Ο σεξισμός της ελληνικής πόλης

Περπατάμε στο δρόμο γιατί η κοινωνία μας είναι σεξιστική.
Αν οι γυναίκες στην Ελλάδα ήταν ισότιμες με τους άντρες τους, τα πεζοδρόμιά μας (μεταξύ άλλων) θα ήταν καλύτερα.

Ακούγεται ακραίο;
Παρατραβηγμένο;
Φεμινιστικές υπερβολές;
Είμαι σίγουρη ότι πολλοί θα διαμαρτυρηθείτε.
Διαβάστε όμως λίγο παρακάτω και θα δείτε πως δεν έχω άδικο.

Να πίνεις και να οδηγείς

Να πίνεις και να οδηγείς.
Δύο πινάκια πριν από εμένα σήμερα στην Ευελπίδων εκδικάστηκε τυπική, συνήθης υπόθεση οδήγησης υπό την επήρεια αλκοολ.
Ένας άνδρας γύρω στα 40 ήπιε λίγο παραπάνω προ πενταετίας, έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου του και πέρασε στο αντίθετο ρεύμα. Στην αίθουσα μπήκε, για να καταθέσει, ο τύπος που δέχθηκε τη συνέπεια της απόφασης του ως άνω.

Καθισμένος σε αναπηρικό καροτσάκι χωρίς πόδια πια, ο 26χρονος τότε παθών και ες αεί πάσχων, προσπάθησε να περιγράψει τη σύγκρουση από την οποία η ζωή του βγήκε μη αναστρέψιμα αλλαγμένη.

Πεζόδρομος, παιδί μου, σημαίνει προσοχή μη μας πατήσουν!

Στην περιοχή Γουδή του Δήμου Αθηναίων, στον πεζόδρομο της οδού Πόντου (μεταξύ των οδών Φαραντάτων και Αγίου Θωμά), βρίσκεται ένα μεγάλο σχολικό συγκρότημα με 3 δημοτικά σχολεία και 3 Νηπιαγωγεία.

Ο πεζόδρομος όμως έχει μετατραπεί από τους οδηγούς σε κάτι μεταξύ παράκαμψης και πάρκινγκ:

  

Τι σημαίνει αμέλεια;

Κάνεις αναστροφή ενώ υπάρχει απαγορευτικό σήμα. Σκοτώνεις έναν εικοσιπεντάχρονο και  κατηγορείσαι για το ...πλημμέλημα(!) της «ανθρωποκτονίας από αμέλεια»

Περνάς με κόκκινο, τρέχοντας πολύ πάνω από όριο σε κατοικημένη περιοχή. Σκοτώνεις ένα 14χρονο αγόρι και το εγκαταλείπεις. Είναι αμέλεια. Πρόστιμο 26.000 ευρώ και με ευκολίες πληρωμής.

"Δρόμος Ζωής" Διήμερο οδικής ασφάλειας στο Δήμο Χερσοννήσου Κρήτης

Oι "Μαμάδες στο Δρόμο" συμμετέχουν στο Διήμερο για την Οδική Ασφάλεια με τίτλο "Δρόμος Ζωής" το οποίο διοργανώνει ο Δήμος Χερσονήσου σε συνεργασία με τη Γενική Περιφερειακή Αστυνομική Διεύθυνση Κρήτης και την Περιφέρεια Κρήτης.

Συγκλονιστική ομιλία για την προσβασιμότητα

Παραθέτουμε την απομαγνητοφώνηση και το βίντεο της ομιλίας του ψυχολόγου κ. Ανδρέα Κολίσογλου, η οποία έγινε στις 15/1/2018 στο Συνεδριακό Κέντρο της Χαλκίδας, στα πλαίσια της εκδήλωσης για την κοπή της βασιλόπιτας του Συλλόγου Άνθρωπος- Ελπίδα- Πολιτισμός.

Άλλη μια μικρή νίκη

Από παντού ακούμε παράπονα για τα παρκαρισμένα στα πεζοδρόμια.
Την ίδια στιγμή κανείς δεν σηκώνει το τηλέφωνο να πάρει την τροχαία, κανείς δεν αφήνει σημείωμα κανείς δεν κάνει παρατήρηση. Περνάμε σκυφτοί, τρέχοντας να προλάβουμε τις δουλειές μας.
Όμως, αν δε διεκδικήσεις αυτό που σου ανήκει, ποιος θα σου το δώσει;
Σήμερα, οι "Μαμάδες" αποδείξαμε (για άλλη μια φορά) ότι αξίζει να παλεύεις και μπορείς ν' αλλάξεις τα πράγματα.

Παρκάρω όπου γουστάρω και μη μου μπαίνεις!

Πρόσφατα, φίλος από το Ηράκλειο μας ενημέρωσε για δύο ανεκδιήγητα άρθρα σε τοπικό μέσο ενημέρωσης:

Μπορείτε να το διαβάσετε εδώ.

Μπορείτε να το διαβάσετε εδώ.

Μπορείτε φυσικά να τα διαβάσετε μόνοι σας, πατώντας τους συνδέσμους που υπάρχουν στις λεζάντες.
Πάντως το νόημα και των δύο άρθρων, απ' όσο καταλάβαμε είναι περίπου ότι:

Kαλές γιορτές

Αγαπητές φίλες και φίλοι,
Ευχόμαστε σε όλους καλές γιορτές, με αγάπη, χαρά και ζεστασιά.
Ευχόμαστε επίσης ο καινούριος χρόνος να σας φέρει ό,τι επιθυμείτε και πάνω απ' όλα υγεία και ευτυχία.
Τέλος ευχόμαστε κάθε χρονιά να μας φέρνει πιο κοντά στο στόχο μας:
να περπατούμε με τους αγαπημένους μας ξέγνοιαστα και με ασφάλεια.

Καλές γιορτές σε όλους!

Όταν δεν έρχεται η αστυνομία

Όταν καλείς την αστυνομία για παρκάρισμα στο πεζοδρόμιο, συνήθως δεν έρχεται.
Πάντα υπάρχει κάτι σημαντικότερο να κάνει.
Άλλες φορές κάνει συστάσεις αντί να δώσει κλήση.

Για να υποχρεώσετε σε εφαρμογή του νόμου, αν η αστυνομία μένει αδρανής, οι Μαμάδες στο Δρόμο προτείνουμε να κινηθείτε ως εξής:

Θα φέρω τα κανάλια!

Ποιός από 'μας δεν τό 'χει πει;
Σε στιγμές αγανάκτησης, όταν οι "Λειτουργοί" που πληρώνονται από τους φόρους μας, αντί να επιλύουν προβλήματα μας παιδεύουν;
Θα φέρω τα κανάλια!
Ε, λοιπόν, ας το κάνουμε!

Παιδί, καρότσι, λεωφορείο

Όσοι έχουν χρησιμοποιήσει συγκοινωνία με παιδί σε καροτσάκι, ξέρουν καλά πόσο πονεμένη ιστορία είναι: το λεωφορείο αργεί, όταν φτάνει είναι γεμάτο, το ν' ανεβάσεις το καρότσι είναι μπελάς, κανείς δε βοηθά, κτλ. Μερικές φορές τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα: οδηγός αρνείται να επιβιβάσει ή επιμένει να διπλώσεις το καρότσι και να κρατήσεις παιδί, μωρό, καρότσι και ψώνια στα χέρια. Λες και είσαι χταπόδι. Λες και δεν έχεις δικαίωμα να μετακινηθείς σαν άνθρωπος, αλλά πρέπει να μαρτυρήσεις, έστω και για λίγες στάσεις, επειδή τόλμησες να βγεις με το παιδί...

 

Τέλος πάντων, κάποια στιγμή τα περιστατικά παραέγιναν πολλά κι είπαμε να στείλουμε επιστολή στον ΟΑΣΑ για να του πούμε κι εμείς την άποψή μας. 

Και να τι τους είπαμε:

Μικρή νίκη στο Χαϊδάρι

Για την επικινδυνότητα των δρόμων του Χαϊδαρίου έχουμε μιλήσει πολλές φορές (για όσους δε γνωρίζουν, μια πυκνοκατοικημένη συνοικία που διασχίζεται από δρόμους υψηλής κυκλοφορίας, όπως η Ιερά Οδός, με ανεπαρκή πεζοδρόμια και πρακτικώς ανύπαρκτες διαβάσεις). Είχαμε μάλιστα κάνει και αφιέρωμα στην απαράδεκτη κατάσταση μπροστά στο Βοτανικό  Κήπο, ένα υπέροχο πάρκο, υπερτοπικής εμβέλειας. Είχαμε στείλει επιστολές στο Δήμο και διοργανώσει δύο δράσεις εκεί, στη μία από τις οποίες συναντηθήκαμε και με το Δήμαρχο.

Ο Δήμος ανταποκρίθηκε και απέδειξε πως, όταν δραστηριοποιούνται οι πολίτες, μπορούν ν' αλλάξουν τα πράγματα.

Συγκεκριμένα, άρχισαν οι εργασίες για τη δημιουργία διάβασης πεζών, με φανάρι, μπροστά από το Βοτανικό (ή Διομήδειο) Κήπο.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει το άρθρο της ιστοσελίδας "Χαϊδάρι Σήμερα" που δημοσίευσε την είδηση, σειρά έχει η ανακατασκευή των πεζοδρομίων, με ανθρώπινες προδιαγραφές.

Οι "Μαμάδες στο Δρόμο" και οι φίλοι μας συνεχίζουμε!

_____________________
Πηγή εικόνας: "Χαϊδάρι Σήμερα"

Κάν' το όπως το Ρέθυμνο!

Έπρεπε να χαθούν δυο νέοι στο Πολυτεχνείο Κρήτης, για να παραδεχτούν οι "ιθύνοντες" ότι «Εάν υπήρχε πεζοδρόμιο δεν θα γινόταν το τραγικό δυστύχημα με τα δύο παιδιά» και να ζητήσει ο δήμαρχος Χανίων από την Περιφέρεια να γίνουν οι απαραίτητες απαλλοτριώσεις για να δημιουργηθούν πεζοδρόμια.

Με αφορμή αυτό, η Ε. Ζουμαδάκη, ως γνήσια μαμά στο δρόμο, ανιχνεύει με μωρό και καρότσι τις κακοφτιαγμένες και επικίνδυνες υποδομές των πεζών στην πόλη της. Έπειτα

Ο εφιάλτης της Πανόρμου

Για όσους δεν ξέρετε από Αθήνα, η Πανόρμου είναι ένας κεντρικότατος δρόμος που συνδέει δυο μεγάλες λεωφόρους (Αλεξάνδρας και Κηφισσίας) διασχίζοντας μια πυκνοκατοικημένη περιοχή (συνοικία Αμπελοκήπων).

Μητέρες ζητούν Δικαιοσύνη!

Πόσες φορές έχουμε μιλήσει για ασύδοτους οδηγούς που βυθίζουν οικογένειες στην οδύνη; Πόσες φορές έχουμε μιλήσει για εγκληματική συμπεριφορά που αφήνει πίσω της θύματα; Πόσες φορές έχουμε αγανακτήσει με την ελαστικότητα της Ελληνικής Δικαιοσύνης, που αφήνει ένοχους οδηγούς ελεύθερους να προκαλέσουν κι άλλο τροχαίο;

Μια ομάδα Μαμάδων, που έχουν χάσει τα παιδιά τους σε τροχαία, συγκεντρώνονται αυτή την Τετάρτη, 20/9, στις 11:30 το πρωί, έξω από το Υπουργείο Δικαιοσύνης

Εγώ φταίω!

Αλήθεια, θυμάστε το παλληκάρι που σκοτώθηκε περνώντας την Αμαλίας, για το οποίο σας είχα μιλήσει τον προηγούμενο μήνα;
Λοιπόν πρέπει να σας ομολογήσω κάτι:

Εγώ φταίω.

Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Κινητικότητας; Τι είναι αυτό;

Κάθε χρόνο, 16-22 Σεπτεμβρίου διοργανώνεται η Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Κινητικότητας.

Οι σκοποί της εβδομάδας,

Το άγχος του σχολικού

Τώρα που αρχίζουν τα σχολεία, οι μαμάδες ανησυχούν:
Πόσο ασφαλή είναι τα παιδιά μας στο δρόμο για το σχολείο;
Τις προάλλες, μιλήσαμε για τα παιδιά που πηγαίνουν στο σχολείο με τα πόδια.
Σήμερα θα μιλήσουμε για τα σχολικά.

Πόσο ασφαλή είναι;

Τα παιδιά πηγαίνουν από το δρόμο στο σχολείο

Σεπτέμβρης.
Καλό μας μήνα.
"Μύρισε γράμματα" έλεγε η μαμά μου.
Οι νονοί σπεύδουν ν' αγοράσουν τσάντες, κασετίνες κι όλα τα χρειαζούμενα για το σχολείο.
Οι γονείς έχουν ήδη κάνει ό,τι μπορούσαν για να πάει το παιδί στο καλύτερο δυνατόν σχολείο.
Έχουν ήδη κλείσει (ή θα κλείσουν σύντομα) μαθήματα αγγλικών, μπάσκετ, μουσικής, μπαλέτου, καράτε...

Όμως, ενώ κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε για να προμηθεύσουμε τα παιδιά μας με τα εφόδια που πιστεύουμε ότι θα χρειαστούν για το μέλλον,