Οι δήμαρχοι-μάγοι που εξαφανίζουν πεζοδρόμια ως νέοι "David Copperfield" - το παράδειγμα του Δήμου Χαϊδαρίου

Υπάρχει ένας άτυπος κανόνας. Κανένας «μάγος» δεν αποκαλύπτει τα μυστικά του, ποτέ.

Τι κάνεις όμως στη περίπτωση που ένας δικαστής ζητάει την αλήθεια για ένα «μαγικό κόλπο» , κατά τη διάρκεια του οποίου τραυματίσθηκε ένας πολίτης;

Ιερά Οδός μετ' εμποδίων

Όπως έχουμε ήδη πει, την Κυριακή περπατάμε στην Ιερά Οδό γιατί η κατάσταση είναι επικίνδυνη.
Πόσο επικίνδυνη;
Μιλήσαμε ήδη για τις δυσκολίες πρόσβασης στο Βοτανικό (Διομήδειο) Κήπο.
Σ' αυτό το άρθρο θα μιλήσουμε για την κατάσταση στο κομμάτι της Ιεράς Οδού που έχει -θεωρητικά- πεζοδρόμιο, δηλαδή από το σταθμό του Μετρό ως εκεί που αρχίζει ο Κήπος.
Όχι ότι χρειάζεται να πει κανείς πολλά - οι εικόνες μιλούν από μόνες τους.

Στο δρόμο για το σπίτι

Κάτω απ' τον καυτό ανοιξιάτικο ήλιο, μαμά και κόρη επιστρέφουν σπίτι, κάθε μια φορτωμένη με τα δικά της βάρη.
Και, όπως έχει γίνει φυσικό στην Ελλάδα, η μαμά και η κόρη περπατούν στη μέση του δρόμου. Η άκρη είναι κατειλημμένη από τα αυτοκίνητα, που είναι παρκαρισμένα δίπλα (ή πάνω) σ' ένα πεζουλάκι γεμάτο νερατζιές και κολώνες που περνιέται για "πεζοδρόμιο".
Και, όπως είναι φυσικό στην Ελλάδα της τυφλής και αμερόληπτης δικαιοσύνης, ο νόμος θεωρεί υπαίτιο τροχαίου τον πεζό αν κινείται στην άσφαλτο.
Γιατί το ανεχόμαστε;

Εφαρμογή προκαλεί τους χρήστες της να «ρεζιλέψουν» όσους παρκάρουν παράνομα

Μια νέα εφαρμογή που αναπτύχθηκε από τη ρωσική διαδικτυακή εφημερίδα «The Village» εκμεταλλεύεται τις δυνατότητες της τεχνολογίας για να ταπεινώσει οδηγούς που παρκάρουν παράνομα.
Το «Parking Douche» είναι μια εφαρμογή για τους ρώσους χρήστες Android smartphones που αναλαμβάνει να «ρεζιλέψει» όσους οδηγούς έχουν την κακή συνήθεια να παρκάρουν επάνω σε πεζοδρόμια, στροφές, διαβάσεις και γενικώς σε σημεία όπου η στάθμευση απαγορεύεται.
Η εφαρμογή ζητά από τους χρήστες της να τραβήξουν δυο φωτογραφίες του οχήματος, μία που να δείχνει τις ανεπαρκείς δεξιότητες των παραβατών στο παρκάρισμα και μία στην οποία θα πρέπει να φαίνεται καθαρά η πινακίδα κυκλοφορίας του οχήματος.
Στη συνέχεια μετατρέπει τη φωτογραφία της πινακίδας σε κείμενο, ενώ οι χρήστες μπορούν να επιλέξουν τον τύπο και το χρώμα του οχήματος.
Με τη χρήση του ενσωματωμένου GPS των συσκευών, το Parking Douche σημειώνει ακόμα και την ακριβή θέση του παράνομα παρκαρισμένου αυτοκινήτου. Αφού «ανεβάσουν» τα δεδομένα στην ιστοσελίδα της εφημερίδας, αυτά εμφανίζονται και μέσα στην εφαρμογή, σε μορφή λίστας παράνομα σταθμευμένων οχημάτων.

Μάλιστα η Village βρήκε έναν αρκετά πρωτότυπο τρόπο να προκαλέσει τους χρήστες της να μοιραστούν τις φωτογραφίες αυτές στο διαδίκτυο, ρεζιλεύοντας έτσι τους ασυνείδητους οδηγούς. Αφού φωτογραφήσουν ένα όχημα, οι χρήστες ξεκινούν να λαμβάνουν διαφημίσεις της Village και άλλων συνεργαζόμενων ιστοσελίδων, με μορφή «pop-up».
Οι διαφημίσεις αυτές δείχνουν μεταξύ άλλων το μοντέλο του οχήματος που φωτογράφησαν, την πινακίδα κυκλοφορίας του και το χρώμα του και εμφανίζουν ένα μήνυμα της μορφής «αυτός ο βλάκας σας ενοχλεί εδώ όπως σας ενοχλούσε και στην τάδε οδό».
Προκειμένου να σταματήσουν να εμφανίζονται αυτά τα pop-ups, θα πρέπει να «καταδώσουν» τον ασυνείδητο οδηγό, κάνοντας «share» τις φωτογραφίες που έβγαλαν στο Facebook!
Μάλιστα λόγω της αυξημένης ζήτησης από χρήστες κινητών στο Ηνωμένο Βασίλειο, τις ΗΠΑ, την Ιαπωνία και την Γερμανία, η ιστοσελίδα έκανε την εφαρμογή της open-source προκειμένου να χρησιμοποιηθεί και σε αυτές τις χώρες.
Το Parking Douche κυκλοφορεί δωρεάν στο Play Store αλλά προς το παρόν απευθύνεται μόνο σε χρήστες από την Ρωσία. Δεν μπορούμε καν να φανταστούμε την απήχηση που θα έχει αν κυκλοφορήσει ποτέ στην Ελλάδα.
Το άρθρο και η φωτογραφία από εδώ.

Η αφίσσα του χωριάτη

Κατεβήκαμε απ' το χωριό, πιάσαμε δυο ευρώ στο χέρι και νομίζουμε πως κάτι κάνουμε.
Έλα όμως που ιδέα δεν έχουμε πώς να ζήσουμε σε μια πόλη.
Δεν έχουμε καταλάβει ότι σε μια πόλη με χιλιάδες, εκατομμύρια κατοίκους, δε μπορούμε να κάνουμε ό,τι κάναμε στο χωριό.
Δεν πετάμε τα σκουπίδια μας όπου λάχει γιατί δεν έχει χώμα για να γίνουν λίπασμα και μιλάμε χαμηλόφωνα, γιατί δεν είμαστε πια στο βουνό.
Τέλος, δεν παρκάρουμε το αγροτικό (συγνώμη, πολυμορφικό) όπου βρούμε, γιατί μπορεί στο χωριό να έχουμε ένα σοκάκι για όλους, στην πόλη όμως έχουμε το δρόμο για τα οχήματα και τα πεζοδρόμια για τους πεζούς.
Ντροπιάστε τους!
Δείξτε τους ότι η συμπεριφορά τους είναι συμπεριφορά αγροίκου, όχι καλλιεργημένου ανθρώπου.
Δείξτε το και στους περαστικούς, που ανέχονται τέτοια συμπεριφορά.

Διπλή δράση στο Κέντρο της Αθήνας

Στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Εβδομάδας Κινητικότητας, την Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου, περπατάμε στο κέντρο της Αθήνας.

Σ’ αυτό το χώρο που θα έπρεπε να είναι βιτρίνα της πόλης αλλά και της χώρας, η μετακίνηση των πεζών είναι από δύσκολη ως αδύνατη, ενώ οι χώροι που τους ανήκουν δικαιωματικά καταπατούνται και παραβιάζονται συστηματικά.
Στις 4 το απόγευμα, θα ξεκινήσουμε από το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων, στην Ακαδημίας (Στάση Μετρό Πανεπιστήμιο). Θα ανέβουμε τα στενά πεζοδρόμια της Ασκληπιού, κι αφού περάσουμε τον πεζόδρομο της Δερβενίων, τις οδούς Σόλωνος, Σίνα, Ακαδημίας και Αμερικής και τους πεζόδρομους Βαλαωρίτου και Βουκουρεστίου, θα καταλήξουμε στο Σύνταγμα, την καρδιά της πόλης. Εκεί ο νόμος θα έπρεπε να εφαρμόζεται παραδειγματικά, αντίθετα όμως κυριαρχεί η απόλυτη αναρχία. Μεγάλος αριθμός οδηγών παραβιάζει συστηματικά το κόκκινο φανάρι θέτοντας σε κίνδυνο τους πεζούς, ενώ οι διαβάσεις χωρίς σηματοδότη είναι σα να μην υπάρχουν καθόλου.

Ξεκινώντας από τις 6 το απόγευμα, η ομάδα μας θα παρατηρεί τις διαβάσεις της πλατείας Συντάγματος, επιβραβεύοντας τους οδηγούς που τηρούν τον ΚΟΚ.
Σας καλούμε μαζί μας να διαπιστώσετε τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι πεζοί σε κάθε βήμα, να διασχίσετε ακατάλληλα ή κατειλημμένα πεζοδρόμια, να διασχίσετε μια διάβαση ασφαλείς.
Σας καλούμε επίσης να δείτε μαζί μας πως η παρανομία δεν είναι ο κανόνας σ’ αυτή την πόλη, όσο κι αν φαίνεται πως είναι με μια πρώτη ματιά.
Σας καλούμε να δείτε πόσοι οδηγοί, σε πείσμα των συνοδηγών τους, σε απόλυτη αντίθεση με το γενικευμένο χάος γύρω τους, εξακολουθούν να κυκλοφορούν νόμιμα και σωστά, οδηγώντας με σεβασμό στους γύρω τους, είτε αυτοί είναι βρίσκονται σε όχημα είτε όχι.
Το πρώτο μας ραντεβού είναι στις 4 μμ μπροστά από το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων.
Το δεύτερο ραντεβού μας είναι στις 6 μμ στην Πλατεία Συντάγματος.
Σας υπενθυμίζω και την άλλη μας δράση, την ξενάγηση του Σαββάτου, 22 του μήνα. Δείτε εδώ.

Ενημέρωση: οι δύο δράσεις μας έγιναν με επιτυχία. Παραθέτουμε φωτογραφίες:

Η αφίσσα του φραγκοφονιά

Μπορεί να μη με έχετε δει για καιρό, αλλά είμαι εδώ και παρακολουθώ τα πάντα.
Μαμά το ξέρεις και θα το ξαναπώ, καλή η εκπαιδευτική προσέγγιση, αλλά πιάνει μόνο σε ανθρώπους που έχουν τσίπα και μυαλό.
Υπάρχουν όμως και οι άλλοι.
Έχω βαρεθεί ν' ακούω δικαιολογίες του τύπου 'πού να βρω να παρκάρω', 'δυο λεπτά θα κάνω', 'δεν έχει θέση' κλπ.
Όποιος έχει λεφτά ν' αγοράσει και να συντηρεί ένα αυτοκίνητο σήμερα, σίγουρα έχει λεφτά να πληρώσει ασφάλεια, πάρκινγκ, και τη βενζίνη για να κάνει δυο γύρους παραπάνω. Αν δεν έχει, να παραδώσει τις πινακίδες του στην Εφορία, όπως έκαναν τόσοι άλλοι.
Αυτός που αφήνει αμάξι ή μηχανή στο πεζοδρόμιο δεν είναι παρά ένας φτηνιάρης που τσιγγουνεύεται τον κόπο ή το χρήμα. Κι αν πράγματι δεν έχει θέσεις, τότε τσιγγουνεύεται να πάρει ταξί για να πάει και νά ρθει σαν κύριος, χωρίς να καβαλάει πεζοδρόμια και να κλείνει διαβάσεις. Κι αν είσαι τόσο σούπερ που δεν καταδέχεσαι το ταπεινό ταξί, τότε νοίκιασε μια λιμουζίνα να τους θαμπώσεις όλους. Μήν περιμένεις να θαμπωθούμε με τη τζιπάρα σου στο πεζοδρόμιο. Το μόνο που αποδεικνύεις παρκάροντας στο τζάμπα είναι η καρμιριά σου.
Γι αυτό έφτιαξα αυτή την αφίσσα, για να τους ξεμπροστιάσουμε, να καταλάβουν όλοι πόσο φτηνιάρηδες είναι πραγματικά όλοι αυτοί που αφήνουν τα κάρα τους όπου βρουν. Κι αν το χωνέψουμε όλοι πόσο υπέρτατη ξεφτίλα είναι να παρκάρεις στο πεζοδρόμιο, τότε κάτι θα γίνει.
Κατεβάστε, τυπώστε και κολλήστε την παντού.

Παρκάρισμα στο πεζοδρόμιο του πρωθυπουργού!

Για τα παράνομα παρκαρίσματα που κλείνουν το πεζοδρόμιο έχουμε πει πολλές φορές.
Για την αστυνομία που αδιαφορεί για το φαινόμενο, επίσης.
Αλλά ότι η αστυνομία θα αδιαφορούσε για παράνομα παρκαρισμένα αυτοκίνητα που κλείνουν το πεζοδρόμιο του Πρωθυπουργού, το περιμένατε; Φανταστείτε κάποιον ν' αφήνει το αυτοκίνητό του μπροστά στο λευκό οίκο ή την Πρωθυπουργική κατοικία στη Downing Street;
Κι όμως.
Φαίνεται πως αν το αυτοκίνητο είναι κάποιου σημαίνοντος προσώπου - άλλη μια απόδειξη πως η ισονομία στην Ελλάδα είναι άπιαστο όνειρο και πως ο νόμος μετριέται αλλιώς για κάποιους που είναι "πιο ίσοι" από τους άλλους.

Διαβάστε το δημοσίευμα της "Ζούγκλας" κι αν δε σας αρκεί η φωτογραφία του αυτοκινήτου δίπλα στο φυλάκιο του φρουρού, δείτε και το βίντεο, στο τέλος του άρθρου.

Παράβαση του ΚΟΚ έξω από το σπίτι του Πρωθυπουργού

Πρώτη καταχώρηση: Τρίτη, 31 Ιουλίου 2012, 14:27

Όταν λέμε ότι θέλουμε να αλλάξουμε την Ελλάδα και να την κάνουμε καλύτερη πρέπει να το εννοούμε. Ένα από τα τεράστια προβλήματα της χώρας μας είναι αυτό που αφορά την κυκλοφορία των οχημάτων με ανεκπαίδευτους οδηγούς που απλά παρκάρουν όπου βρουν, πετούν τσιγάρα και σκουπίδια από το παράθυρο, οδηγούν στη ΛΕΑ (Λωρίδα Έκτακτης Ανάγκης) κ.ά. Όλο αυτό το σκηνικό συμβαίνει διότι δεν υπάρχει η κατάλληλη παιδεία, άρα πολύ απλά ο καθένας κάνει αυτό που πιστεύει ότι είναι το σωστό. Με λίγα λόγια περιμένουμε από αυτούς που γνωρίζουν να δίνουν το παράδειγμα ούτως ώστε να καταφέρουμε να γίνουμε καλύτεροι.

Δυστυχώς όμως τίποτα δεν αλλάζει και κυρίως όσον αφορά την οδηγική παιδεία του Έλληνα. Τρανταχτό παράδειγμα αυτό που μπορείτε να παρακολουθήσετε στο παρακάτω video όπου διακρίνεται ο δρόμος που βρίσκεται το σπίτι του Πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά. Στο συγκεκριμένο δρόμο και ενώ υπάρχουν δεκάδες αστυνομικοί, οι περαστικοί οδηγοί παρκάρουν ακόμα και πάνω στα πεζοδρόμια κάνοντας αδύνατη την μετακίνηση πεζών, ΑΜΕΑ και μαμάδων με καροτσάκια. Με λίγα λόγια όταν έξω από το ίδιο το σπίτι του Πρωθυπουργού παρκάρουνε παράνομα και κανένας δεν του κάνει έστω και μία παρατήρηση, τότε για ποιό λόγο οι υπόλοιποι πολίτες που πληρώνουν και ένα σκασμό φόρους (συν τέλη κυκλοφορίας, έκτακτες εισφορές κ.λπ) να μην παρανομούν όπου τους βολεύει;

Και εν τέλει, ένας πολίτης τον οποίο έχουν γράψει στην περιοχή για παράνομο παρκάρισμα, βλέποντας αυτό το video  γιατί να μην επισκεφτεί τον διοικητή της Τροχαίας και να απαιτήσει να του σβήσουν την κλήση;

Δείτε το σχετικό video.


Επιμέλεια: Βασίλης Γ. Σαρημπαλίδης

Σκέψεις για ένα σχόλιο

Τις προάλλες είχα δημοσιεύσει ένα βίντεο που βρήκα τυχαία στο you tube. Το βρήκα εξαιρετικά διασκεδαστικό, αλλά μια αναγνώστρια είχε διαφορετική γνώμη:

Κυριακή, 20 Νοεμβρίου 2011
Τυφλή στο δρόμο - απίστευτο βίντεο

Δείτε αυτό το βιντεάκι και γελάστε μαζί μου:

Υποτίθεται ότι παίζεις ηλεκτρονικό παιχνίδι. Η πίστα είναι οι δρόμοι της Αθήνας και "άβαταρ" σου μια τυφλή κοπέλα. [...]

1 σχόλια:

ephee είπε...

Πραγματικά γέλασες; Εγώ ήρθα στη θέση της, και φοβήθηκα, και ντράπηκα.

Πώς μπορεί δυο άνθρωποι να βλέπουν το ίδιο πράγμα και ν' αντιδρούν τόσο διαφορετικά;

Γιατί εκείνη το βρήκε τρομακτικό και δυσάρεστο ενώ εγώ διασκεδαστικό;

Άρχισα να σκέφτομαι...

Δε φοβήθηκα, γιατί υποθέτω πως το έχω συνηθίσει. Κάθε μέρα περνούν δίπλα μας ξυστά οδηγοί που δεν ξέρω τι έχουν πιεί, τι έχουν καπνίσει, αν μιλούν στο κινητό, ή αν έχουν νεύρα γιατί καβγάδισαν στο σπίτι. Μια στραβοτιμονιά αρκεί για να κάνει εμένα και τα παιδιά σάντουιτς, ανάμεσα στον προφυλακτήρα του διερχόμενου και το φτερό του παρκαρισμένου. Μια λάθος εκτίμηση αρκεί για να τσακίσει τα λατρεμένα τους κορμάκια. Αυτός είναι ο καθημερινός μου εφιάλτης. Δε θα σας περιγράψω την εικόνα που κάνει την καρδιά μου να σταματά κάθε φορά που περνά η σκέψη από το μυαλό μου. Η ζωή μας κρέμεται στα χέρια κάθε άγνωστου που κρατά τιμόνι. Δε μπορώ να κάνω τίποτα γι αυτό και η αδυναμία αυτή με τρελλαίνει. Αλλά δε μπορώ να κλειδώσω τα παιδιά στο σπίτι - πρέπει να πάμε στο σχολείο, στο πάρκο, στο σούπερ-μάρκετ. Και για να πάμε εκεί, πρέπει να βγούμε στο δρόμο.

Έπειτα είναι η ντροπή. Γιατί να ντραπώ; Όσο δεν παρκάρω στο πεζοδρόμιο και δεν κατεβάζω τα σκουπίδια όταν ο κάδος είναι φίσκα, δεν έχω λόγο. Σίγουρα, δε νοιώθω περήφανη όταν δείχνω τη χώρα μας σε φίλους από το εξωτερικό, αλλά δε σκοπεύω ν' αρχίσω να ντρέπομαι για κάτι που δεν έχω κάνει.

Έτσι, ο φόβος κι η ντροπή δεν είναι επιλογές - τουλάχιστον για μένα. Τι μένει; Μόνο δύο εναλλακτικές: ή  προσπερνάς ανασηκώνοντας τους ώμους ή αγανακτείς κι ανασηκώνεις τα μανίκια. Προτίμησα τη δεύτερη - αυτό το μπλογκ δεν είναι παρά ένα μέρος της προσπάθειας ν' αλλάξω τα πράγματα.

Όμως γιατί δεν αγανάκτησα όταν είδα την κοπέλα να υποφέρει τα πάνδεινα για να περάσει δύο τετράγωνα; Ίσως έχω συνηθίσει. Ή απλά, είδα τους πόντους να μαζεύονται στην οθόνη και μου φάνηκε τόσο αταίριαστο που δε μπόρεσα να μη γελάσω. Είδα τη φάτσα της να πρασινίζει όταν μύρισε το χέρι που ακούμπησε στον κάδο και κούνησα το κεφάλι με κατανόηση. Στο τέλος την είδα να "κλέβει" όταν άνοιξε την πόρτα του παρκαρισμένου και πέρασε από την άλλη και χάρηκε η καρδιά μου. Κατά βάθος θα ήθελα κι εγώ να κάνω το ίδιο σε κάθε παρκαρισμένο που βρίσκω στο δρόμο μου. Αλλά δυστυχώς, στην πραγματική ζωή, δεν έχεις "cheat".

Η Αθήνα της Ντροπής

Μια πολύ ενδιαφέρουσα ματιά στην Αθήνα του σήμερα:

Επαγγελματικοί και προσωπικοί λόγοι μου προσφέρουν την ευκαιρία να ταξιδεύω συχνά, κυρίως στο εξωτερικό. Όποτε είναι εφικτό, ταξιδεύουμε οικογενειακώς.

Με το μωρό έξι μηνών έχουμε περπατήσει αλύπητα, με το καρότσι φυσικά, στο κεντρικό Λονδίνο αλλά και στα περίχωρα. Το ίδιο και στο Παρίσι, τις Βρυξέλλες, το Ρότερνταμ, το  Άμστερνταμ, την Μπανγκόκ, τη Λευκωσία, το Μπαχρέιν, τη Νάπολι, το Μιλάνο, τις Κάννες  και αλλού.

Απέχει πολύ το Άμστερνταμ, από την Αθήνα; Ρωτήστε ένα μωρό σε καρότσι. 

Αθήνα, πόλη κατά του έρωτα!

Παρίσι - η πόλη του έρωτα.
Παρά τη βροχή, τη συννεφιά και το ψοφόκρυο, το Παρίσι, είναι η πόλη των ερωτευμένων.
Η Αθήνα, με τις λιακάδες της και το γλυκό της κλίμα, δεν είναι.
Γιατί;
Γιατί οι ερωτευμένοι ν' αγκαλιάζονται στα κρύα και βρεγμένα παγκάκια του Σηκουάνα αντί να χαίρονται τα φιλιά κάτω από την Ακρόπολη;

Θα σας πω γιατί:

Γιατί στο Παρίσι μπορείς να περπατήσεις με το ταίρι σου χέρι-χέρι, στην Αθήνα όχι.
Θέλετε αποδείξεις;

Ορίστε, τεράστιοι, αχανείς πεζόδρομοι, για να περπατούν αμέριμνοι, με θέα το πιο γνωστό μνημείο της πόλης.

Εσείς ξέρετε κανέναν τέτοιο δρόμο εδώ;

Για να δούμε πού περπατούν οι δικοί μας ερωτευμένοι:

Στην όχθη του Ιλισσού, χέρι με χέρι δίπλα στο ναό της Αρτέμιδος Αγροτέρας (Ναι, αρχαίο μνημείο είναι αυτό δίπλα στα τσιμέντα και τ' αυτοκίνητα. Ποιος θα το φανταζόταν, ε;)

Στο κέντρο, ανάμεσα στις κολώνες.

 Πηγαίνοντας για περίπατο στην Αρεοπαγίτου ή να δουν το Νέο Μουσείο Ακροπόλεως (ναι, αυτό είναι, στο βάθος του δρόμου. Όσο για το δρόμο - βιτρίνα σωστή. Live your myth in Greece.)

Στην Πλάκα.

Στη Σόλωνος.

Στη Χαριλάου Τρικούπη.

Πείτε μου, πού είδατε εσείς χώρο για να περάσουν αγκαζέ ή κρατημένοι χέρι-χέρι;

Και το κερασάκι στην τούρτα: Στο Παρίσι, αν κουραστούν να περπατούν, τα ζευγαράκια θα βρουν ένα παγκάκι να καθίσουν. 

Εδώ θα πρέπει να το ψάξουν πολύ, γιατί παγκάκια δεν υπάρχουν στους δρόμους και τις πλατείες. Κι αν βρουν ένα, θα είναι κάπως έτσι, σπασμένο και τυλιγμένο στο σκουπιδαριό:

Τεμπέληδες

Ευχαριστώ τη Μαμά στο Δρόμο που μου έδωσε αυτό το βήμα για να μιλήσω για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι πεζοί στη γειτονιά μου, αλλά και σ' όλη την Αθήνα και την Ελλάδα γενικότερα.
Θα μιλήσω για στενά ή ανύπαρκτα πεζοδρόμια, για κακοτεχνίες-παγίδες, για εμπόδια πάνω στο πεζοδρόμιο από ιδιώτες ή δημόσιους οργανισμούς, αλλά πάνω απ' όλα θα μιλήσω για το παράνομο παρκάρισμα, αυτή την πληγή που έχει κάνει όλους τους δρόμους αδιάβατους για πεζούς και αυτοκίνητα.
Σ' αυτή, την πρώτη μου ανάρτηση, θα μιλήσω για τους ασυνείδητους που κλείνουν το πεζοδρόμιο από τεμπελιά, επειδή βαριούνται να βάλουν και να βγάλουν το αυτοκίνητο από το γκαράζ. Έτσι κοτσάρουν την αμαξάρα τους κάθετα στο πεζοδρόμιο χωρίς να ιδρώνει το αυτάκι τους αν οι πεζοί θ' αναγκαστούν να βγουν στο δρόμο.
Είναι κρίμα που οι πινακίδες θεωρούνται προσωπικό στοιχείο και δεν επιτρέπεται η δημοσίευσή τους. Αν ήταν στο χέρι μου, θα δημοσίευα όλα τους τα στοιχεία στο δίκτυο για να τους κάνω ρεζίλι. Προς το παρόν, αρκούμαι σε μερικές χαρακτηριστικές φωτογραφίες. Θαυμάστε τις!

Η χτεσινή πορεία

Για άλλη μια φορά κατεβήκαμε στους δρόμους για να διεκδικήσουμε το χώρο που δικαιωματικά μας ανήκει – χώρους στους οποίους οι πεζοί θα μπορούν να κινούνται με άνεση και ασφάλεια.

Στην προσυγκέντρωση μπροστά από το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων, μερικοί από τους διοργανωτές της πορείας από το Σύλλογο ΠEZH, ψήνονται κάτω από το δυνατό ήλιο.

Οι υπόλοιποι βρήκαμε καταφύγιο στη σκιά, περιμένοντας ν’ αρχίσει η πορεία.

Μαζί μας και μαθητές της Ιονίου Σχολής, που ήρθαν με ενθουσιασμό να βοηθήσουν. Σήκωναν πανό, έσπρωχναν καροτσάκια και μοίραζαν εικονικές κλήσεις στους παράνομα παρκαρισμένους και ενημερωτικά έντυπα στους περαστικούς.

Η νεότερη διαδηλώτριά μας ήταν μόλις δυόμισι μηνών και κίνησε την προσοχή του φακού χωρίς να κουνήσει το δαχτυλάκι της.

Η πορεία ξεκίνησε διασχίζοντας την Ακαδημίας κι έπειτα κατευθύνθηκε προς την Πανεπιστημίου μέσω της οδού Ομήρου.

Συνεχίσαμε στη Σταδίου, περνώντας μπροστά από το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο (παλιά Βουλή).

Περάσαμε την πλατεία Συντάγματος κι έπειτα στρίψαμε στην οδό Μητροπόλεως.

Αυτό το τελευταίο τμήμα της πορείας έγινε στο οδόστρωμα, με τη συνοδεία της αστυνομίας.

Όχι ότι διακόψαμε την κυκλοφορία δηλαδή. Όπως βλέπετε περιμέναμε υπομονετικά να προχωρήσουν τα αυτοκίνητα που είχαν ακινητοποιηθεί στο δρόμο. 

Αυτό και μόνο αποδεικνύει περίτρανα ότι στην Αθήνα τελικά πηγαίνεις πιο γρήγορα με τα πόδια, παρά με αυτοκίνητο.

Η πορεία μας κατέληξε στο Μοναστηράκι όπου αποχαιρετιστήκαμε ως την επόμενη δράση μας.

Πώς ήταν η πορεία μας;

Στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής μας περπατήσαμε στα άνετα πεζοδρόμια του κέντρου.

Ακόμα κι εκεί όμως συναντήσαμε προβλήματα:

Ράμπες με σκαλοπάτια ή απότομες κλίσεις

Διαβάσεις κατειλημμένες από παρκαρισμένα οχήματα

Διαβάσεις όπου οι οδηγοί δε σταματούσαν να περάσουμε αλλά κοκκάλωναν απρόθυμα όταν έβλεπαν ότι είχαμε αστυνομική συνοδεία.

 Και φυσικά παντού, παράνομα παρκαρισμένα αυτοκίνητα και μηχανές

Οι εθελοντές της Ιονίου δεν παρέλειπαν φυσικά ν’ αφήνουν εικονικές κλήσεις σε όλους τους παραβάτες – ίσως αυτό ευαισθητοποιήσει μερικούς από αυτούς.

Περισσότερο όμως από όλα χρειάζεται ενημέρωση των πολιτών και πιέσεις προς τις αρχές που ως τώρα αδιαφορούν για τα δικαιώματα των πεζών.

Είμαστε ακόμα στην αρχή. Έχουμε ακόμη πολλές πορείες και πολλά ακόμη να κάνουμε. Μπορεί ο δρόμος φαίνεται μακρύς, όμως σημασία έχει ότι δε σηκώνουμε τους ώμους, ούτε εγκαταλείπουμε την προσπάθεια.

Ραντεβού λοιπόν στην επόμενη εκδήλωση!