Ο νέος ΚΟΚ και τα πρόστιμα για το κράνος

Με βάση τον νέο, αναθεωρημένο ΚΟΚ, το να μη φοράς κράνος, σημαίνει πρόστιμο 350 ευρώ και αφαίρεση άδειας για 30 ημέρες. Αν υποτροπιάσει, ο παραβάτης θα πληρώσει 1.000 ευρώ και θα χάσει την άδειά του για έξι μήνες. Οι ποινές αυτές διπλασιάζονται σε περίπτωση και δεύτερης υποτροπής. 

Όμως, τι νόημα έχει το πρόστιμο για το κράνος; Όσο και να αυξηθεί, πώς μπορεί να προωθήσει την οδική ασφάλεια, όταν η τροχαία -αφού κόψει το πρόστιμο- αφήνει τον οδηγό να φύγει, οδηγώντας χωρίς κράνος;
Μήπως δεν μπορεί να σκοτωθεί μετά το μπλόκο; Ή μήπως τον προστατεύει η κλήση;
Τι μήνυμα δίνει αυτό;

 

Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο, τουλάχιστον στα μάτια των νέων παιδιών:

Ο Ελληνισμός κινδυνεύει στο αεροδρόμιο

Ξέρετε ποιο είναι το πιο τρομακτικό, το πιο επικίνδυνο σημείο της χώρας; Το αεροδρόμιο. Μάλιστα.

Η κυβέρνηση και τα κανάλια το κρατούν μυστικό, αλλά κάτι πολύ ανησυχητικό συμβαίνει εκεί. Μια άγνωστη ακτινοβολία προκαλεί σοβαρές μεταλλάξεις, ακόμη και σε όποιους απλώς περνούν από εκεί.  Όσοι ταξιδεύουν και περνούν από τα ανιχνευτικά μηχανήματα, ή οι εργαζόμενοι (που εκτίθενται κάθε μέρα στην ακτινοβολία τους) διατρέχουν ανυπολόγιστο κίνδυνο και κανείς δεν κάνει τίποτα γι αυτό.

Δεν με πιστεύετε; Αν δεν φοβάστε να πλησιάσετε, 

Προτεραιότητα και διαβάσεις

Πριν λίγες μέρες κυκλοφόρησε ένα βίντεο από κάμερα ασφαλείας που δείχνει αυτοκίνητο να χτυπά πεζή που περνά διάβαση. Η ανάρτηση δημοσιεύτηκε και στο Facebook και δεν άργησε να προσελκύσει ένα σωρό σχόλια.

Εδώ ο κόσμος καίγεται κι εσείς βάφετε διαβάσεις;

Αυτά τα σχόλια ακούμε από τότε που ο κορωνοϊός και το προσφυγικό έγιναν πρώτο θέμα στις ειδήσεις.

Όταν ξεκινήσαμε, δέκα χρόνια πριν, πάνω στο ξέσπασμα της «κρίσης» και των μνημονίων, τα ίδια έλεγαν: «Εδώ κόσμος πεινάει, παιδιά λιποθυμάνε από την πείνα κι εσείς ασχολείστε με τα πεζοδρόμια;»

Ναι, ασχολούμαστε. Η κρίση δεν

Πάρκαρε σε θέση ΑμεΑ και απαιτεί και 70.000 ευρώ!

Πρόσφατα, μια συμπατριώτισσά μας έκανε παρατήρηση σε οδηγό που άφηνε το αυτοκίνητό του σε θέση ΑμεΑ. Αντί να ζητήσει συγνώμη και να μετακινήσει το αυτοκίνητο, ο οδηγός φέρθηκε με θρασύτητα, εξύβρισε και απείλησε τη γυναίκα (λεπτομέρειες στο δημοσίευμά της).

Όταν εκείνη δημοσιοποίησε το περιστατικό στο Facebook, δέχτηκε μήνυση από τον οδηγό, ο οποίος απαιτεί αποζημίωση 70.000 ευρώ για παραβίαση προσωπικών δεδομένων.

Χαϊδάρι για τους πεζούς: τέσσερα ναι, δύο όχι

Κατά την συγκέντρωσή μας στο Χαϊδάρι, όπου όλοι οι υποψήφιοι δήμαρχοι παρευρέθηκαν, είτε αυτοπροσώπως είτε δια αντιπροσώπων τους, μαζί με πολλούς υποψήφιους/-ες δημοτικούς συμβούλους από όλες τις παρατάξεις, υποσχέθηκαν όλοι-ες ότι θα κάνουν προτεραιότητά τους τα θέματα προσβασιμότητας.
Έπειτα  προχωρήσαμε και σε συλλογή υπογραφών. Συγκεκριμένες δεσμεύσεις για τη δική μας πόλη, για την ποιότητα ζωής και άρση επικινδυνότητας από την αδιαφορία αλλά  ακόμα και  λόγω  υλικών ενεργειών των προηγούμενων και σημερινών δημοτικών αρχών.

Στη πόλη μας έξι υποψήφιοι διεκδικούν το δημαρχιακό θώκο. Οι τέσσερεις ήδη δεσμεύθηκαν υπογράφοντας με προθυμία το σχετικό έγγραφο με προτάσεις που τους παραδώσαμε (με αλφαβητική σειρά οι κ. Ασπρογέρακας, Θεοφίλης, Κέντρης και Σπηλιόπουλος).

Αντίθετα, δύο υποψήφιοι δήμαρχοι, οι κ. Ντηνιακός και Σελέκος δεν δέχονται να δεσμευθούν δια της υπογραφής τους για τα στοιχειώδη, γι αυτά που έχουν υποχρέωση να εφαρμόσουν αν εκλεγούν. Αλλά και ως δημότες και πολίτες έχουμε όλοι υποχρέωση  να υπακούμε και να εφαρμόζουμε τον Νόμο . Και ο ΚΟΚ είναι νόμος  αλλά και οι τοπικές κανονιστικές πράξεις έχουν ισχύ νόμου.

Κανένα ‘Ελεος για τους Πεζούς

Μόνο  τον Ιανουάριο του  2019, με διαφορά μερικών ημερών δύο μαθητές έχασαν τη ζωή τους.  Στο δρόμο από το σχολείο στη Καλαμάτα ο 15χρονος μαθητής, στο δρόμο από το σχολείο στη Κέρκυρα η οκτάχρονη μαθήτρια.  Ακόμα ένας πατέρας φεύγοντας από το σχολείο των παιδιών του.
Στη χώρα που μισό εκατομμύριο νέοι άνθρωποι, έχουν φύγει στο εξωτερικό και το ¼ από αυτούς , δεν επιθυμεί να γυρίσει πίσω.
Στη χώρα που η υπογεννητικότητα αυξάνεται και ο μέσος αριθμός γονιμότητας, παιδιών ανά ζεύγος  είναι 1,26 έναντι 1,49 , του μέσου όρου στην Ευρώπη.
Στη χώρα που προβλέπεται ελάττωση πληθυσμού, τις επόμενες δεκαετίες από 800.000 μέχρι 2.500.000 άτομα.
Σε αυτή τη χώρα τα τροχαία εγκλήματα και οι παρασύρσεις πεζών, είναι στην ημερησία διάταξη. Μόνο  για το πρώτο  εξάμηνο του 2018, Η Ελληνική Αστυνομία αναφέρει 74 παρασύρσεις πεζών, 27% ποσοστό των θανατηφόρων τροχαίων.*
Και δεν είναι μόνο οι νεκροί, είναι και οι άνθρωποι που μένουν μόνιμα με μερική ή ολική αναπηρία.
Απούσα η πολιτεία, η Τροχαία, η Αστυνομία, η Δημοτική Αρχή. Το δικαίωμα του ψηφοφόρου που παρανομεί, κέρδισε το δικαίωμα στο θάνατο του άλλου.



Σε αυτήν τη χώρα και συγκεκριμένα στη πόλη μας, συνάντησα το νεαρό ζευγάρι με τα δίδυμα τους,

Η Κοινή Λογική χάθηκε από τη πόλη μας

μπορείτε να βοηθήσετε ;; ίσως τα σχόλια σας δει και επιστρέψει , ίσως πάλι να΄ναι πολύ αργά για όλους μας.

Σήμερα αποχαιρετούμε μια αγαπημένη παλιά φίλη, τη Κοινή  Λογική, η οποία μας συντρόφευε για πολλά χρόνια. Κανείς δεν γνωρίζει με βεβαιότητα που έχει πάει , το σίγουρο είναι ότι δεν θέλει να επιστρέψει αν δεν αλλάξει η κατάσταση στη πόλη μας. Θα τη θυμόμαστε ως κάποια που μας δίδαξε πολύτιμα μαθήματα όπως αυτά:

Ο φαύλος κύκλος της Οδικής Ασφάλειας

Χτες υποστήριξα ότι πρέπει ν' αποφεύγουμε τις διαβάσεις και να περνάμε το δρόμο απ' όπου μας βολεύει.
Η ανάρτηση προκάλεσε κάμποσα σχόλια, τα πιο πολλά αρνητικά.
Χαίρομαι που με κράξατε.
Ήθελα να προκαλέσω.

Πεζόδρομος, παιδί μου, σημαίνει προσοχή μη μας πατήσουν!

Στην περιοχή Γουδή του Δήμου Αθηναίων, στον πεζόδρομο της οδού Πόντου (μεταξύ των οδών Φαραντάτων και Αγίου Θωμά), βρίσκεται ένα μεγάλο σχολικό συγκρότημα με 3 δημοτικά σχολεία και 3 Νηπιαγωγεία.

Ο πεζόδρομος όμως έχει μετατραπεί από τους οδηγούς σε κάτι μεταξύ παράκαμψης και πάρκινγκ:

  

Αλλαγές στον ΚΟΚ

Μια πρόσφατη νομοθετική πρωτοβουλία προτείνει και αλλαγές σε διατάξεις του ΚΟΚ.

Οι αλλαγές που προτείνονται είναι ένα θετικό βήμα μπροστά, αλλά ένα μικρό και άτολμο βήμα.

Ναι, να αφαιρεθεί η άδεια για ένα διάστημα από όσους οδηγούν μεθυσμένοι. Μα τι θα γίνει με όσους οδηγούν υπό την επήρρεια άλλων ουσιών; Και γιατί να μπορεί ο εισαγγελέας να επιστρέψει την άδεια; Τάχα έπαψε να είναι επικίνδυνος ο δράστης; Δε θα πρέπει να το αποδείξει πρώτα; Δε θα πρέπει πρώτα να περάσει απεξάρτηση και επανεκπαίδευση;

Και καλά, έστω ότι το τροχαίο ήταν "ατύχημα" και "κακιά στιγμή". Η εγκατάλειψη όμως; Είναι ατύχημα να αφήσεις έναν άνθρωπο να πεθάνει στο δρόμο, χωρίς ούτε μια μορφίνη για να μη βασανίζεται;

Ο άνθρωπος που αφήνει τραυματία αιμόφυρτο και φεύγει χωρίς ούτε ένα τηλεφώνημα στο ΕΚΑΒ, δεν είναι άνθρωπος, είναι κτήνος. Για εκείνον το να μην πληρώσει παραπάνω ασφάλιστρα είναι πιο σημαντικό από τη ζωή ενός συνανθρώπου του.

Όχι, δεν είναι πλημμέλημα.

Όχι, σε καμία περίπτωση δεν επαρκούν ποινές 6-12 μηνών (με αναστολή ή εξαγοράσιμες) για τέτοιο έγκλημα.

Παρακαλούμε να συμμετάσχετε στη δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση - λήγει τη Δευτέρα 12 Ιουνίου 2017, 14:00 μ.μ.

Κάντε τη γνώμη σας ν' ακουστεί εδώ: http://www.opengov.gr/ministryofjustice/?p=8236

Μείωση των προστίμων; Ναι, υπό προϋποθέσεις

Εδώ και πολύ καιρό γίνεται συζήτηση για τη μείωση των προστίμων του ΚΟΚ.

Όσοι υποστηρίζουν τη μείωσή τους παρατηρούν ότι «οι τροχονόμοι αντιλαμβάνονται ότι οι πολίτες αδυνατούν να ανταποκριθούν στα χρηματικά πρόστιμα του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, έτσι καταλογίζουν παραβάσεις ηπιότερου χρηματικού κόστους απ΄αυτές που διαπιστώνουν. Η τακτική αυτή προκαλεί μια στρέβλωση του συστήματος παρακολούθησης των τροχαίων παραβάσεων και κυριολεκτικά “τινάζει” στον αέρα το point system.»

Παράβαση ΚΟΚ; Μάθημα οδικής ασφάλειας!

Πριν αρκετό καιρό, ένας χρήστης του Facebook δημοσίευσε την παρακάτω ανάρτηση:

Ηράκλειο, παραμονή πρωτοχρονιάς

Ηράκλειο, Παραμονή Πρωτοχρονιάς, ώρα 7.00 πμ – στον σχεδόν άδειο δρόμο (5 χλμ.) με το αυτοκίνητο για την δουλειά μου μετράω:

11 οδηγούς να περνάνε με κόκκινο πολυσύχναστες διασταυρώσεις,

Διαβάσεις, φανάρια και all time classic... ελληνική νοοτροπία!

Σωστά τα λέει, κι ας είναι από σελίδα για το αυτοκίνητο.

Φάση 1η: “Άντε προχώρα…” φωνάζει εξαγριωμένος ο οδηγός στον πεζό που περνάει από τη διάβαση.
Φάση 2η: Αυτοκίνητο σταματά ριψοκίνδυνα τη κίνηση πάνω στη λεωφόρο Συγγρού για να περάσουν δύο πεζοί.
Φάση 3η: Οδηγός φωνάζει περνώντας “Το παιδί κυρά μου μες στη μέση του δρόμου το έχεις;” και αυτή θιγμένη τον βρίζει και κουνάει το κεφάλι της που φώναξε σε… μια μάνα!

Το έχουμε χάσει λίγο ή εμένα μου φαίνεται;

Φάση 1η:
“Άντε προχώρα…” φωνάζει εξαγριωμένος ο οδηγός στον πεζό που περνάει από τη διάβαση.

Νόμος: Όπου υπάρχει διάβαση, προτεραιότητα έχουν οι πεζοί ο κόσμος να χαλάσει! Ειδικά εάν δεν υπάρχουν φανάρια και παρά μόνο η διάβαση.
Συμπέρασμα: Σε μεγάλα ευρωπαϊκά κράτη (Γερμανία), αλλά ακόμα και σε… μικρότερα (Βουλγαρία!) δε θα δεις να περνάει πεζός από διάβαση και το αυτοκίνητο να κορνάρει ή ο οδηγός να βρίζει για παράδειγμα. Ακόμα χειρότερα να περιμένουν πεζοί σε διάβαση χωρίς φανάρια για να σταματήσουν τα αυτοκίνητα ώστε να καταφέρουν να περάσουν απέναντι.
Στη χώρα μας πλέον αν γίνει το αντίθετο, αν δηλαδή σταματήσεις σε διάβαση για να περάσουν οι πεζοί, σε κοιτάνε περίεργα (οι πεζοί!) και σου γνέφουν και ευχαριστώ. Άσε τους πίσω οδηγούς που δυσανασχετούν επειδή σταμάτησες…
Λάθος: Να κορνάρουμε, φωνάζουμε ή ότι άλλο στα εμπρός αυτοκίνητα που έχουν σταματήσει για να περάσουν οι πεζοί από τη διάβαση.
Σωστό: Να έχουμε υπομονή όταν ο πεζός είναι ηλικιωμένος ή άτομο με ειδικές ανάγκες και να σταματάμε πάντοτε πριν τη διάβαση και όχι επάνω στις λευκές γραμμές.

Φάση 2η:
Αυτοκίνητο σταματά ριψοκίνδυνα την κίνηση πάνω στη Λεωφ. Συγγρού για να περάσουν δύο πεζοί.

Νόμος: Απαγορεύεται η διάσχιση οποιουδήποτε δρόμου από πεζούς εάν δεν υπάρχει διάβαση ή φανάρι και πινακίδα.
Συμπέρασμα: Πάλι καλά που δεν είχαμε καραμπόλα μπροστά στα μάτια μου επειδή δύο κοπελιές δε μπορούσαν να περπατήσουν 100 μέτρα παραπάνω που υπήρχε η διάβαση με το φανάρι της (ε τώρα που τα λέμε είναι και πολλά 100 μέτρα!) και ο πρόθυμος καλός κυριούλης έκοψε τελείως ταχύτητα στη μεσαία λωρίδα και τις άφησε να διασχίσουν τη Λεωφ. Συγγρού τόσο επικίνδυνα. Καθημερινό φαινόμενο βέβαια στους ελληνικούς δρόμους. Το κακό της περίπτωσης ποιο είναι;
Όσοι πεζοί δεν έχουν δίπλωμα οδήγησης! Γιατί; Γιατί εάν δεν υπάρξεις οδηγός να δεις και να τα ζήσεις αυτά, δε μπορείς να καταλάβεις και έπειτα γίνεσαι σίγουρα καλύτερος πεζός (αν έχεις και μια σχετική παιδεία…) εάν πάρεις δίπλωμα.
Ας μάθουμε λοιπόν να σεβόμαστε τους οδηγούς όσο είμαστε πεζοί και τους πεζούς όταν οδηγούμε.
Εκτός λοιπόν από άσχετους οδηγούς που αγνοούν πλήρως τον κώδικα και ξεκινούν τις καλοσύνες σε επικίνδυνους δρόμους, έχουμε και πληθώρα από άσχετους πεζούς που αγνοούν κάθε κίνδυνο.
Λάθος: Και πολύ ριψοκίνδυνο να διασχίζουμε δρόμους (όπως η εθνική οδός για παράδειγμα!) χωρίς διαβάσεις ή φανάρια.
Σωστό: Να διασχίζουμε δρόμους μόνο από τις διαβάσεις και να περιμένουμε να ανάψει το πράσινο ανθρωπάκι (ο Γρηγοράκης κοινώς!) στο φανάρι για να περάσουμε απέναντι.

Φάση 3η: 
Οδηγός φωνάζει περνώντας “Το παιδί κυρά μου μες στη μέση του δρόμου το έχεις;” κι αυτή θιγμένη τον βρίζει και κουνάει το κεφάλι της που φώναξε (και πλήγωσε!)… μια μάνα!

Νόμος: Δεν υπάρχει!
Συμπέρασμα: Είναι απίστευτο αυτό που αντιμετωπίζουμε συχνά. Και ναι, δέχομαι ότι τα πεζοδρόμια είναι ανύπαρκτα πολλές φορές στη χώρα μας αλλά πρώτα προστατεύουμε εμάς και μετά το παιδί μας; Αφήνουμε το παιδάκι ή το καρότσι από την πλευρά του δρόμου; Είμαστε σοβαροί;
Όταν δεν υπάρχουν πεζοδρόμια ή είναι κατειλημμένα από αυτοκίνητα και μηχανές (…) βαδίζετε πάντοτε από την αριστερή πλευρά του δρόμου ώστε να βλέπετε τα αυτοκίνητα και την κίνηση μπροστά σας. Εάν περπατάτε από τη δεξιά πλευρά τα αυτοκίνητα περνούν πίσω σας και δεν έχετε κανένα έλεγχο της κυκλοφορίας, ενώ σίγουρα εμποδίζετε και εκνευρίζετε τα διερχόμενα αυτοκίνητα. Ακόμα πιο προσεκτικοί πρέπει να είστε εάν συνοδεύετε παιδάκι και να το έχετε πάντοτε από την εσωτερική πλευρά του δρόμου (δεξιά σας) για τη μεγαλύτερη ασφάλεια του.
Λάθος: Να διασχίζουμε επικίνδυνους δρόμους ή δρόμους χωρίς πεζοδρόμια και να περπατάμε από την δεξιά πλευρά τους. Έτσι έχουμε πίσω μας τα αυτοκίνητα που περνούν και δεν ελέγχουμε τη κατάσταση.
Σωστό: Να περπατάμε στα πεζοδρόμια και να κρατάμε πάντοτε τα παιδιά σφιχτά από το χέρι έχοντας τα από τη δεξιά πλευρά μας (εσωτερικά).

Το ηθικό δίδαγμα!

Σταματάμε σε όλα τα κόκκινα. Σε όλα όμως! Οδηγοί και πεζοί. Ακόμα και σε αυτά που βλέπουμε ότι κανένας δε πρόκειται να περάσει και είναι 4 η ώρα το πρωί και βαριόμαστε ανελέητα. Δε διασχίζουμε δρόμους χωρίς διάβαση όταν είμαστε πεζοί και σταματάμε πάντοτε σε αυτή όταν είμαστε οδηγοί. Κοινώς, καλό θα ήταν να αποκτήσουμε σιγά σιγά μια καλή συμπεριφορά στο δρόμο, οδηγοί και …πεζοί!

 

Σημείωση: Καλά τα λέει και σωστά. Αλλά αυτό το "Δε διασχίζουμε δρόμους χωρίς διάβαση όταν είμαστε πεζοί" κάπως μου φάνηκε. Δηλαδή στην Αθήνα, όπου το 90% των δρόμων δεν έχουν πουθενά διαγράμμιση, πώς θα βγούμε από το σπίτι; Στη γειτονιά μου ούτε ως το φούρνο της γειτονιάς θα μπορούσαμε να πάμε. Και δε μιλάω καν για την επαρχία. Με λίγα λόγια, αν είσαι πεζός είσαι υποχρεωμένος να κινείσαι παράνομα, αλλιώς δεν κινείσαι καθόλου.

Ασφαλείς και έξυπνες υποδομές για ανασφαλείς και καθυστερημένους πολίτες…

Τις τελευταίες δεκαετίες η ελληνική «εκσυγχρονιστική» πολιτική ταυτίστηκε με την αχαλίνωτη προώθηση της χρήσης του αυτοκινήτου. Ο διπλασιασμός του αριθμού των αυτοκινήτων στην Ελλάδα σε μια δεκαετία θεωρήθηκε δείκτης ανάπτυξης: οι ίδιοι που μας καλούσαν να απολαύσουμε τη χαρά του tuning («φτιαγμένα» αυτοκίνητα), αργότερα μας κατηγορούσαν πως τα αγοράζαμε με δανεικά, ενώ σήμερα σχεδιάζουν να επιβραβεύσουν «συνεπείς φορολογούμενους» με κατασχεμένες Maserati. Η χώρα καταλαμβάνει την πρώτη θέση σε αγορά Porsche Cayenne, διαθέτει τον μεγαλύτερο αριθμό «βαριών φορτηγών» αναλογικά με τον πληθυσμό - και «συμπτωματικά» κατέχει την πρώτη θέση σε θανάτους και τραυματισμούς από τροχαία στην Ευρώπη.
 

Ο δρόμος της ανάπτυξης για την ελληνική και την ευρωπαϊκή ελίτ ονομαζόταν Αυτοκινητόδρομος. Το όχημα, Αυτοκίνητο. Ο σιδηρόδρομος και τα μέσα σταθερής τροχιάς γενικότερα έμπαιναν στην άκρη. Οι ποδηλατόδρομοι και οι πεζόδρομοι, ακόμα περισσότερο.

Το κόστος των δρόμων στην Ελλάδα (Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης, 2009) είναι επταπλάσιο από τον μέσο ευρωπαϊκό, ενώ η χώρα μας είναι πρωταθλήτρια στις χρονικές υπερβάσεις στην παράδοσή τους, σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου (αποτίμηση οδικών έργων σε τέσσερις χώρες, 2013) στην οποία σημειώνεται: «α) Η πλειονότητα των έργων που υποβλήθηκαν σε έλεγχο χαρακτηρίζονταν από ανακριβείς προβλέψεις κυκλοφορίας […] β) Ο τύπος οδού που επελέγη δεν ήταν ο πλέον κατάλληλος για την αντίστοιχη κυκλοφορία: οι αυτοκινητόδρομοι, μακράν δαπανηρότεροι από τις οδούς ταχείας κυκλοφορίας (το μέσο συνολικό κόστος ανά χιλιόμετρο ανέρχεται σε περίπου 11 εκατομμύρια ευρώ για τους αυτοκινητόδρομους και σε 6,2 εκατομμύρια ευρώ, ήτοι 43 % φθηνότερα, για τις οδούς ταχείας κυκλοφορίας), ήταν η προτιμώμενη επιλογή, ακόμα και για τμήματα στα οποία οι κυκλοφοριακές ανάγκες θα μπορούσαν να καλυφθούν με οδούς ταχείας κυκλοφορίας».

Οι αυτοκινητόδρομοι είναι η ακριβότερη επιλογή: προφανώς αυτός είναι ο πρώτος λόγος για την επιλογή τους ως βασική υποδομή. Το φαινόμενο δεν είναι μόνο ελληνικό. Την τελευταία δεκαετία,το ευρωπαϊκό δίκτυο αυτοκινητοδρόμων επεκτάθηκε κατά 27%, ενώ το σιδηροδρομικό μειώθηκε κατά 2%.Οι σιδηρόδρομοι καλύπτουν μόλις το 6% των επιβατικών μεταφορών στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Στην Ελλάδα, βέβαια, αυτό το όραμα απογειώθηκε. Με δεδομένο ένα υποτυπώδες σιδηροδρομικό δίκτυο που άφηνε ακάλυπτη τη δυτική πλευρά της χώρας, οι συντονισμένες δράσεις των ελληνικών κυβερνήσεων όχι μόνο υπέσκαψαν την προοπτική ανάπτυξής του (κατασκευή Γέφυρας Ριου Αντιρριου χωρίς πρόβλεψη σιδηροδρομικής γραμμής), αλλά προχώρησαν στην παραπέρα συρρίκνωσή του, διαλύοντας τις γραμμές Πελλοπονήσου και αποκόπτοντας την χώρα από το εξωτερικό εδώ και τρία χρόνια. Προηγουμένως, οι σιδηρόδρομοι στην Ελλάδα κάλυπταν μόλις το 8% των εμπορευματικών μεταφορών. Σήμερα, είναι αστείο να επιχειρήσουμε να καταγράψουμε ποσοστά.

Ποια είναι η κατάσταση σε σχέση με τους ποδηλατόδρομους, τους πεζόδρομους και τα μέσα σταθερής τροχιάς στις πόλεις; Υπάρχουν ασφαλή δίκτυα ποδηλατοδρόμων και πεζοδρόμων για να μετακινηθεί κανείς χωρίς να απειλείται από κάποιο μηχανοκίνητο μέσο; Υπάρχουν μέσα σταθερής τροχιάς που να καλύπτουν τις μεγάλες αποστάσεις των μεγαλουπόλεων; Η απάντηση είναι γνωστή.

Ζούμε σε μια δημοκρατική χώρα· η δημοκρατία απεχθάνεται τις διακρίσεις. Η ελεύθερη μετακίνηση είναι εγγυημένη. Όλοι μαζί στον δρόμο (και στο πεζοδρόμιο και στον πεζόδρομο), νταλίκες και ποδήλατα, μηχανές και πεζοί, ΙΧ και καροτσάκια — οι ικανοί θα επιβιώσουν…

Στις 9 του Μάη η Ελλάδα, προεδρεύουσα της Ε.Ε. (χορηγός της προεδρίας, η Audi) οργανώνει στο Ζάππειο ημερίδα για την οδική ασφάλεια με θέμα «Ασφαλείς και Έξυπνες Υποδομές». Είναι η ίδια χώρα που διατηρεί όρια ταχύτητας 90 χλμ./ώρα σε δρόμους του αστικού ιστού (Λεωφόρος Συγγρού), που δεν θεωρεί σκόπιμο να κατασκευάσει έναν σύγχρονο ποδηλατόδρομο στον ίδιο δρόμο, που έχει μετατρέψει τους πεζόδρομους σε πάρκινγκ, που μεταθέτει μια δεκαετία την ολοκλήρωση μιας γραμμής μετρό (Θεσσαλονίκη) — σε όποιο σημείο κι αν την κοιτάξεις, σου δίνει ανάγλυφα την αιτιολογία γιατί κατέχει την πρωτοκαθεδρία σε θανάτους και τραυματισμούς από τροχαία εγκλήματα. Ασφαλείς και έξυπνες υποδομές για ανασφαλείς και καθυστερημένους πολίτες…

Υπάρχουν όμως και αισιόδοξα μηνύματα. Την Κυριακή 11 Μάη στις περισσότερες ελληνικές πόλεις θα πραγματοποιηθεί η 7η Πανελλαδική Ποδηλατοπορεία με κεντρικό σύνθημα «Προώθηση του Ποδηλάτου και των Μέσων μαζικής Μετακίνησης-Περιορισμός του Ι.Χ.». Οι ίδιοι οι (ευάλωτοι) χρήστες του δρόμου δείχνουν πώς και πού μπορεί να λυθεί το πρόβλημα.

Tου Γιώργου Κουβίδη, γιατρoύ και μέλους του συλλόγου S.O.S. Τροχαία Εγκλήματα. 

Αναδημοσίευση από εδώ.

Το τρακάρισμα της Μαριάντας Πιερίδη

Η τραγουδίστρια Μαριάντα Πιερίδη είχε σοβαρό τροχαίο στη Γλυφάδα και σώθηκε.
Χαίρομαι όταν ακούω ότι κάποιος γλίτωσε από τροχαίο, αλλά τι στο καλό έκαναν τα ΜΜΕ με το θέμα; Γιατί δε μίλησαν για βασικά ζητήματα;

1ο ζήτημα
"Αγιο είχε η Μαριάντα Πιερίδη! Η όμορφη τραγουδίστρια σώθηκε από θαύμα ..." Μ' αυτά τα λόγια ξεκινά ένα δημοσίευμα για το τροχαίο.
Tο άρθρο περιγράφει το συμβάν με αρκετές λεπτομέρειες (παραβίαση στοπ, τις μάρκες των δύο αυτοκινήτων, κτλ).
Όμως ούτε λόγος για το τι ήταν αυτό που έσωσε την κοπέλα. Φορούσε ζώνη; Είχε αερόσακκο; Ή ήταν απλώς ο άγιος που παρενέβη και φρόντισε να προσγειωθεί στα μαλακά;
Σε μια χώρα με τόσα τροχαία, δε θα ήταν καλό να υπογραμμίζεται η χρήση ζώνης ως σωτήριας, τη στιγμή που πολλοί οδηγοί, ιδίως νέοι, χάνουν τη ζωή τους γιατί δεν τη θεωρούν απαραίτητη;
Το Υπουργείο ή τα κανάλια (μια κοινωνική προσφορά του Χ) θα έπρεπε να δείχνουν διαφημίσεις όπως αυτή....

.... ή αυτή...

 ... και ν' αρπάζουν κάθε ευκαιρία να προωθήσουν το μήνυμα. Χάνονται ζωές επειδή δεν το έχουμε χωνέψει αρκετά.

2ο ζήτημα
Το Smart, το περίφημο Smart. Διαβάζω άλλο άρθρο και, τόσο ο δημοσιογράφος όσο και οι αναγνώστες, δεν παύουν ν' ασχολούνται με το κατά πόσο το αυτοκίνητο του θύματος ήταν επικίνδυνο ή όχι. Κακά τα ψέμματα, ένα Smart είναι λιγότερο ασφαλές από μια Volvo. Αλλά δε μπορούμε όλοι να οδηγούμε Volvo. Δηλαδή, όποιος δεν έχει λεφτά ν' αγοράσει πανάκριβο αμάξι, πρέπει να κλειστεί στο σπίτι;

Κάποιος τόλμησε μάλιστα να πει: 

...για να εισπράξει την αποστομωτική απάντηση:

3ο ζήτημα
Το θέμα δεν είναι αν το "θύμα" οδηγούσε ασφαλές αμάξι, αλλά το ότι κάποια/ος παραβίασε το στοπ. Πόσοι θάνατοι οφείλονται στο ότι κάποιοι από εμάς θεωρούν τον ΚΟΚ και τα σήματά του προαιρετικά; Πόσα δυστυχήματα προκλήθηκαν από ανθρώπους που πίστευαν ότι ξέρουν καλύτερα, ότι είναι πιο μάγκες, και γι αυτό είναι εντάξει να διασχίσουν τη διασταύρωση, να κάνουν την προσπέραση, να ξεπεράσουν το όριο ταχύτητας, να παραβιάσουν το στοπ ή το κόκκινο;
Τα νούμερα της τροχαίας μιλούν από μόνα τους:

57 θύματα σ' ένα χρόνο από παραβίαση προτεραιότητας. Από τον "Ιό" της εφημερίδας των συντακτών, εδώ.

4o ζήτημα
Μπορεί να συμβεί σε όλους μας.
Αν συνέβη σε μια γνωστή τραγουδίστρια, γιατί όχι σ' εμένα, σ' εσάς, στον τάδε υπουργό; Πιστεύετε πως οι παραβάτες κοιτάνε ταυτότητες πριν σ' εμβολίσουν περνώντας με κόκκινο; 

5ο ζήτημα
Γιατί όλοι αδιαφορούμε; Γιατί κανείς δε νοιάζεται, από την κυβέρνηση ως τον περιπτερά;
Εντάξει, οι υπουργοί έχουν αστυνομική συνοδεία να τους καθαρίζει το δρόμο. Περίφημα. Έχουν την ίδια συνοδεία και τα παιδιά τους; Οι γονείς τους; Δε νοιάζονται;


Κι εμείς; Για σκεφτείτε... Από πόσα "παρά τρίχα" έχετε γλιτώσει; Πιστεύετε πως έχετε μαγικό φυλαχτό που σας προστατεύει; Θα πιάσει σίγουρα και την επόμενη φορά;


Όση ώρα διαβάζετε αυτά τα λόγια, αμέτρητοι οδηγοί έχουν περάσει με κόκκινο, έχουν παραβιάσει στοπ, μονοδρόμους κι έχουν κάνει επικίνδυνα προσπεράσματα κι αναστροφές στην εθνική. Την επόμενη φορά μπορεί να βρεθείτε στο δρόμο τους. Πόσο πιστεύετε στην καλή σας τύχη;

Αυτή τη στιγμή που γράφω, χιλιάδες αυτοκίνητα είναι παρκαρισμένα κλείνοντας τα πεζοδρόμια. Πόσοι νέοι που είναι έξω με τους φίλους τους θα τα βρουν μπροστά τους και θ’ αναγκαστούν να πάνε σπίτι περπατώντας στο δρόμο; Πόσοι από αυτούς φορούν ανακλαστικές λωρίδες; Μήπως φορούν μαύρα; Αν ναι, όταν τους χτυπήσει αυτοκίνητο θα πουν κάποιοι πως έφταιγαν όπως ο Αγγελόπουλος;

Εμείς, εσείς, όλοι όσοι παρκάρουν στο πεζοδρόμιο και περιμένουν τα παιδιά τους να επιστρέψουν δεν το σκεφτόμαστε αυτό;

Αδιαφορώντας και σηκώνοντας τους ώμους έχουμε γίνει συνυπεύθυνοι για την κατάσταση. Όχι, δεν είναι εντάξει όταν κάποιος περνά το κόκκινο ή παρκάρει στο πεζοδρόμιο. Οι νόμοι φτιάχτηκαν για την προστασία όλων μας. Κάθε φορά που κάποιοι τους παραβιάζουν παίζουν με τη ζωή των γύρω τους, τη δική μας ζωή. Θα την αφήσουμε στα χέρια τους;

Σουρρεαλισμός στον ΚΟΚ

Σερφάροντας στο δίκτυο, ανακάλυψα μια σελίδα που προσπαθεί, με κάθε ειλικρίνεια, να διδάξει τους σωστούς κανόνες κυκλοφορίας στους οδηγούς.
Οι κανόνες είναι ολόσωστοι, αλλά με δεδομένη την ελληνική πραγματικότητα, αποτελούν πραγματικά μνημεία λογοτεχνίας του παραλόγου.
Δείτε και μόνοι σας (τα σχόλια δικά μου):

"Οι πεζοί, είναι οι περισσότερο τρωτοί χρήστες του δρόμου σε περίπτωση ατυχήματος και δυστυχώς, στη χώρα μας, σχεδόν το 1/4 των νεκρών από τροχαία ατυχήματα είναι πεζοί." 
(Η τραγική αλήθεια)
"Οφείλετε λοιπόν (ως οδηγοί) να αυξήσετε την προσοχή σας, να διευκολύνετε τη μετακίνησή τους και να εγγυηθείτε την ασφάλειά τους. Μην ξεχνάτε ακόμα ότι στους πεζούς περιλαμβάνονται μικρά παιδιά, υπερήλικες, μύωπες ή τυφλοί, βαρήκοοι ή κωφοί κλπ., δηλαδή άτομα με κάποιο μεγαλύτερο ή μικρότερο πρόβλημα, που δικαιούνται το σεβασμό κάθε οδηγού, κάθε σωστού πολίτη. Μην ξεχνάτε τέλος, ότι και εσείς ορισμένες στιγμές είστε πεζοί και απαιτείτε από τους άλλους το σεβασμό στην κυκλοφορία σας ως πεζοί. Θυμηθείτε επίσης ότι ορισμένες φορές κάποιοι πεζοί, κυρίως τα παιδιά, μπορεί να είναι απρόβλεπτοι στην κίνησή τους στο δρόμο."
(Ωραία όλα αυτά, αλλά ποιος ακούει;)


"Η σωστή συμπεριφορά σας ως οδηγού προς τον πεζό σημαίνει:


1) Όταν πλησιάζετε σε διάβαση πεζών πρέπει να επιβραδύνετε και να σταματήσετε, αν είναι απαραίτητο, για να περάσουν οι πεζοί." 
(Πείτε μου, πού το έχετε δει αυτό; Οι διαβάσεις χωρίς φανάρι είναι σα να μην υπάρχουν. Οι πεζοί στέκουν και περιμένουν και μόνο όταν ακινητοποιηθούν τα οχήματα τολμούν να περάσουν.)

"2) Όταν περνάτε κοντά από κάποιον πεζό να αφήνετε πάντα απόσταση 1 m τουλάχιστον."
(Πού; Σε θεόστενους δρόμους με ανύπαρκτα πεζοδρόμια;)

"3) Εάν το οδόστρωμα είναι βρεγμένο και υπάρχουν λακκούβες με νερό, προσέχετε ώστε να μην τον βρέξετε."
(Εδώ γελάμε!)

"4) Όταν κάποιος πεζός αρχίζει να διασχίζει το οδόστρωμα, του παραχωρείτε την προτεραιότητα, 
(κι άλλο ανέκδοτο)

ακόμα και αν διασχίζει το οδόστρωμα έξω από τη διάβαση."
(πρέπει να πούμε ότι, ευτυχώς, υπάρχουν κάποιοι φιλεύσπλαχνοι οδηγοί.)

"5) Να μη διακόπτετε ποτέ την πορεία μιας ομάδας πεζών τη στιγμή που διασχίζει κάθετα το οδόστρωμα, όσο και αν βιάζεσθε, όσο και αν χρειασθεί να περιμένετε."
(Εδώ θα έπρεπε να γράψει: "Πεζοί τρέξτε να περάσετε όσο το δυνατόν γρηγορότερα, γιατί δεν ξέρετε πόσο ακόμη ο οδηγός θα καταφέρει να συγκρατήσει το πόδι του, που πάει από μόνο του προς το γκάζι.")

"6) Κάθε φορά που βγαίνετε από θέση στάσεως ή σταθμεύσεως, να οδηγείτε πολύ προσεκτικά, γιατί μπορεί ανά πάσα στιγμή να παρουσιασθεί ένας πεζός και πρέπει να του παραχωρήσετε την προτεραιότητα."
(Πρέπει να παραχωρήσετε προτεραιότητα; Μα πού ζει ο άνθρωπος;)


"7) Δεν πρέπει να σταματάτε ή να σταθμεύετε σε διάβαση πεζών και σε απόσταση 5 m από αυτήν."
(Άλλο αστείο! Έχετε δει διάβαση που να μην είναι παρκαρισμένη;)

"8) Όταν επιχειρείτε να προσπεράσετε σταματημένο λεωφορείο ή μεγάλο όχημα, οπότε έχετε μειωμένη ορατότητα, να επιβραδύνετε και να ελέγχετε με ιδιαίτερη προσοχή, μήπως κάποιος πεζός επιχειρήσει ξαφνικά να διασχίσει το οδόστρωμα εμπρός από τα οχήματα αυτά."
(Λογικό. Πόσοι το κάνουν;)


"9) Όταν επιχειρείτε ελιγμούς για να πραγματοποιήσετε στάση ή στάθμευση ή προτίθεσθε να ξεκινήσετε από θέση στάσεως ή σταθμεύσεως, να προσέχετε ιδιαίτερα για να μην προκαλέσετε ατύχημα σε πεζό και κυρίως σε μικρά παιδιά."
(Αυτό δεν απευθύνεται στους Ταρζάν που ορμούν να καβαλήσουν το πεζοδρόμιο με το τζιπ ή τη μηχανή τους, θεωρώντας δεδομένο πως οι πεζοί θα παραμερίσουν με την ταχύτητα του φωτός.)

"10) Δεν πρέπει να προσπεράσετε ποτέ άλλο χρήστη του οδοστρώματος, πλησιάζοντας σε κάποια διάβαση πεζών."
(Μα τι λέει ο άνθρωπος; Ποιος έλληνας οδηγός σέβεται διάβαση;)


"11) Να είσθε ιδιαίτερα προσεκτικοί κατά τη διέλευσή σας μπροστά από σχολεία, παιδικούς σταθμούς κλπ., και να συμμορφώνεσθε με τις υποδείξεις των Σχολικών Τροχονόμων."
(Καλά που υπάρχουν κι αυτοί. Αν δεν είχαν τη στολή κι αν δεν υποχρέωναν τ' αυτοκίνητα να σταματήσουν και τα παιδιά να περάσουν σε ομάδες, πόσα παιδάκια θα θρηνούσαμε κάθε χρόνο;)

"12) Να οδηγείτε με αυξημένη προσοχή όταν διέρχεσθε μπροστά από κέντρα διασκεδάσεως, ταβέρνες κλπ., κυρίως τις μεταμεσονύκτιες ώρες, διότι η κίνηση των πεζών μπορεί να είναι απρόβλεπτη."
(Γι αυτούς που βγαίνουν το βράδυ από το κέντρο διασκεδάσεως και πιάνουν αμέσως το τιμόνι για να θερίσουν κόσμο, ούτε λόγος.)

"Η μέριμνα για την οδική ασφάλεια, αποτελεί ευθύνη και των πεζών. Γι’ αυτό ο πεζός:


1) Δεν πρέπει να ξεχνά ποτέ ότι και αυτός υπόκειται στους κανόνες του Κ.Ο.Κ."
(Η μέριμνα για την ασφάλεια των πεζών ανήκει αποκλειστικά στους πεζούς. Αν δεν προστατέψουν αυτοί το τομάρι τους, όσες διατάξεις κι αν έχει ο ΚΟΚ δεν πρόκειται να βοηθήσουν.)


"2) Όταν πρόκειται να διασχίσει το οδόστρωμα, να χρησιμοποιεί μόνον τις καθορισμένες διαβάσεις πεζών, σηματοδοτημένες ή όχι..." 
(Ναι, καλά. Ακόμα κι αν βρεις ελεύθερη τη διάβαση, μην περιμένεις ότι οι οδηγοί θα σταματήσουν).

"...Σε ορισμένες θέσεις (κυρίως δημοσίων έργων) οι πεζοί θα πρέπει να κινούνται στη λωρίδα (ή διάδρομο) που τους έχει ειδικά διατεθεί."
(Εδώ μιλάμε για επιστημονική φαντασία.)

"3) Ο πεζός δεν πρέπει να ξεχνά, ότι, αν εμπλακεί σε ατύχημα με όχημα, οι συνέπειες για την υγεία του και τη σωματική του ακεραιότητα θα είναι τραγικές."
(Πολύ σωστά. Γι αυτό οι οδηγοί αποθρασύνονται. Ξέρουν ότι οι πεζοί δεν έχουν και πολλά περιθώρια - αν θέλουν τη ζωή τους θα κάνουν στην άκρη.)


"4) Ο πεζός θα πρέπει να θυμάται πάντα πως ένα αυτοκίνητο δεν μπορεί να σταματήσει «επί τόπου». Γι' αυτό εάν βλέπει κάποιο όχημα να φθάνει με σχετικά μεγάλη ταχύτητα, να αποφεύγει να διασχίζει το οδόστρωμα, ακόμα και σε διάβαση πεζών."
(Να και μια σωστή συμβουλή. Δυστυχώς, πολλοί πεζοί (παιδιά, υπερήλικες, όσοι δεν οδηγούν) δεν το γνωρίζουν αυτό, ή δε μπορούν να εκτιμήσουν σωστά την ταχύτητα του οχήματος που πλησιάζει. Και πληρώνουν ακριβά για το λάθος τους.)

"5) Αν πεζοί χρησιμοποιούν το οδόστρωμα (λόγω ελλείψεως πεζοδρομίου κλπ.) οφείλουν να βαδίζουν αντίθετα με την κατεύθυνση της κυκλοφορίας και όσο το δυνατόν πλησιέστερα προς το άκρο του οδοστρώματος."
(Επιτέλους, μια ρεαλιστική συμβουλή. Τι γίνεται όμως με τα παιδιά που γυρίζουν από το σχολείο και τους είναι αδύνατον να πηγαίνουν πειθαρχημένα σα στρατιώτες, το ένα πίσω από το άλλο;)

"6) Γενικά πρέπει να ελέγχουν πάντα το οδόστρωμα που επιθυμούν να διασχίσουν και να μην κατεβαίνουν σε αυτό πριν βεβαιωθούν ότι μπορούν να το διασχίσουν με ασφάλεια."
(Μετάφραση: τα αυτοκίνητα έχουν πάντα προτεραιότητα. Αγνοήστε όλους τους άλλους κανόνες και περιμένετε ν' αδειάσει ο δρόμος πριν τολμήσετε να περάσετε απέναντι.)