάμισι χρόνια μετά, τίποτα δεν έχει αλλάξει.
Ενώ ο δολοφόνος της αρχαιολόγου κυκλοφορεί ακόμη ελεύθερος, άλλος ένας διαπρεπής επιστήμονας βρήκε το θάνατο σε πεζόδρομο, ο Ιωάννης Αντωνόπουλος, πρώην πρύτανης του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.


Αχ κύριε καθηγητά! Πιστεύατε στ' αλήθεια ότι έχετε δικαίωμα να κάνετε τζόγκινγκ στον πεζόδρομο της παραλίας, δίπλα στη θάλασσα;
Δεν ξέρατε ότι στην Ελλάδα με το υπέροχο κλίμα οι άνθρωποι κινούνται στους ανοιχτούς χώρους με κίνδυνο της ζωής τους;

Τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους φίλους του εκλιπόντος.

Δεν πρέπει ν' αφήσουμε το θάνατό τους να πάει χαμένος!


Οι οργανώσεις ΠΕΖΗ, SOS Τροχαία Εγκλήματα, το περιοδικό Αναπηρία Τώρα και οι Μαμάδες στο Δρόμο κατεβαίνουμε στον πεζόδρομο της Αιόλου, στο κέντρο της Αθήνας, για να διεκδικήσουμε το δικαίωμά μας να περπατούμε ασφαλείς σ' έναν πεζόδρομο που έχει αλωθεί από τα τροχοφόρα.

Το ραντεβού μας είναι στις 12 το μεσημέρι του Σαββάτου, 26 Νοεμβρίου και θα σας ενημερώσω σύντομα για περισσότερες λεπτομέρειες.




Κυριακή 20 Νοεμβρίου 2011

Τυφλή στο δρόμο - απίστευτο βίντεο

Δείτε αυτό το βιντεάκι και γελάστε μαζί μου:
Υποτίθεται ότι παίζεις ηλεκτρονικό παιχνίδι. Η πίστα είναι οι δρόμοι της Αθήνας και "άβαταρ" σου μια τυφλή κοπέλα.
Κερδίζεις πόντους παρακάμπτοντας εμπόδια, χάνεις όταν αποτύχεις, διαθέτει ακόμα και "cheat" και δείχνει με απίστευτο χιούμορ τη ζοφερή εικόνα των ελληνικών πεζοδρομίων.
Χίλια μπράβο σ' αυτούς που το έφτιαξαν!

Αν δεν παίζει το ενσωματωμένο βιντεάκι, θα το βρείτε εδώ.
Καλή διασκέδαση!



Σάββατο 19 Νοεμβρίου 2011

Λαϊκή

Μίλησα για τα πανηγύρια, αλλά έχω να πω και για τις λαϊκές.
Ο δήμαρχος μοιράζει φιλέτα στο δρόμο της λαϊκής, ένα για κάθε πωλητή με άδεια. Τα φιλέτα-θέσεις πιάνουν το τετράγωνο όλο, από τη μια άκρη ως την άλλη. Δεν εξαιρούνται ούτε γωνίες, ούτε διαβάσεις, ούτε ράμπες αναπήρων. Λες και δε θα περάσει κανείς. Όπου δεν έχει δώσει θέση για πάγκο, ο δήμος -με μοναδική ευαισθησία- φυτεύει τις χημικές τουαλέτες της λαϊκής κατευθείαν πάνω στη ράμπα αναπήρων.
Ρε φίλε, άμα χρειάζεται η διάβαση, γιατί την κλείνεις; Κι άμα δε χρειάζεται, γιατί το έδωσες το κονδύλι για να τη φτιάξεις (σιγά τώρα, λες και βγήκε από την τσέπη του).
Όπως κι αν είναι, αυτό το πεζοδρόμιο μου ανήκει, είναι δικό μου και θέλω να πάω στη δουλειά μου γρήγορα, γιατί άργησα να ξυπνήσω και βιάζομαι. Δε θέλω να κάνω δρόμο μετ' εμποδίων ανάμεσα στα ζαρζαβατικά, ούτε να στριμωχτώ ανάμεσα στα καρότσια των γιαγιάδων για να πάω στη στάση. Δεν είμαι Μελισσανίδης να σαλτάρω πάνω από τους πάγκους με τα κολοκυθάκια. Και με τσατίζει όταν πρέπει να βγω στο δρόμο για να περάσω απέναντι. Δε θέλω ρε φίλε να ξύνουν την καινούρια μου καπαρντίνα τ' αυτοκίνητα. Κάτι οδηγοί εκεί έξω βαριούνται να πλύνουν το κάρο τους και μόλις σ' ακουμπήσουν αφήνουν απάνω σου ό,τι έχει μαζευτεί από την τελευταία μπόρα και μετά. Ρίχνεις σπόρο δηλαδή και πιάνει, τόσο χώμα. Πιάσε ένα σφουγγάρι ρε φίλε. Είμαστε τώρα να ξεπαραδιαζόμαστε στα καθαριστήρια;




Τρίτη 15 Νοεμβρίου 2011

Φωτιά στα παρκαρισμένα!

Έγινε κι αυτό και χαμπάρι δεν το πήρα.
Μήπως το ακούσατε εσείς;
Φαίνεται ότι κάτι τέτοια δεν είναι για τα νέα των οχτώ...
Αναδημοσιεύω:


Πυρ και μανία συνταξιούχος στο Βόλο για την παράνομη στάθμευση






Συνελήφθη και κρατείται προσωρινά στο Βόλο συνταξιούχος με την κατηγορία εμπρησμού 30 οχημάτων που είχαν παρκάρει παράνομα.
Ο κατηγορούμενος, 55 ετών, φέρεται να τοποθετούσε αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς κάτω από αυτοκίνητα και φορτηγά, τα οποία αργότερα πυροδοτούσε, ως διαμαρτυρία για το ότι είχαν σταθμεύσει παράνομα.
Σύμφωνα με την Αστυνομική Διεύθυνση Μαγνησίας, η προανάκριση έδειξε ότι εξέφραζε με αυτόν τον τρόπο «την αντίδρασή του για τα προβλήματα στη διέλευση πεζών στα πεζοδρόμια».
Στον κατηγορούμενο ασκήθηκε δίωξη σε βαθμό κακουργήματος και κρίθηκε προσωρινά κρατούμενος.

Τι έγινε τελικά μ' αυτή την υπόθεση; Γιατί δεν ακούστηκε τίποτα; Δε θα ενδιέφερε πεζούς και οδηγούς να μάθουν τι έγινε; Γιατί τέτοιο μποϊκοτάζ; 
Υποψιάζομαι πως αν είχε δικαιωθεί ο συνταξιούχος (όπως ο πεζός που πέρασε πάνω από το αυτοκίνητο) θα είχε γίνει έστω και λίγος ντόρος.
Αμφιβάλλετε ότι θα υπάρχουν σίγουρα πολλοί που θα ήθελαν να κάνουν το ίδιο; Αν ναι, κάντε μια βόλτα με τα πόδια....

Πηγή: in.gr (από όπου και η φωτο). Επίσης: tvxsmoto.gr.


Παρασκευή 11 Νοεμβρίου 2011

Στο πανηγύρι

Τις προάλλες έγινε στη γειτονιά μου το πανηγύρι του Αγίου Αρτεμίου. Κάθε χρόνο, τα ίδια και τα ίδια: οι πραματευτές στήνουν τους πάγκους τους στις δυο πλευρές του δρόμου και οι επισκέπτες χαζεύουν τις πραμάτειες με τα μηχανάκια να μαρσάρουν ανάμεσά τους και τα αυτοκίνητα να περνούν ξυστά από τα οπίσθιά τους. Κι όταν περνάει το λεωφορείο, πρέπει να κάνεις το σταυρό σου και να τρέξεις γρήγορα να χωθείς ανάμεσα στους πάγκους.
Κανείς δε θέλει να πεζοδρομήσει το δρόμο, γιατί η Φιλολάου είναι αρτηρία που εξυπηρετεί όλους τους δήμους της περιοχής, αλλά ούτε θέλουν να στηθεί το παζάρι σ' έναν από τους στενούς δρόμους, πίσω από την εκκλησία. Κι αφού το πανηγύρι πρέπει να γίνει στον κεντρικό(μη χάσουμε κανέναν πελάτη) και να περνούν και τα αυτοκίνητα (μην κουραστούν πηγαίνοντας από γύρω), κανενός υπεύθυνου δεν του περνά από το μυαλό να στηθούν οι πάγκοι από την άλλη, με φάτσα προς τα πεζοδρόμια που είναι ίσα με γήπεδα, ν' ανεβοκατεβαίνει ο κόσμος μπουλούκια. Γιατί όχι; Λίγα είναι τα πανηγύρια και οι λαϊκές γίνονται που γίνονται σε δύο δρόμους; Ο κόσμος ξεκινά από τον ένα δρόμο και τελειώνει τη βόλτα του στον άλλον. Θα μπορούσαν μια χαρά οι άνθρωποι να κατεβαίνουν το ένα πεζοδρόμιο και ν' ανεβαίνουν το άλλο, αλλά όχι, αυτό είναι α-πα-πα.
Ένας λουκουματζής όμως μου είπε ότι το πρωί μια γυναίκα χτυπήθηκε από αμάξι κι έσπασε το πόδι της. Ε, σιγά. Αυτά θα κοιτάμε τώρα; Μη χαλάσουμε τη βολή μας, μη χάσουμε την πελατεία και μη βάλουμε το νιονιό μας να δουλέψει υπερωρία. Θα κάψει κανένα κύκλωμα. Όσο για την πελάτισσα που έσπασε το πόδι της, ας πρόσεχε.













Πέμπτη 10 Νοεμβρίου 2011

Εγκαίνια Πεζογέφυρας



Και μην ξεχνάτε:
Αύριο, Παρασκευή 11 Νοεμβρίου 2011, στις 5 το απόγευμα, στη γωνία Στεφάνου Δέλτα και Κηφισίας, στο Ψυχικό θα γίνουν τα εγκαίνια μιας πεζογέφυρας που κατασκευάστηκε στη μνήμη του δεκαπεντάχρονου Σόλωνα Καρυδάκη, που δύο χρόνια πριν παρασύρθηκε από αυτοκίνητο που πέρασε με κόκκινο.


Αξίζει να είμαστε εκεί.




Η γέφυρα, που σκοπό έχει την προστασία των παιδιών και των άλλων πεζών που διασχίζουν το επικίνδυνο αυτό σημείο, είναι αποτέλεσμα πρωτοβουλίας της οικογένειας του αδικοχαμένου παιδιού, φίλων και περιοίκων και χρηματοδοτήθηκε από προσφορές ιδιωτών.


Περισσότερα: http://www.tanea.gr/ellada/article/?aid=4631889

Τετάρτη 9 Νοεμβρίου 2011

Η γέφυρα του Σόλωνα


Στις 4 Δεκέμβρη 2009 το βράδυ, ο 15χρονος Σόλων Καρυδάκης ενώ περνούσε μια διάβαση παρέα με συμμαθητές του, χτυπήθηκε και εγκαταλείφθηκε από ΙΧ που παραβίασε τον κόκκινο σηματοδότη τρέχοντας με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Έφυγε λίγες μέρες μετά. Εκτός από το τρομακτικό κτύπημα που δέχτηκε το κορμί του, που έδωσε ζωή σε αρκετούς άλλους ανθρώπους, δέχτηκε και ένα ηχηρό μήνυμα, αυτό του ατομισμού της επιθετικότητας και της ιδιοτέλειας, των πιο χυδαίων ιδιοτήτων που έχει επιδείξει ο άνθρωπος στην μακραίωνη πορεία του.
Την Παρασκευή στις 11 Νοεμβρίου 2011, στις 5 το απόγευμα, σχεδόν δύο χρόνια μετά, εκεί στη Λεωφόρο Κηφισίας στο ύψος της Στεφάνου Δέλτα στο Ψυχικό θα γίνουν τα εγκαίνια  της γέφυρας, που φτιάχτηκε με την εθελοντική προσφορά πολλών ανθρώπων, για να λειτουργήσει σαν μέσο αποτροπής παρομοίων συμβάντων.Της γέφυρας του Σόλωνα. Της γέφυρας παιδιών – γέφυρας πεζών.
Η δημιουργία αυτής της γέφυρας εμπεριέχει  την άπειρη αγάπη των γονιών του πρός το Σόλωνα. Ταυτόχρονα όμως αποτελεί και μια απάντηση που όλοι μαζί, οικογένεια, σχολείο και οι με κάθε τρόπο συμμέτοχοι στην κατασκευή έδωσαν: πως δεν υπάρχουν μόνον άτομα, υπάρχει κοινωνία, πως ο σεβασμός, η αλληλεγγύη και η αξία της ανθρώπινης ζωής εξακολουθούν να υπάρχουν και είναι μεγαλύτερη ανάγκη να αναδειχθούν σήμερα που οι δολοφόνοι κυκλοφορούν ελεύθεροι ανάμεσα μας (με Audi η όχι).
Δεν υπήρχε κανείς, μα κανείς απολύτως λόγος να φύγει ο Σόλωνας. Η γέφυρα αυτή ας θεωρηθεί σαν η συλλογική συγγνώμη μιας κοινωνίας πρός το Σόλωνα και όλα τα παιδιά της που δεν μπόρεσε να προστατέψει.
Περισσότερα για τον Σόλωνα και για την γέφυρα του Σόλωνα:  http://www.soste.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=54&Itemid=61

Κυριακή 6 Νοεμβρίου 2011

Η Αθήνα της Ντροπής

Μια πολύ ενδιαφέρουσα ματιά στην Αθήνα του σήμερα:

Επαγγελματικοί και προσωπικοί λόγοι μου προσφέρουν την ευκαιρία να ταξιδεύω συχνά, κυρίως στο εξωτερικό. Όποτε είναι εφικτό, ταξιδεύουμε οικογενειακώς.

Με το μωρό έξι μηνών έχουμε περπατήσει αλύπητα, με το καρότσι φυσικά, στο κεντρικό Λονδίνο αλλά και στα περίχωρα. Το ίδιο και στο Παρίσι, τις Βρυξέλλες, το Ρότερνταμ, το  Άμστερνταμ, την Μπανγκόκ, τη Λευκωσία, το Μπαχρέιν, τη Νάπολι, το Μιλάνο, τις Κάννες  και αλλού.

Σκηνή από ξένη πόλη. Στο πρώτο πλάνο μισοφαίνεται ένα μωρό στο καροτσάκι του. Πίσω από το μωρό πεζοί σε έναν άνετο πεζόδρομο.

Απέχει πολύ το Άμστερνταμ, από την Αθήνα; Ρωτήστε ένα μωρό σε καρότσι. 

Πέμπτη 3 Νοεμβρίου 2011

Αθήνα, πόλη κατά του έρωτα!

Παρίσι - η πόλη του έρωτα.
Παρά τη βροχή, τη συννεφιά και το ψοφόκρυο, το Παρίσι, είναι η πόλη των ερωτευμένων.
Η Αθήνα, με τις λιακάδες της και το γλυκό της κλίμα, δεν είναι.
Γιατί;
Γιατί οι ερωτευμένοι ν' αγκαλιάζονται στα κρύα και βρεγμένα παγκάκια του Σηκουάνα αντί να χαίρονται τα φιλιά κάτω από την Ακρόπολη;

Θα σας πω γιατί:

Γιατί στο Παρίσι μπορείς να περπατήσεις με το ταίρι σου χέρι-χέρι, στην Αθήνα όχι.
Θέλετε αποδείξεις;



Ορίστε, τεράστιοι, αχανείς πεζόδρομοι, για να περπατούν αμέριμνοι, με θέα το πιο γνωστό μνημείο της πόλης.
Εσείς ξέρετε κανέναν τέτοιο δρόμο εδώ;

Για να δούμε πού περπατούν οι δικοί μας ερωτευμένοι:

Στην όχθη του Ιλισσού, χέρι με χέρι δίπλα στο ναό της Αρτέμιδος Αγροτέρας (Ναι, αρχαίο μνημείο είναι αυτό δίπλα στα τσιμέντα και τ' αυτοκίνητα. Ποιος θα το φανταζόταν, ε;)




Στο κέντρο, ανάμεσα στις κολώνες.



 Πηγαίνοντας για περίπατο στην Αρεοπαγίτου ή να δουν το Νέο Μουσείο Ακροπόλεως (ναι, αυτό είναι, στο βάθος του δρόμου. Όσο για το δρόμο - βιτρίνα σωστή. Live your myth in Greece.)

Στην Πλάκα.


Στη Σόλωνος.

Στη Χαριλάου Τρικούπη.

Πείτε μου, πού είδατε εσείς χώρο για να περάσουν αγκαζέ ή κρατημένοι χέρι-χέρι;

Και το κερασάκι στην τούρτα: Στο Παρίσι, αν κουραστούν να περπατούν, τα ζευγαράκια θα βρουν ένα παγκάκι να καθίσουν. 



Εδώ θα πρέπει να το ψάξουν πολύ, γιατί παγκάκια δεν υπάρχουν στους δρόμους και τις πλατείες. Κι αν βρουν ένα, θα είναι κάπως έτσι, σπασμένο και τυλιγμένο στο σκουπιδαριό:


Δευτέρα 31 Οκτωβρίου 2011

Να πεθαίνεις για μια θέση!

Αναδημοσιεύω μια είδηση από την Κόρινθο:














Σε τραγωδία εξελίσσεται ο τσακωμός δύο οδηγών για μία θέση πάρκινγκ στο τέρμα της οδού Κολιάτσου.
Οι οδηγοί τσακώθηκαν για το ποιός έχει προτεραιότητα στο παρκάρισμα και τα πνεύματα οξύνθηκαν τόσο πολύ που δυστυχώς ο ένας απο τους δύο έπεσε λιπόθυμος..απο την λογομαχία..!
Υπέστη σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις πολύ σοβαρό έμφραγμα και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο με ασθενοφόρο.
Το τραγικό είναι οτι σύμφωνα με το προσωπικό του ασθενοφόρου κινδυνεύει άμεσα η ζωή του..!
Μακάρι να το ξεπεράσει διότι θα είναι κρίμα να χαθεί ένα νέος άνθρωπος για θέση πάρκινγκ..!
Ελπίζουμε να τα καταφέρει...!


Δε φτάνει ο χώρος. Έχουμε στριμωχτεί ο ένας πάνω στον άλλο, σε πόλεις ασφυκτικά συνωστισμένες, σε λεωφορεία ασφυκτικά γεμάτα, σε δρόμους μποτιλιαρισμένους από τα οχήματα. Τρωγόμαστε για μια θέση στο λεωφορείο, για μια θέση παρκαρίσματος, για μια θέση στην ουρά.

Είναι ποιότητα ζωής αυτό; Πώς έχουμε φτάσει στο σημείο να καβγαδίζουμε σα σκυλιά για μια θέση; Να πεθαίνουμε γι αυτή;

Κυριακή 30 Οκτωβρίου 2011

Πεζός εναντίον αυτοκινήτου

Έχετε ακούσει για την ιστορία ενός ανθρώπου που πέρασε πάνω από ένα αμάξι και δικαιώθηκε;

Πολλοί με ρωτούν γι αυτή κι άλλοι την αναφέρουν σε μηνύματα και "posts". Η ιστορία έχει αρχίσει να παίρνει μυθικές διαστάσεις, και, προσωπικά, έχω ακούσει διάφορες εκδοχές. Η πιο δημοφιλής φαίνεται να είναι αυτή που ο οδηγός πλήρωσε σημαντική αποζημίωση στον πεζό (ευσεβείς πόθοι των αφηγητών, άραγε;)
Για ν' αποκαταστήσουμε την αλήθεια, τα πράγματα έχουν ως εξής:

Η υπόθεση είναι παλιά και ξεκίνησε στις 21 Μαρτίου 2007, στην οδό Αραχώβης*, στην περιοχή Εξαρχείων στην Αθήνα.
Εκείνο το βράδυ, γύρω στις 9, δύο πεζοί που κατέβαιναν το δρόμο βρήκαν μπροστά τους ένα αμάξι παρκαρισμένο κάθετα στο πεζοδρόμιο**, χωρίς ν' αφήνει καθόλου δίοδο στους πεζούς που, αν ήθελαν να περάσουν θα έπρεπε ή να γίνουν ιπτάμενοι ή να κατεβούν στο δρόμο (ο οποίος είναι στενός κι εκείνη την ώρα είχε αρκετή κίνηση).


Ο ένας από τους πεζούς (ο οποίος πρέπει να πούμε είχε δικό του μέσο που το είχε παρκάρει νόμιμα) τα πήρε στο κρανίο και, χωρίς να το σκεφτεί, δίνει μια και περνάει πάνω από το αμάξι.  Η συνοδός του προτίμησε να πάει από το δρόμο.
Εννοείται φυσικά πως άρχισε να βαράει ο συναγερμός, βγήκε ο οδηγός και μαζεύτηκε κόσμος.
Τότε συνέβησαν τα εξής εκπληκτικά (ή για όποιον γνωρίζει την ελληνική πραγματικότητα, συνηθισμένα κι αναμενόμενα):

1. Ο οδηγός, έξαλλος από οργή, κατηγόρησε τον πεζό για χούλιγκαν και βάνδαλο.
2. Όλοι οι παρόντες συμφώνησαν μαζί του.
3. Κανείς δε φάνηκε να ενοχλείται από το παρκαρισμένο αυτοκίνητο.
4. Ο αστυνομικός που έφτασε στη σκηνή δεν έδωσε κλήση***.
5. Ο πεζός που πήδησε πάνω από το αυτοκίνητο κατέληξε στο κρατητήριο για βανδαλισμό (επειδή βρέθηκε ένα βαθούλωμα στο καπό, εκεί που ακούμπησε το χέρι του για να πηδήξει).
6. Η φίλη του, που δεν άγγιξε καν το αυτοκίνητο, κατέληξε επίσης στο κρατητήριο, για τον ίδιο λόγο.
7. Ο οδηγός που είχε κλείσει το πεζοδρόμιο αποχώρησε από το τμήμα ελεύθερος και γεμάτος "ιερή αγανάκτηση".

Τελικά ο οδηγός, σίγουρος ότι το δίκιο είναι με το μέρος του, έκανε μήνυση.
Οι δύο πεζοί, κατάπληκτοι, αναζήτησαν βοήθεια από άλλους πεζούς και πιο συγκεκριμένα από μια δραστήρια ομάδα από τη Θεσσαλονίκη, τους streetpanthers (ξέρετε, εκείνους που έχουν βγάλει τα αυτοκολλητάκια με το γάιδαρο). Η ιστορία διαδόθηκε, προκάλεσε αγανάκτηση και βρέθηκε δικηγόρος να τους υπερασπίσει αφιλοκερδώς. Αποφασίστηκε να κάνουν κι αυτοί μήνυση, κατά του οδηγού.

Η υπόθεση πήρε τελικά το δρόμο για το δικαστήριο, που, το Μάιο του 2009, εξέδωσε την απόφασή του:

1. Η συνοδός του πεζού που πέρασε πάνω από το αυτοκίνητο αθωώθηκε.
2. Ο πεζός που πέρασε πάνω από το αυτοκίνητο υποχρεώθηκε να καταβάλει 745 ευρώ για το βαθούλωμα στο καπό και 100 ευρώ για δικαστικά έξοδα.
3. Η ένσταση του πεζού για το δικαίωμά του να συνεχίσει να κινείται ακόμη και πάνω από το όχημα που του διέκοπτε το δρόμο, απορρίφθηκε.
4. Ο οδηγός υποχρεώθηκε να καταβάλλει πρόστιμο 600 ευρώ σε καθέναν από τους δύο πεζούς (συν από 80 ευρώ επιπλέον για δικαστικά έξοδα) για προσβολή της προσωπικότητάς τους, γιατί η πράξη του (η κατάληψη του πεζοδρομίου) παραβιάζει την υποχρέωση των πολιτών να μην προσβάλλουν τα υλικά ή ηθικά αγαθά των συμπολιτών τους.

Συμπεράσματα:
1. Το παρκάρισμα στο πεζοδρόμιο είναι παράνομο, και, εκτός από το πρόστιμο που επιβάλλει ο ΚΟΚ, συνιστά και προσβολή της προσωπικότητας των διερχόμενων πεζών, δηλαδή αδίκημα που σηκώνει μήνυση και άρα αποζημίωση.
2. Όσο παράνομο κι αν είναι το παρκάρισμα, ο πεζός δεν έχει δικαίωμα να προκαλέσει ζημιά στο όχημα που τον εμποδίζει.
3. Μην καλέσετε αστυνομία, αλλά την τροχαία. Η πρώτη δεν είναι αρμόδια να δίνει κλήσεις.
4. Η ελληνική αστυνομία, ακόμη δυσκολεύεται να εκτιμήσει ως σημαντικές τις απειλές κατά της ζωής ή των δικαιωμάτων μας. Αντίθετα, η απειλή κατά της περιουσίας γίνεται άμεσα αντιληπτή και κολάζεται πάραυτα. Η έκθεση των πεζών σε κίνδυνο, η καταπάτηση του δικαιώματός τους στην απρόσκοπτη μετακίνηση και η ιδιοποίηση δημόσιου χώρου, δεν έγιναν καν αντιληπτά ως αδικήματα, με αποτέλεσμα ο οδηγός να φύγει ελεύθερος. Όμως, και μόνο η πιθανότητα φθοράς του αυτοκινήτου οδήγησε στην άμεση κράτηση του πεζού.
5. Τέλος, έχουμε πολλά να πούμε για την Ελληνική Δικαιοσύνη, αλλά έχει και τις καλές στιγμές της.

______________
* Οι πηγές μου δεν αναφέρουν την ακριβή διεύθυνση του επεισοδίου. Ο χάρτης στο τέλος της ανάρτησης δείχνει ένα τυχαίο τετράγωνο της οδού Αραχώβης. 
** Το αμάξι της υπόθεσης ήταν SUV. Η φωτογραφία είναι από άσχετο αμάξι σε άλλο δρόμο.
*** Κλήθηκε η αστυνομία, όχι η τροχαία. Ο αστυνομικός που κατέφθασε δήλωσε αναρμόδιος να δώσει κλήση. Παρόλα αυτά, ο Συνήγορος του Πολίτη ζήτησε να διενεργηθεί εξέταση λόγω της μεροληπτικής καταγραφής του συμβάντος από την αστυνομία.

Οι πηγές μου: Streetpanthers, e-lawyer 1, e-lawyer 2, Καθημερινή, τα Νέα, το Βήμα, Οι Times της Νέας Υόρκης

Αυτό κυκλοφόρησε στη σελίδα των πανθήρων κάμποσο καιρό μετά την έκδοση της απόφασης. Δυστυχώς, ο αρχικός σύνδεσμος δε λειτουργεί.



 
 




Πάει το πεζοδρόμιο!



Πάει, μας τελείωσε το πεζοδρόμιο.
Κάποιος καλός άνθρωπος θεώρησε ότι δε χρειάζεται τίποτα ανάμεσα στον τοίχο και στα αυτοκίνητα.
Πρέπει όμως να ήταν φιλόζωος, γιατί άφησε χώρο για τις γάτες.

Παρασκευή 28 Οκτωβρίου 2011

Είναι νεκροί!

Ξέρετε ότι οι ελληνικοί δρόμοι είναι από τους πιο φονικούς στον κόσμο.
Ξέρετε ότι καθημερινά τα νοσοκομεία είναι γεμάτα από ανθρώπους που χτύπησαν στην άσφαλτο.
Αυτό που ίσως δεν ξέρετε είναι ότι κάποιοι άνθρωποι που έχασαν δικούς τους σε δυστύχημα μαζεύτηκαν κι αποφάσισαν να κάνουν ό,τι μπορούν για να βελτιώσουν την οδική ασφάλεια στη χώρα μας.
Αυτή είναι η ιστοσελίδα τους: http://www.soste.gr/
Κάποιοι από αυτούς έγραψαν τις ιστορίες των αγαπημένων τους.
Είναι ιστορίες γραμμένες με πόνο ψυχής. Διαβάστε τις, αν αντέχετε - είναι σκληρό ανάγνωσμα.
Εγώ θα περιοριστώ ν' αναφέρω οχτώ από αυτούς, όλους πεζούς:

Αγιαννιώτης Ζαχαρίας 
Βαλσάμης Μιχάλης 
Διαμάντης Παναγιώτης 
Καρυδάκης Σόλων Σπυρίδων 
Καρύδης Δημήτρης
Καρβούνης-Ζούμπος Λάμπρος
Μπουρελιά Γωγώ 
Παπασταυρόπουλος Ηλίας

Διαβάστε τις ιστορίες τους, αν νομίζετε πως είστε ασφαλείς όταν περπατάτε στο πεζοδρόμιο.
Αν περπατάτε αμέριμνα πηγαίνοντας στο θέατρο.
Αν χαζεύετε ξέγνοιαστοι τις βιτρίνες στον πεζόδρομο.
Αν δεν τρέμετε από αγωνία ώσπου το παιδί να επιστρέψει από το σχολείο.


Διαβάστε τις, αν δεν ξέρετε τι σημαίνει αδιάβατο πεζοδρόμιο ή διάβαση πεζών.
Διαβάστε τις, γιατί κάθε παρκάρισμα των πέντε λεπτών πάνω στο πεζοδρόμιο μπορεί να κάνει μια οικογένεια να σπαράζει.
Διαβάστε τις, γιατί τα δύο δευτερόλεπτα στο φανάρι μπορούν να κοστίσουν τα όνειρα μιας ζωής.



Το άρθρο αυτό αφιερώνεται στη μνήμη αυτών των νεκρών και πολλών άλλων, που οι ιστορίες τους γράφτηκαν μόνο στα "ψιλά" των εφημερίδων.

(Η δεύτερη εικόνα από εδώ.)



Τρίτη 18 Οκτωβρίου 2011

Σουρρεαλισμός στον ΚΟΚ

Σερφάροντας στο δίκτυο, ανακάλυψα μια σελίδα που προσπαθεί, με κάθε ειλικρίνεια, να διδάξει τους σωστούς κανόνες κυκλοφορίας στους οδηγούς.
Οι κανόνες είναι ολόσωστοι, αλλά με δεδομένη την ελληνική πραγματικότητα, αποτελούν πραγματικά μνημεία λογοτεχνίας του παραλόγου.
Δείτε και μόνοι σας (τα σχόλια δικά μου):

"Οι πεζοί, είναι οι περισσότερο τρωτοί χρήστες του δρόμου σε περίπτωση ατυχήματος και δυστυχώς, στη χώρα μας, σχεδόν το 1/4 των νεκρών από τροχαία ατυχήματα είναι πεζοί.
(Η τραγική αλήθεια)
"Οφείλετε λοιπόν (ως οδηγοί) να αυξήσετε την προσοχή σας, να διευκολύνετε τη μετακίνησή τους και να εγγυηθείτε την ασφάλειά τους. Μην ξεχνάτε ακόμα ότι στους πεζούς περιλαμβάνονται μικρά παιδιά, υπερήλικες, μύωπες ή τυφλοί, βαρήκοοι ή κωφοί κλπ., δηλαδή άτομα με κάποιο μεγαλύτερο ή μικρότερο πρόβλημα, που δικαιούνται το σεβασμό κάθε οδηγού, κάθε σωστού πολίτη. Μην ξεχνάτε τέλος, ότι και εσείς ορισμένες στιγμές είστε πεζοί και απαιτείτε από τους άλλους το σεβασμό στην κυκλοφορία σας ως πεζοί. Θυμηθείτε επίσης ότι ορισμένες φορές κάποιοι πεζοί, κυρίως τα παιδιά, μπορεί να είναι απρόβλεπτοι στην κίνησή τους στο δρόμο."
(Ωραία όλα αυτά, αλλά ποιος ακούει;)


"Η σωστή συμπεριφορά σας ως οδηγού προς τον πεζό σημαίνει:


1) Όταν πλησιάζετε σε διάβαση πεζών πρέπει να επιβραδύνετε και να σταματήσετε, αν είναι απαραίτητο, για να περάσουν οι πεζοί.
(Πείτε μου, πού το έχετε δει αυτό; Οι διαβάσεις χωρίς φανάρι είναι σα να μην υπάρχουν. Οι πεζοί στέκουν και περιμένουν και μόνο όταν ακινητοποιηθούν τα οχήματα τολμούν να περάσουν.)



"2) Όταν περνάτε κοντά από κάποιον πεζό να αφήνετε πάντα απόσταση 1 m τουλάχιστον."
(Πού; Σε θεόστενους δρόμους με ανύπαρκτα πεζοδρόμια;)



"3) Εάν το οδόστρωμα είναι βρεγμένο και υπάρχουν λακκούβες με νερό, προσέχετε ώστε να μην τον βρέξετε."
(Εδώ γελάμε!)



"4) Όταν κάποιος πεζός αρχίζει να διασχίζει το οδόστρωμα, του παραχωρείτε την προτεραιότητα, 
(κι άλλο ανέκδοτο)






ακόμα και αν διασχίζει το οδόστρωμα έξω από τη διάβαση."
(πρέπει να πούμε ότι, ευτυχώς, υπάρχουν κάποιοι φιλεύσπλαχνοι οδηγοί.)

"5) Να μη διακόπτετε ποτέ την πορεία μιας ομάδας πεζών τη στιγμή που διασχίζει κάθετα το οδόστρωμα, όσο και αν βιάζεσθε, όσο και αν χρειασθεί να περιμένετε."
(Εδώ θα έπρεπε να γράψει: "Πεζοί τρέξτε να περάσετε όσο το δυνατόν γρηγορότερα, γιατί δεν ξέρετε πόσο ακόμη ο οδηγός θα καταφέρει να συγκρατήσει το πόδι του, που πάει από μόνο του προς το γκάζι.")


"6) Κάθε φορά που βγαίνετε από θέση στάσεως ή σταθμεύσεως, να οδηγείτε πολύ προσεκτικά, γιατί μπορεί ανά πάσα στιγμή να παρουσιασθεί ένας πεζός και πρέπει να του παραχωρήσετε την προτεραιότητα."
(Πρέπει να παραχωρήσετε προτεραιότητα; Μα πού ζει ο άνθρωπος;)


"7) Δεν πρέπει να σταματάτε ή να σταθμεύετε σε διάβαση πεζών και σε απόσταση 5 m από αυτήν."
(Άλλο αστείο! Έχετε δει διάβαση που να μην είναι παρκαρισμένη;)


"8) Όταν επιχειρείτε να προσπεράσετε σταματημένο λεωφορείο ή μεγάλο όχημα, οπότε έχετε μειωμένη ορατότητα, να επιβραδύνετε και να ελέγχετε με ιδιαίτερη προσοχή, μήπως κάποιος πεζός επιχειρήσει ξαφνικά να διασχίσει το οδόστρωμα εμπρός από τα οχήματα αυτά."
(Λογικό. Πόσοι το κάνουν;)


"9) Όταν επιχειρείτε ελιγμούς για να πραγματοποιήσετε στάση ή στάθμευση ή προτίθεσθε να ξεκινήσετε από θέση στάσεως ή σταθμεύσεως, να προσέχετε ιδιαίτερα για να μην προκαλέσετε ατύχημα σε πεζό και κυρίως σε μικρά παιδιά."
(Αυτό δεν απευθύνεται στους Ταρζάν που ορμούν να καβαλήσουν το πεζοδρόμιο με το τζιπ ή τη μηχανή τους, θεωρώντας δεδομένο πως οι πεζοί θα παραμερίσουν με την ταχύτητα του φωτός.)


"10) Δεν πρέπει να προσπεράσετε ποτέ άλλο χρήστη του οδοστρώματος, πλησιάζοντας σε κάποια διάβαση πεζών."
(Μα τι λέει ο άνθρωπος; Ποιος έλληνας οδηγός σέβεται διάβαση;)


"11) Να είσθε ιδιαίτερα προσεκτικοί κατά τη διέλευσή σας μπροστά από σχολεία, παιδικούς σταθμούς κλπ., και να συμμορφώνεσθε με τις υποδείξεις των Σχολικών Τροχονόμων."
(Καλά που υπάρχουν κι αυτοί. Αν δεν είχαν τη στολή κι αν δεν υποχρέωναν τ' αυτοκίνητα να σταματήσουν και τα παιδιά να περάσουν σε ομάδες, πόσα παιδάκια θα θρηνούσαμε κάθε χρόνο;)


"12) Να οδηγείτε με αυξημένη προσοχή όταν διέρχεσθε μπροστά από κέντρα διασκεδάσεως, ταβέρνες κλπ., κυρίως τις μεταμεσονύκτιες ώρες, διότι η κίνηση των πεζών μπορεί να είναι απρόβλεπτη."
(Γι αυτούς που βγαίνουν το βράδυ από το κέντρο διασκεδάσεως και πιάνουν αμέσως το τιμόνι για να θερίσουν κόσμο, ούτε λόγος.)


"Η μέριμνα για την οδική ασφάλεια, αποτελεί ευθύνη και των πεζών. Γι’ αυτό ο πεζός:


1) Δεν πρέπει να ξεχνά ποτέ ότι και αυτός υπόκειται στους κανόνες του Κ.Ο.Κ."
(Η μέριμνα για την ασφάλεια των πεζών ανήκει αποκλειστικά στους πεζούς. Αν δεν προστατέψουν αυτοί το τομάρι τους, όσες διατάξεις κι αν έχει ο ΚΟΚ δεν πρόκειται να βοηθήσουν.)


"2) Όταν πρόκειται να διασχίσει το οδόστρωμα, να χρησιμοποιεί μόνον τις καθορισμένες διαβάσεις πεζών, σηματοδοτημένες ή όχι..." 
(Ναι, καλά. Ακόμα κι αν βρεις ελεύθερη τη διάβαση, μην περιμένεις ότι οι οδηγοί θα σταματήσουν).










"...Σε ορισμένες θέσεις (κυρίως δημοσίων έργων) οι πεζοί θα πρέπει να κινούνται στη λωρίδα (ή διάδρομο) που τους έχει ειδικά διατεθεί."
(Εδώ μιλάμε για επιστημονική φαντασία.)


"3) Ο πεζός δεν πρέπει να ξεχνά, ότι, αν εμπλακεί σε ατύχημα με όχημα, οι συνέπειες για την υγεία του και τη σωματική του ακεραιότητα θα είναι τραγικές."
(Πολύ σωστά. Γι αυτό οι οδηγοί αποθρασύνονται. Ξέρουν ότι οι πεζοί δεν έχουν και πολλά περιθώρια - αν θέλουν τη ζωή τους θα κάνουν στην άκρη.)


"4) Ο πεζός θα πρέπει να θυμάται πάντα πως ένα αυτοκίνητο δεν μπορεί να σταματήσει «επί τόπου». Γι' αυτό εάν βλέπει κάποιο όχημα να φθάνει με σχετικά μεγάλη ταχύτητα, να αποφεύγει να διασχίζει το οδόστρωμα, ακόμα και σε διάβαση πεζών."
(Να και μια σωστή συμβουλή. Δυστυχώς, πολλοί πεζοί (παιδιά, υπερήλικες, όσοι δεν οδηγούν) δεν το γνωρίζουν αυτό, ή δε μπορούν να εκτιμήσουν σωστά την ταχύτητα του οχήματος που πλησιάζει. Και πληρώνουν ακριβά για το λάθος τους.)


"5) Αν πεζοί χρησιμοποιούν το οδόστρωμα (λόγω ελλείψεως πεζοδρομίου κλπ.) οφείλουν να βαδίζουν αντίθετα με την κατεύθυνση της κυκλοφορίας και όσο το δυνατόν πλησιέστερα προς το άκρο του οδοστρώματος."
(Επιτέλους, μια ρεαλιστική συμβουλή. Τι γίνεται όμως με τα παιδιά που γυρίζουν από το σχολείο και τους είναι αδύνατον να πηγαίνουν πειθαρχημένα σα στρατιώτες, το ένα πίσω από το άλλο;)



"6) Γενικά πρέπει να ελέγχουν πάντα το οδόστρωμα που επιθυμούν να διασχίσουν και να μην κατεβαίνουν σε αυτό πριν βεβαιωθούν ότι μπορούν να το διασχίσουν με ασφάλεια."
(Μετάφραση: τα αυτοκίνητα έχουν πάντα προτεραιότητα. Αγνοήστε όλους τους άλλους κανόνες και περιμένετε ν' αδειάσει ο δρόμος πριν τολμήσετε να περάσετε απέναντι.)

Κυριακή 16 Οκτωβρίου 2011

Τεμπέληδες

Ευχαριστώ τη Μαμά στο Δρόμο που μου έδωσε αυτό το βήμα για να μιλήσω για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι πεζοί στη γειτονιά μου, αλλά και σ' όλη την Αθήνα και την Ελλάδα γενικότερα.
Θα μιλήσω για στενά ή ανύπαρκτα πεζοδρόμια, για κακοτεχνίες-παγίδες, για εμπόδια πάνω στο πεζοδρόμιο από ιδιώτες ή δημόσιους οργανισμούς, αλλά πάνω απ' όλα θα μιλήσω για το παράνομο παρκάρισμα, αυτή την πληγή που έχει κάνει όλους τους δρόμους αδιάβατους για πεζούς και αυτοκίνητα.
Σ' αυτή, την πρώτη μου ανάρτηση, θα μιλήσω για τους ασυνείδητους που κλείνουν το πεζοδρόμιο από τεμπελιά, επειδή βαριούνται να βάλουν και να βγάλουν το αυτοκίνητο από το γκαράζ. Έτσι κοτσάρουν την αμαξάρα τους κάθετα στο πεζοδρόμιο χωρίς να ιδρώνει το αυτάκι τους αν οι πεζοί θ' αναγκαστούν να βγουν στο δρόμο.
Είναι κρίμα που οι πινακίδες θεωρούνται προσωπικό στοιχείο και δεν επιτρέπεται η δημοσίευσή τους. Αν ήταν στο χέρι μου, θα δημοσίευα όλα τους τα στοιχεία στο δίκτυο για να τους κάνω ρεζίλι. Προς το παρόν, αρκούμαι σε μερικές χαρακτηριστικές φωτογραφίες. Θαυμάστε τις!







Κι άλλη μια Μαμά μαζί μας

Το ιστολόγιό μας καλωσορίζει άλλη μια Μαμά στο Δρόμο, την Αντωνία που ζει σε μια πολύ δύσκολη γειτονιά για τους πεζούς, τον Άγιο Αρτέμιο στο Βύρωνα.
Η Αντωνία είναι παλιά αναγνώστρια του μπλογκ κι έχει προσφέρει αμέτρητες φωτογραφίες, πάντα ανώνυμα. Να όμως που τελικά πείστηκε να αφήσει το παρασκήνιο και να πάρει στα χέρια της το πληκτρολόγιο για να μιλήσει η ίδια για τα προβλήματα της γειτονιάς της.
Καλώς μας όρισες, Αντωνία!