Διαδηλώσαμε!

Η πρώτη μας διαδήλωση είναι γεγονός! Στις 8 Μαΐου, ημέρα της μητέρας, δεν περιοριστήκαμε σε λουλούδια και γλυκά, αλλά κάναμε κάτι για τα παιδιά μας, διεκδικήσαμε κάτι καλύτερο γι αυτά.

Βρεθήκαμε στις 11 το πρωί στο Σύνταγμα. Οι μαμάδες και οι Athenistas άρχισαν να μαζεύονται και γέμισε η πλατεία γονείς, καρότσια και παιδιά.

Η ώρα περνούσε και τα παιδιά άρχισαν να βαριούνται. Οι πιο τολμηροί άρχισαν να εξερευνούν, με τους γονείς ξωπίσω τους. Κάποιοι ανακάλυψαν τη βιτρίνα του Τερκενλή....

Στο μεταξύ έφτασε η ώρα της πείνας. Άρχισαν ν' ανοίγουν τα τάπερ και να βγαίνουν τα κουταλάκια...

Επιτέλους, οι εκπρόσωποι του δήμου έχουν φτάσει, δεν περιμένουμε άλλους. Ετοιμαζόμαστε και ξεκινάμε...

Κατεβαίνουμε την πλατεία κι από την πρώτη στιγμή στο δρόμο, στη διάβαση της Κ. Σερβίας, αντιμετωπίζουμε προβλήματα. Δεν είναι μόνο ο ευσυνείδητος οδηγός που κλείνει τη διάβαση, αλλά η ράμπα στο τέλος της διάβασης, που μόνο ράμπα δεν είναι.

Τα προβλήματα είναι περισσότερα για τους φίλους μας με τα αναπηρικά αμαξίδια. Ενώ στην αρχή της Καραγεώργη Σερβίας τα πεζοδρόμια είναι αρκετά φαρδιά και οι ράμπες σχετικά άνετες, μόλις περάσουμε τη Νίκης, τα πράγματα σκουραίνουν.

Τα αμαξίδια αναγκάζονται να βγουν στο δρόμο, ενώ είναι αδύνατο ν' ανέβουν το πεζοδρόμιο μπροστά στην Αξαρλιάν για να περάσουν τον πεζόδρομο.

Ούτε στον πεζόδρομο μπορούμε να περάσουμε. Ο δρόμος είναι κλεισμένος από δύο παρκαρισμένα. Η καλύτερη ατάκα της ημέρας ανήκει στην καταστηματάρχισσα που είχε παραγγείλει το φορτηγό για την ανακαίνιση του μαγαζιού της. Όταν οι εκπρόσωποι του δήμου της είπαν να πάρει το φορτηγό "αφού βλέπετε, περνούν άνθρωποι με αμαξίδια," η κυρία απάντησε: "Μα καλά, είναι ανάγκη να περάσουν από τον πεζόδρομο;"

Η παρέα μας συνεχίζει με κατεύθυνση τη Μητρόπολη.

Σ' έναν από τους πιο κεντρικούς (και τουριστικούς) δρόμους της Αθήνας βρίσκουμε σπασμένες ράμπες κι ένα σωρό κακοτεχνίες.
Οι εκπρόσωποι του δήμου παραδέχονται ότι έχουμε σε όλα δίκιο και κρατούν σημειώσεις. Τι να σου κάνει όμως ένα τόσο δα μπλοκάκι... Κατάστιχο χρειάζεται και να δούμε αν θα τα χωρέσει όλα....

Τέλος όλοι σταματούμε μπροστά στη Μητρόπολη. Εκεί ανανεώνουμε το ραντεβού μας για τον επόμενο μήνα.

Έπειτα διαλυόμαστε και οι μαμάδες κατευθυνόμαστε προς τον Εθνικό Κήπο για να συζητήσουμε.

Όμως ο κήπος είναι τεράστιος και είχε εκδηλώσεις. Όσοι βρέθηκαν εκεί πέρασαν καλά, αλλά από συζήτηση δεν καταφέραμε και πολλά! ;)

Εννοείται πως θα συνεχίσουμε να διεκδικούμε με πείσμα το αυτονόητο: χώρο για να κινούμαστε όλοι ασφαλείς.

Να είστε όλες/οι καλά και προσοχή στους δρόμους.
(για περισσότερες φωτογραφίες, βλ. στη σελίδα των Athenistas.

Μαμάδες στο Δρόμο και στη Βουδαπέστη

Δεν είμαστε οι μόνες μαμάδες που ταλαιπωρούμαστε σε πόλεις σχεδιασμένες για ευκίνητους ενήλικες.

Χτες ανακάλυψα τυχαία τις Μαμάδες της Βουδαπέστης: είναι μαχητικές, μπόλικες, έχουν πιασάρικο όνομα και οργανώνουν εκδήλωση σήμερα!

Καλή τους επιτυχία!

Δράση στο κέντρο της Αθήνας!

Αυτή την Κυριακή, 8 Μαΐου 2011, στις 11 το πρωί, ελάτε όλες και όλοι στο Σύνταγμα, μπροστά στο σταθμό του Μετρό, με παιδιά και καρότσια.

Οι Athenistas και οι Μαμάδες στο Δρόμο συναντούν τον επικεφαλής της Δημοτικής Αστυνομίας του Δήμου Αθηναίων για να τον ενημερώσουμε για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι γονείς με καρότσια στους δρόμους της πόλης.

Μετά, θα κάνουμε μαζί του μια βόλτα γύρω από το Σύνταγμα για να του δείξουμε τα χάλια των πεζοδρομίων.

Έπειτα, όσοι/όσες θέλουν θα πάμε στον Εθνικό Κήπο όπου θ’ αμολήσουμε τα παιδιά να παίξουν ενώ εμείς θα γνωριστούμε και θα κουβεντιάσουμε.

Σας περιμένουμε!

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ελάτε με το Μετρό και αποφύγετε τα επιφανειακά μέσα. Αυτή την Κυριακή έχει προγραμματιστεί πανελλαδική ποδηλατοπορεία, ενώ υπάρχουν και εκδηλώσεις στον Εθνικό Κήπο και αλλού για τη Γιορτή της Μητέρας.

Ενημέρωση: Η δράση μας πραγματοποιήθηκε. Για λεπτομέρειες, κάντε κλικ εδώ.

Μαμά στο δρόμο Νο. 7

Άλλο ένα καροτσάκι με παιδί στο δρόμο.

Μα καλά, τι σκέφτεται η ευλογημένη η γυναίκα;

Τρελλάθηκε;

Ή απλά αδιαφορεί γιατί ο δρόμος είναι μικρός και τ' αυτοκίνητα πάνε αργά;

Για κοιτάξτε προσεκτικότερα:

 Από τη μια πλευρά του δρόμου το πεζοδρόμιο είναι κλεισμένο από ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο.
Από την άλλη, ένας σωρός άμμου κλείνει εντελώς το πεζοδρόμιο.

Στο βάθος του δρόμου, φαίνονται κι άλλα αυτοκίνητα που κλείνουν το πεζοδρόμιο.

Έτσι η ταλαίπωρη γυναίκα, μη μπορώντας να κάνει διαφορετικά, το παίρνει απόφαση και πηγαίνει στη δουλειά της από το δρόμο, όπως όλα τα τροχοφόρα.

Ας ελπίσουμε ότι οι διερχόμενοι θα δείξουν την απαιτούμενη προσοχή.

Αποδομημένη Μαμά

Πρόσφατα με κάλεσαν σε μια εκδήλωση με τίτλο "Αποδομημένη Μαμά"και με παρακάλεσαν να γράψω λίγα λόγια για την εκδήλωση.
Στην αρχή, ομολογώ, με ξένισε ο τίτλος: τι θα πει "Αποδομημένη Μαμά";
Ακούγεται παράξενο και ελαφρώς δυσάρεστο, κάτι σαν ψυχιατρική νόσος ή τίτλος κυβιστικού πίνακα.

Έπειτα σκέφτηκα πως, αφού δεν ξέρω τι είναι "Αποδομημένη μαμά" ας πιάσω το θέμα από την άλλη:

Τι στην ευχή είναι μια "δομημένη μαμά";

Μια μαμά που τα έχει όλα υπό έλεγχο; Που καταφέρνει τα πάντα; Που δεν κάνει λάθος ποτέ;
Μήπως είναι μια μαμά που προλαβαίνει τα πάντα, και τα κάνει όλα τέλεια;
Μια μαμά που το σπίτι της αστράφτει, που προκαλεί το φθόνο των συναδέλφων στη δουλειά της, που ανατρέφει τα παιδιά της με τις πιο σύγχρονες αρχές της παιδιαγωγικής, πάντα ψύχραιμη, σοφή και μειλίχια, που μαγειρεύει τέλεια, που στο τέλος της μέρας μοιάζει με φωτομοντέλο όταν στρώνει το τραπέζι για ένα τέλειο ρομαντικό δείπνο;

Αν αυτές είναι οι "δομημένες μαμάδες" τότε καλύτερα να δηλώσω από τώρα πως δεν είμαι τέτοια.

Αντίθετα, τα πιάτα στοιβάζονται συχνά στο νεροχύτη και τα ασιδέρωτα στο καλάθι, αργώ στη δουλειά και δεν είμαι πάντα συνεπής, τρέχω συνέχεια και πάντα κάτι δε θα προλάβω, έχω διαβάσει βιβλία παιδαγωγικής, αλλά δεν καταφέρνω πάντα να διατηρώ την ψυχραιμία μου, τα λαδερά μου δεν είναι σαν της γιαγιάς και δεν έχω φτιάξει ποτέ ντολμαδάκια, στο τέλος της μέρας τα μαλλιά μου είναι ανάκατα και φοράω ένα μακό μπλουζάκι στολισμένο με σημάδια από μαρκαδόρο μπροστά και λίγο εμετάκι του μωρού στην πλάτη, το βραδινό είναι ξαναζεσταμένο μεσημεριανό και, αν τυχόν αρχίσει να γίνεται ρομαντική η κατάσταση, το μωρό κλαίει και πρέπει να το θηλάσω.

Αν η "δομημένη μαμά" είναι η τέλεια, ιδεώδης μαμά της διαφήμισης, ενώ η "αποδομημένη" το αντίθετο, τότε ναι, είμαι κι εγώ μια "Αποδομημένη Μαμά"

Και θα προσπαθήσω να είμαι εκεί, στο Jockeys' club, το Σάββατο 7/5 για να γνωρίσω κι άλλες μαμάδες σαν κι εμένα. Εσείς θα 'ρθείτε; Σίγουρα, κάτι θα βρούμε να συζητήσουμε.

Καλή Πρωτομαγιά!

Καλό μήνα σε όλους και καλή Πρωτομαγιά!

Δεκαετία Δράσης για την Οδική Ασφάλεια

Όλοι γνωρίζουμε ότι τα τροχαία θερίζουν.
Κάθε κοινότητα, κάθε κοινωνική ομάδα πληρώνει την ευκολία της μετακίνησης θυσιάζοντας τα παιδιά της - δεν υπάρχει χρονιά χωρίς θύματα.
Τα τροχαία αποτελούν τη 10η αιτία θανάτου παγκοσμίως. Κάθε χρόνο υπολογίζεται πως περίπου 1, 3 εκατομμύρια άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους στην άσφαλτο, αριθμός που υπολογίζεται να αυξηθεί σε 1,9 εκατομμύρια ως το 2020, λόγω της αύξησης του αριθμού των οχημάτων στις αναπτυσσόμενες χώρες. Περίπου 20-50 εκατομμύρια ακόμη άνθρωποι τραυματίζονται κάθε χρόνο, πολλοί από αυτούς σοβαρά.

Είναι ασύλληπτο το μέγεθος της οδύνης που προκαλούν τόσοι θάνατοι, τραυματισμοί και αναπηρίες σε όλο το μήκος και το πλάτος της γης.

Οι έλληνες οδηγοί

Πάσχα και Πρωτομαγιά.
Οι μέρες της εξόδου, οι μέρες των τροχαίων στους εθνικούς δρόμους.
Οι φωτογραφίες που δημοσιεύω είναι από μια διαφημιστική εκστρατεία που έγινε το φθινόπωρο.
Δε νομίζω πως άλλαξε κάτι στην οδική μας συμπεριφορά, εσείς;
Αντίθετα, κάθε σαββατοκύριακο, γιορτή, τριήμερο θρηνούμε θύματα.
Και εκατοντάδες άλλα θύματα τις καθημερινές, που ποτέ δεν αναφέρουν τα δελτία ειδήσεων.
Πέρα από χίλια δυο άλλα, αυτή η χώρα χρειάζεται πολύ καλύτερη εκπαίδευση των οδηγών και πολύ λιγότερους οδηγούς στους δρόμους.
Αμφιβάλλει κανείς;
Να είστε όλοι καλά και ασφαλείς στους δρόμους.

Κι άλλο απίθανο καρότσι!

Δεν ξέρω για 'σας, αλλά εμένα μ' έχει παρασύρει το κλίμα των ημερών.
Δε μπορώ να γράψω για προβλήματα και ταλαιπωρίες.
Θα σας διασκεδάσω μ' άλλο ένα απίθανο καρότσι, αυτή τη φορά για έξι παιδιά.
Ποιά θα ήθελε να το δοκιμάσει;

Και του χρόνου

Και του χρόνου!
Καλά να περάσετε όπου κι αν είστε, στην πόλη ή την εξοχή.

Καλές ανοιξιάτικες βόλτες σε μαμάδες, μπαμπάδες και παιδιά!

Καλό Πάσχα!

Kαλό Πάσχα σε όλους!

Καλά να περάσετε όπου κι αν είστε, όπου κι αν πάτε.
Καλές ανοιξιάτικες βόλτες σε μαμάδες, μπαμπάδες και παιδιά!
Κι άμποτε να δουν ανάσταση και οι ταλαίπωρες μαμάδες που διανύουν δεκαετίες παθών στους ελληνικούς δρόμους και τα πεζοδρόμια.

Παλιατζής

Ο παλιατζής βρήκε κάτι να φορτώσει στην καρότσα του.
Αυτό που δε βρήκε όμως ήταν πού να παρκάρει το ημιφορτηγάκι.
Γι αυτό το έβαλε στο πρώτο άνοιγμα που βρήκε, κάθετα στο πεζοδρόμιο, έτσι ώστε να μη χωρά να περάσει κανείς.
Τώρα θα μου πείτε "Γιατί αγανακτείς με το φτωχό τον παλιατζή; Εσύ δεν έχεις δημοσιεύσει φωτογραφία με αστυνομικό αυτοκίνητο παρκαρισμένο με τον ίδιο ακριβώς τρόπο;"
Σωστά.
Αφού δίνουν το παράδειγμα οι αρχές, τι περιμένω να κάνουν οι πολίτες;

Μοσχάτο

Η οδός Θεσσαλονίκης, στο Μοσχάτο, έχει μετατραπεί σ' ένα τεράστιο υπαίθριο πάρκινγκ.

Σε όλο σχεδόν το μήκος του δρόμου, το πεζοδρόμιο που βρίσκεται δίπλα στις γραμμές του Ηλεκτρικού είναι μονίμως κατειλημμένο από αυτοκίνητα.

Εντάξει, το ένα πεζοδρόμιο έχει καταργηθεί.

Τι γίνεται με το άλλο;

Για να δούμε από πού πρέπει να περάσει ο πεζός...

Οι δρόμοι της Λάρισας

Εντελώς απροσδόκητα, ψάχνοντας για κάτι άλλο, έπεσα πάνω σ' αυτή την ανάρτηση από τη Λάρισα. Ο συνάδελφος ιστολόγος φαίνεται να έχει μαζέψει όλα τα δεινά που βασανίζουν τους πεζούς στους ελληνικούς δρόμους: στενά κι αδιάβατα πεζοδρόμια, εμπόδια, παρκαρισμένα οχήματα, περίπτερα και εμπορεύματα, μπάζα και σκουπίδια.
Θαυμάστε αυτή την υπέροχη συλλογή που θα μπορούσε να είναι από κάθε ελληνική πόλη:
(Οι φωτογραφίες είναι δικές του, οι λεζάντες δικές μου. Ας με συγχωρήσει, αλλά δε νομίζω πως μας νοιάζει το όνομα των δρόμων. Για να δείτε την αρχική ανάρτηση, πατήστε εδώ.)

Παλιό σπίτι και εξίσου παλιό πεζοδρόμιο. Στενό κι αδιάβατο, από τον καιρό που οι γιαγιάδες κάθονταν στο πεζουλάκι βλέποντας τα παιδιά να παίζουν. Τότε όμως δεν υπήρχαν αυτοκίνητα:

Τυπική περίπτωση φθαρμένου πεζοδρομίου, που δε δυσκολεύει τους υγιείς, είναι όμως επικίνδυνο για τυφλούς και ηλικιωμένους και αδιάβατο από παιδικά και αναπηρικά καροτσάκια:

Έργα. Άλλος ένας εργολάβος καταλαμβάνει το πεζοδρόμιο σα να είναι η δική του προσωπική μάντρα για την αποθήκευση κάθε είδους υλικών. Ξύλα, καδρόνια και ένα σωρό άλλες παγίδες, χωρίς καμία μέριμνα για τους πεζούς. Αν ήμασταν Αμερική, ο άνθρωπος θα είχε χρεωκοπήσει από τις μηνύσεις. Φαίνεται όμως να ξέρει πως εδώ η δικαιοσύνη δε λειτουργεί ούτε με σπρωξιές:

Η οικοδομή καινούρια, με πυλωτή, αλλά το πεζοδρόμιο παλιού τύπου, θεόστενο. Ποιά πολεοδομία έδωσε την άδεια; Και σα να μην έφτανε αυτό, η ΔΕΗ κοτσάρει τυπικά τις κολώνες της όπου τη βολεύει, χωρίς καμία έγνοια για την προσβασιμότητα του πεζοδρομίου:

Πεζοδρόμιο κλεισμένο εντελώς από περίπτερο, ψυγείο και δέντρο:

Άλλο ένα θεόστενο πεζοδρόμιο παλιού τύπου:

Ένα σύγχρονο, φαρδύ πεζοδρόμιο με άφθονο χώρο - ο οποίος όμως φιλοξενει τις πραμάτειες δύο τουλάχιστον διαφορετικών καταστημάτων:

Άλλο ένα καλό πεζοδρόμιο, αυτή τη φορά κατεστραμμένο από μια ράμπα παρκαρίσματος με απαράδεκτη κλίση:

Πεζοί στο δρόμο γιατί άλλος ένας εργολάβος θεώρησε το πεζοδρόμιο χώρο αποθήκευσης υλικών:

Tα παιδιά στη Λάρισα μαθαίνουν από μικρά σωστή κυκλοφοριακή αγωγή: η θέση τους είναι στο δρόμο, δίπλα στ' αμάξια:

Περίπτερο, ψυγεία, ψαροκασέλες. Πού αλλού; Στο πεζοδρόμιο:

Φράγματα έργων που κλείνουν το πεζοδρόμιο. Λήψη από τη μια...

...και από την άλλη πλευρά:

Ένα πεζοδρόμιο που θα ήταν θαυμάσιο, αν ο κάδος και οι δύο κολώνες είχαν τοποθετηθεί με λογικό τρόπο:

Κι άλλο ένα πεζοδρόμιο κατειλημμένο από εμπορεύματα και τον απαραίτητο κάδο:

Συνεχίζουμε με εξωφρενικά παρκαρίσματα. Εδώ μετατρέπουν το δρόμο σε σοκάκι:

Εδώ έχουμε ένα τυπικό νεοελληνικό διπλό: ένα παρκαρισμένο κλείνει το δρόμο στους πεζούς, ενώ ένα άλλο (το άσπρο φορτηγό), διπλοπαρκαρισμένο, κλείνει το δρόμο στους οδηγούς:

Κι άλλο ένα ωραίο, άνετο παρκάρισμα στο πεζοδρόμιο:

Ένα διατηρητέο με μάντρα που κλείνει το χώρο για την εκτέλεση έργων αναπαλαίωσης. Οι ρυθμιστικές πινακίδες δείχνουν περισσή φροντίδα για τα οχήματα, από πού όμως θα περάσουν οι πεζοί;

Το ίδιο κτίριο από την άλλη:

Δε σας βλέπω να ξαφνιάζεστε καθόλου. Αναρωτιέμαι γιατί. Σε άλλες χώρες, τέτοιες εικόνες θα προκαλούσαν κατάπληξη και θα κατέληγαν στο δίκτυο με τίτλο "τα πιο τρελλά πεζοδρόμια" ή κάτι παρόμοιο. Γιατί όχι κι εδώ;

Νέο έντυπο για πεζούς

Ο πεζός δεν έχει και πολλά όπλα στη διάθεσή του: η αστυνομία αδιαφορεί, κι όλα τα νόμιμα μέσα κοστίζουν χρόνο, χρήμα κι έχουν αμφίβολο αποτέλεσμα.

Οι πεζοί όμως έχουν φωνή και μπορούν να απαιτήσουν τα δικαιώματά τους, με διάφορους τρόπους. Πάρτε για παράδειγμα αυτή την εικόνα, δημιούργημα του "Πάνθηρα" Long John Silver:

Μπορείτε να την τυπώσετε (σε απλό χαρτί ή αυτοκόλλητο) και να την αφήσετε στο παρμπρίζ του επόμενου αυτοκινήτου που θα βρείτε παρκαρισμένο στο πεζοδρόμιο.

Το αυτοκίνητο δε θα εξαφανιστεί από εκεί, αλλά εσείς θα νιώσετε καλύτερα - είναι κάτι σαν εικονικό χαστούκι στον ασυνείδητο. Όσοι άλλοι περάσουν από εκεί θα σκάσουν σίγουρα ένα χαμογελάκι κι αν δεν έχουν ακούσει για την υπόθεση θα ενημερωθούν.

Όσο για τον οδηγό, ίσως να το σκεφτεί δύο φορές πριν ξαναπαρκάρει σε χώρο πεζών.

Κι ας μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν κι ένα σωρό άλλα έντυπα με τα οποία μπορείτε να νουθετήσετε, να φιλοτιμήσετε ή να προσβάλλετε ασυνείδητους οδηγούς.

Διαλέξτε αυτό που σας ταιριάζει!

Αφήστε με να φύγω

Το διπλοπαρκάρισμα έχει γίνει καθημερινό φαινόμενο.
Πόσες φορές έχετε κολλήσει στη στροφή;
Πόσες φορές έχει κολλήσει το λεωφορείο μπροστά σας;
Πόσες φορές έχετε ξυπνήσει από απελπισμένα κορναρίσματα;

Είναι τόσο συνηθισμένο, που για τον οδηγό αυτού του αυτοκινήτου, ο μόνος τρόπος να μπορέσει να πάει στη δουλειά του το πρωί ήταν να ειδοποιήσει τους γείτονές του να μην τον κλείσουν παρκάροντας.

Απίστευτη αθηναϊκή καθημερινότητα...